Worden wie je werkelijk bent (Jolanda Verburg)

Wat kan je doen als het leven tegen zit en je de kracht van het universum totaal niet ervaart? Terwijl je diep vanbinnen weet dat het er is. Wat kan je doen om jezelf weer te hervinden als je zelfs de uitgestoken hand niet kunt zien?

Het jaar 2020 ligt al weer achter ons. Een lastig jaar. Een jaar van verandering, maar ook van groei. De grote vraag is wat gaat het nieuwe jaar brengen? Laten wij positief zijn en de voordelen van het afgelopen jaar, de rust en zelfreflectie, meenemen naar het nieuwe jaar. Een nieuw jaar biedt nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden.

Een vriendin van mij heeft een lastig jaar achter de rug en heeft het erg moeilijk. Ik heb met haar te doen en als ik haar zie voel ik haar pijn en verdriet. Ik zou de pijn wel willen overnemen, of in ieder geval een deel ervan, om het dragelijk te maken voor haar. Maar zo werkt het leven helaas niet. Zij moet het zelf dragen, het is haar pad. Het enige dat ik kan doen is mijn hand naar haar uitsteken, steun bieden en het vertrouwen geven dat het wel weer beter wordt.

Groeipijnen

Een herkenbaar pad, want ooit ben ik zelf op een punt in mijn leven geweest waar ik het moeilijk had en geen uitweg zag. Ik dacht toen dat er niemand was om mijn pijn te verzachten of in ieder geval te helpen dragen. Toen was ik nog niet zo ver in mijn spirituele ontwikkeling en in het innerlijke besef dat de kosmos een bron is van steun en ongekende mogelijkheden.

Ieder mens gaat tijdens het leven door fasen van groei en ontwikkeling en dat gaat niet altijd vlekkeloos en pijnloos. Als kind had ik last van groeipijnen. Heel letterlijk deden mijn armen en benen pijn waardoor ik ’s nachts niet kon slapen. “Het zijn groeipijnen,” zei mijn moeder troostend, “het gaat vanzelf weer over.” En zo geschiedde. Maar toen ik in een midlifecrisis belandde, met nog heftigere – meer existentiële – pijnen, was zij er niet meer om mij te vertellen dat het wel weer over zou gaan en dat ik er beter uit tevoorschijn zou komen.

Tijd van meer openheid

De pijn van mijn moeders dood was groot en kwam juist op een moment in mijn leven waarop ik weer een groeistuip doormaakte en haar troost goed kon gebruiken. Midden jaren ’90 was een tijd van ‘niet lullen, maar poetsen’. Een tijd van zelfontplooiing, op eigen benen staan, vertrouwen op eigen kracht. Mijn moeder komt nog uit de tijd van betutteling. Zij moest stoppen met werken toen ze trouwde. Ik was een zelfstandige vrouw die zichzelf wel kon redden. Niets was minder waar, het laagje vernis was flinterdun.

Ik zie dat wij in deze tijd in een nieuwe fase zijn terechtgekomen. Het afgelopen jaar heeft daar een belangrijke bijdrage aan geleverd. Wij zijn dichter bij onszelf gekomen en realiseren ons des te meer dat in verbinding zijn met elkaar van wezenlijk belang is. Daarbij is het ook mogelijk open en eerlijk te zijn en je kwetsbaarheid te tonen. Hoe anders was dat 25 jaar geleden toen wij, verscholen achter een masker, net deden of het leven ons makkelijk af ging.

Kwetsbaarheid

Steeds meer mensen ervaren dat een nieuwe tijd is aangebroken. Met mij hebben velen hun masker afgezet en gaan met open vizier de innerlijke strijd aan. We ervaren dat er mogelijkheden zijn om ons welzijn te vergroten en onze gemoedsrust te bevorderen. En wij durven onszelf steeds beter bloot te geven en onze kwetsbaarheid te tonen.

In mijn werk als yogadocent, reiki master, trainer en coach laat ik dit zien en reik ik het aan. Ik vertel mijn eigen ontwikkelproces van vallen en opstaan. Het jaar 2020 is daarbij een enorme stimulans met tegenstellingen en leerprocessen. Ik merk heel duidelijk dat mijn boodschappen aankomen. Niet alleen bij mijn cliënten, maar zelfs in mijn eigen gezin.

Groeien, vallen en weer opstaan

Mijn zonen zijn nog jong en ondanks de corona-crisis gaan zij zorgeloos door het leven. Het leven lacht ze toe en de wereld ligt aan hun voeten. Zij zijn positief gestemd. Ik weet nog hoe ik mij voelde toen ik zo oud was als zij, tijdens mijn studententijd, mijn eerste baan, de eerste echte relatie, mijn eerste eigen huis. Een supergevoel van de hele wereld aankunnen.

Natuurlijk zouden wij willen dat dit gevoel blijft bestaan. En bij sommigen is dat ook zo. Maar bij de meeste mensen die ik in mijn leven ben tegengekomen sluipt op zeker moment dat gevoel binnen van: “Is dit het nu? Is dit alles? Wat is eigenlijk de zin van het bestaan?” Ik heb niet de illusie dat mijn kinderen een andere route krijgen voorgeschoteld. Ook zij zullen ongetwijfeld aanlopen tegen hun groeipijnen en midlifecrisis. Wat ik wens is dat ik er dan voor ze kan zijn.

Worden wie je werkelijk bent

De vriendin heeft haar trots enigszins opzijgezet en laat heel voorzichtig hulp toe. Zij laat haar masker steeds een beetje meer zakken waardoor ik een glimp van haarzelf opvang. Ik laat haar zien dat er grotere onzichtbare krachten werkzaam zijn, zodra ze daarop durft te vertrouwen ontstaat er hulp. Niet alleen van de mensen om haar heen, maar ook van het onzichtbare universum.

Zelf heb ik al vaak de kracht van positieve gedachten en visualisaties mogen ervaren. Het is de kracht die zich opent als je alles loslaat, die je tegemoetkomt als je ervoor openstaat om het te ontvangen. Hoe moeilijker het leven, hoe meer impact het heeft op je eigen ontwikkeling. Hoe groter de uitdaging, hoe sneller de innerlijke groei. Inmiddels ben ik, met de nodige butsen, steeds meer aan het worden wie ik werkelijk ben.

Tips voor als het even tegenzit:

Zelf hanteer ik altijd een paar hulpmiddelen om de tegenspoed het hoofd te bieden.

  • Mediteren helpt om je hoofd leeg te maken en negatieve gedachten los te laten. Er zijn voldoende geleide meditaties op internet te vinden. Of doe een cursus.
  • Hou een dagboek bij waar je je gevoelens in verwoord. Teruglezend zie je de doorgemaakte groei.
  • Maak een lijst van waar je nu staat in het leven en de wensen die je hebt. Als je weet wat je wil kan je doelgericht aan de slag.
  • Visualiseren helpt om de wens te materialiseren. Teken een denkbeeldige cirkel op de vloer en ga erin staan. Doe een grondingsoefening en stuur je wens de kosmos in.
  • Maar vergeet niet om hulp te vragen, zowel hulp van mensen in je omgeving, als van de onzichtbare hulp die alomtegenwoordig is.

Watermantijdperk van start

Op 21 december 2020 is het Watermantijdperk ingegaan. Veel mensen hebben wereldwijd op die dag op hetzelfde moment gemediteerd. Deze nieuwe tijd zal ons helpen te worden wie wij werkelijk zijn. Sta zo nu en dan eens stil en kijk eens echt naar jezelf. Laat vervolgens los wat je niet meer wilt en omarm wat goed voelt, wat echt is en wat bij jou past en neem dat mee in de tijd die volgt.

Ik wens je een mooi nieuw jaar toe!

© Jolanda Verburg, 1 januari 2021

De foto’s heb ik zelf gemaakt.

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie