Zomaar een column

Ik loop door het bos, mijn plezierige en ook noodzakelijke dagelijkse wandeling.  Ik denk na over de column waarvoor ik geen tijd heb… Waarover moet die gaan? Hij ontstaat zomaar.

Simpel

Op een volgende ochtend komen simpele woorden in me op. Ze gaan over nu, over dit moment, gedachten en herinneringen vlak nadat ik wakker ben geworden.

Regen klettert op het dak niet ver boven mijn hoofd. De zomerhitte lijkt nu al te hebben plaatsgemaakt voor herfstregens. Ik draai mij om. Door het hoge raam kijkt een grijsgrauwe lucht naar binnen. Voor velen zal het nog vroeg zijn, voor mij is het te laat. Ik weet, aan die lucht te zien, dat het zeker 6 uur is. De uren tussen 4 en 10 in de ochtend zijn voor het werk aan mijn boek. Aan het einde van deze week moet ik deel 2 opnieuw inleveren. En volgende deadlines wachten.

Ik denk terug aan de intens blauwe luchten van vorige week, de week ervoor. Zie mezelf zitten in het kleine campingstoeltje in de tuin van een van mijn schoonzonen. Kraaien, kauwen en zelfs een enkele raaf, vliegen van west naar oost – de zon tegemoet. Ze steken zwart af tegen het strakke blauw. Ik hoor hoog gekrijs en schor geschreeuw. Mijn dochter pakt keramiektegels uit een doos die op de buitentafel staat. Ze gaat ze in stukken slaan om ze vervolgens in zelfontworpen vormen, op tafels of tegels te plakken. Morgen is ze jarig. Haar dochters hebben een chocoladetaart voor haar gemaakt. Ik hoor mijn schoonzoon ergens rommelen in het huis.

De tuin van mijn schoonzoon vanuit de camper gezien

Mijn kleindochters flitsen heen en weer door mijn beeld. De jongste draagt mijn Australische hoed. Ze heeft een verrekijker om haar nek, ze is een avonturier. Mijn kleine camper – in de tuin geparkeerd – is beurtelings auto, schip en vliegtuig. Tot hij boven Londen verandert in een helikopter en landt op het dak van de Harry Potter studio. De gordijntjes van de auto gaan dicht. Wat zich daar verder afspeelt, onttrekt zich aan mijn oog.

Ik breng mijn aandacht weer naar mijn computerscherm. Ik schrijf.

© Lenie van Schie, 1 september 2020

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie