Writer’s block of thinker’s block? (Frederike Doeleman

Na mijn stukje van vorige maand (Bewaren of wegdoen) bleef het aspect leegte in mijn hoofd hangen. Tegelijkertijd zou ik weer aan de slag voor een volgende column. Dat lukte me niet. Ik kwam niet verder dan het woord leegte. Ik meende geen inspiratie te hebben. Ik werd onrustig. Had ik soms een writer’s block?

Leegte

Je kunt leegte als negatief ervaren. Het bierglas is leeg, het bord is leeg. Vanuit greed wil je wellicht nog meer. Ik heb niks om aan te trekken, terwijl mijn klerenkast vol hangt. Ik ben alleen, mijn leven heeft geen zin. Leegte, ga zo maar door. Je kunt het ook anders benaderen: Ruimte is er altijd, ook al is die leeg en die leegte schept juist weer ruimte! Tussen uit- en inademen is de borstkas leeg. Houd dat moment eens wat langer vast en besef, dat de volgende ademhaling inspiratie is. Er is leegte, stilte, een ‘adem’pauze, die ruimte geeft aan inspiratie.
Steeds meer mensen zoeken de natuur op; één van mijn zusjes loopt van Porto naar Santiago de Compostella, om, zo zegt zij  ‘haar hoofd leeg te maken’. Aan het hoofd leeg maken is veel behoefte.
Het wordt steeds duidelijker, dat niet alleen werkdruk, maar vooral ook de social media een enorme impact hebben op onze gemoedstoestand, jong en oud. Meditatie wordt in steeds breder kringen aanvaard en ingezet, zowel privé als in het bedrijfsleven. Er zijn al scholen, waar kinderen leren mediteren. Met meditatie kunnen we het hoofd leeg maken, hoewel dat niet vanzelf gaat. Het vergt oefening en regelmaat. We laten ons dan niet verstoren door gedachten. Gedachten, die we vaak voor waar aannemen en die ons angstig, boos of verdrietig kunnen maken. En als we die verschillende emoties niet herkennen noemen we dat onrust.

Inspiratie

Wat is inspiratie eigenlijk? Letterlijk: de geest inademen. Wij doen dat met elke inademing. Het Franse woord voor inademen is inspirer. Zo lang wij leven is er dus altijd sprake van  inspiratie! Als we zeggen dat we geen inspiratie hebben, bedoelen we iets anders. Dan zit ons denken óver inspiratie ons dwars; omdat we onrustig zijn, onze aandacht naar andere zaken gaat, dan bv. schrijven, schilderen, beeldhouwen, creatieve oplossingen vinden. Of omdat we moe zijn of verward.  Inspiratie is er altijd, mits je die de ruimte geeft en je in staat bent om bij jezelf naar binnen te gaan. Of anders gezegd: dat wat binnen is de ruimte geeft om naar buiten te komen.

Dus: writer’s block?

Dus had ik echt een writer’s block, of beeldde ik mij dat in? Het leek wel of mijn leven stilstond, ‘zijn gangetje’ ging en dat er niets de moeite waard was om over te schrijven, laat staan te delen met anderen. Ja, ik dacht het. Ik had immers geen inspiratie. Ik had moeite met de plicht, die ik mijzelf opleg om tegen het einde van de maand weer met iets te komen, iets dat interessant en het lezen waard is. Druk van buitenaf is er niet, zoals bij columnisten en journalisten, die op grond van hun contract aan deadlines gebonden zijn. Hooguit kan het verzoek van onze eindredacteur om de columns dan en dan aan te leveren als druk ervaren worden.
Toen ik mijn gedachten  (ik heb een blokkade, ik kan het niet, het wordt nooit meer iets etc.) volgens The Work van Byron Katie ging onderzoeken, verscheen er al snel een glimlach op mijn gezicht en mijn schrijflust kwam terug! Ik had dus geen writer’s block, alswel een thinker’s block: mijn gedachten, die ik niet op waarheid had onderzocht, blokkeerden mijn creativiteit. En als ik op een keer stop met schrijven is dat niet vanwege een blokkade, maar doordat ik een weloverwogen beslissing heb genomen.

Byron Katie

Byron Katie heeft een – ogenschijnlijk – simpele methode ontwikkeld om je gedachten op waarheidsgehalte te onderzoeken en om tot inzicht te komen hoe die gedachten je kunnen blokkeren: een thinker’s block! In mijn situatie  – mijn gedachte/overtuiging een writer’s block te hebben – zag dat er kort gezegd als volgt uit:
vraag 1: Is het waar dat ik een writer’s block heb? Mijn antwoord: ja.
Vraag 2: Kun je absoluut zeker weten dat het waar is? Mijn antwoord na naar binnen te zijn gegaan: Nee, absoluut zeker kan ik het niet weten. Het is maar een gedachte, ik heb nog niet eens rust genomen, geen poging gedaan, de pen niet gepakt, de laptop niet aangezet. Evenmin wordt er van buitenaf druk op mij uitgeoefend.
Vraag 3: Hoe reageer je wanneer je die gedachte hebt? Ik word er onrustig van en maak het in mijn hoofd steeds erger; ik denk: misschien komt er wel nooit meer iets uit mijn pen.
Vraag 4: Wie zou je zijn zonder die gedachte? Ik zou me dan veel lichter voelen, zonder zorgen. En dan – nadat ik mij dat bewust ben geworden en hardop heb uitgesproken – ontvouwt het wonder zich: er verschijnt een glimlach op mijn gezicht en ik wil liefst meteen aan de slag!
Deze serie vragen hoeft niet per se over iemand anders te gaan; zodra een gedachte stress veroorzaakt, kan je hem toepassen.

Wat ook nog bij de methode van Byron Katie hoort is om, na deze vier vragen doorgenomen te hebben, de gedachte om te draaien. In dit geval kom je dan bv. uit op: ik blokkeer mijzelf of ik heb geen writer’s block. Dat dwingt je als het ware om anders tegen de situatie aan te kijken.
In wat complexere situaties, bv. wanneer je boos bent op, je gekwetst voelt door iemand (vriend, vriendin, partner, collega, leidinggevende enz.)  kan dat tot verrassende uitkomsten leiden. Als ik zeg: mijn vriendin moet mij meer aandacht geven, kan dat omkeringen opleveren als: Mijn vriendin hoeft mij niet meer aandacht te geven; of ik moet mijn vriendin meer aandacht geven, of ik moet mijzelf meer aandacht geven. Je gaat je dan realiseren, dat we heel vaak de oorzaak van onze stress buiten onszelf zoeken.

Kortom, stress (veroorzaakt door angst, boosheid enz) volgt op een gedachte en dat gaat razendsnel. Zo snel, dat we ons niet bewust zijn van die gedachte. De gedachte nemen we voor waar aan en zo lang dat voortduurt, wordt de stress alleen maar erger. Pas als we onze gedachten onderzoeken door naar binnen te gaan, komen we tot inzicht. We kunnen het hoofd dan leeg maken ommet frisse moed onze activiteit weer op te vatten.

Laat leegte

laat leegte
stop het zoeken
naar (ver-)vulling
want nooit
is het genoeg

leegte als water
sijpelend
door kieren en gaten
van eenzaamheid

maar ook
leegte als stilte als ruimte
van zichzelf vervullend

stap in de leegte
vind stilte vind ruimte

laat leegte

©Frederike Doeleman, 1 juni 2018

Bron: Byron Katie, Vier vragen die je leven veranderen – Forum, Amsterdam

Tip:

Als je de column met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

2 reacties voor Writer’s block of thinker’s block? (Frederike Doeleman

  1. Jolanda Verburg 05/06/2018 op 10:45 #

    Ha Frederike,
    Wat bijzonder dat uit leegte ‘iets’ ontstaan is.
    Leuk om te lezen dat het toepassen van de theorie van Byron Katie je van ‘niets’ tot ‘iets’ gebracht heeft.
    Het is een mooi uitgewerkte en leerzame column geworden.
    Groet, Jolanda

    • Frederike Doeleman 08/06/2018 op 08:53 #

      Dank Jolanda,
      Gisterenavond Byron Katie nog live op internet gezien en gehoord
      Wat een bijzondere vrouw! We blijven leren.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!