Winter – een tijd van reflectie en bezinning (Jolanda Verburg)

De winter is een periode van rust, stilte, teruggetrokken natuur, korte dagen, zachte kleuren. Maar ook een moment van reflectie.

Als we aan de winter denken dan zien we sneeuw, maar ook donkere natte dagen en kou. De interpretatie is voor iedereen anders. Er zijn mensen die last hebben van een winterdepressie, wat zich vaak uit in lichamelijke en geestelijke klachten. Zodra de blaadjes vallen daalt hun stemming, ze worden traag, moe, verliezen hun concentratie en hun behoefte aan slaap neemt toe. Ik ken mensen die daarom ’s avonds de deur niet uitgaan. Het idee het donker in te moeten houdt ze binnen. Mensen met een winterdepressie zouden het liefst een winterslaap houden om deze tijd door te komen.

Kijken we vanuit een andere invalshoek naar de wintertijd dan is het een tijd van tot rust komen, misschien zelfs tot stilstand komen, een tijd van opsluiten, naar binnen keren, terugtrekken, net zoals de natuur dat doet. Maar vooral is het een tijd van reflectie. Loslaten van het oude om na verloop van tijd het nieuwe weer toe te laten. Het toont niet alleen aan hoe verbonden wij zijn met de natuur, maar laat ook zien hoe dat moet. Een winterdepressie ontstaat niet zomaar, het wil ons iets duidelijk maken. Misschien is een lichttherapie een oplossing, zoals ze in Scandinavië al langer weten. Maar we kunnen onszelf ook afvragen of we wel voldoende naar binnen keren en tot bezinning komen?

Houden van de winter

Ooit op een mooie winterdag zei ik in een gezelschap dat ik van de winter hou. Gelijk kreeg ik teruggekoppeld: “Dan ben je vast in de winter jarig?” En inderdaad dat is het geval – althans als je begin december al winter kunt noemen. Ik heb nooit geweten dat er een verband bestaat tussen houden van het jaargetijde en je geboortedag.

Ik hou vooral van de droge winter, van sneeuw, van schaatsen, van droge koude lucht waarbij je adem zichtbaar is, van de feeërieke mist, van de zachte tinten en de oneindige stilte van de natuur. De nattigheid vind ik helemaal niets. Ik hou van de warmte in huis, van de korte dagen, van het vuur in de kachel en het hakken van de houtjes waar je zo lekker warm van wordt. Ik hou van koude handen die je lekker kunt warmen aan een kopje geurige thee.

Het einde van het jaar

Maar de winter is voor mij niet altijd favoriet geweest, vooral de jaarwisseling was lang een kwelling. Weer een jaar voorbij en wat zal het komende jaar gaan brengen? Ik heb daar echt aan moeten werken en mijn beleving moeten bijstellen. Vanaf het moment dat ik ben gaan ontdekken dat het gevoel van geluk van binnen zit en niet van buiten komt is het beter geworden.

In onze calvinistische cultuur zijn we vergeten dat we onszelf best eens een schouderklopje mogen geven. Toen ik dat besefte heb ik ontdekt hoe fijn het is om een ‘successenlijstje’ te maken. Soms is een jaar voorbij gevlogen en vraag ik mij af wat ik allemaal gedaan heb, of liever wat ik gedaan had willen hebben maar niet aan toe gekomen ben. Voordat de depressie toeslaat maak ik een lijstje van alles wat ik bereikt heb, hoe klein ook. Iedere keer ben ik verbaasd hoeveel positiefs daar uitrolt.

Mijn succeslijstje

Voor mij zijn er dit jaar twee hoogtepunten die het vermelden waard zijn. Zo zijn wij begonnen met het houden van schapen. Alle stadia van het proces hebben wij inmiddels doorlopen. Schapen scheren, de geboorte van lammeren, het proces van afscheid nemen van de ramlammeren, schapen keuren, het eten van eigen lamsvlees en de aanschaf van een geschikte dekram. Het komende voorjaar kijken wij uit naar de volgende generatie schapen.

Ook heb ik de stilte opgezocht in een vipassana retraite. Het gevoel van de stilte neem ik nu mee in de wintertijd, maar laat ook zien dat innerlijke verstilling niet slechts voorbehouden is aan de winter. Het ritme van de natuur helpt bij stilte en reflectie, verhoogt het gevoel van eenheid met de natuur en leidt daarbij automatisch tot innerlijke vrede.

Van melancholie naar euforie

De winter komt pas goed op gang bij het naderen van de feestdagen, waarvoor het huis wordt aangekleed. De knusse gezelligheid binnen als tegenwicht voor de kale natuur buiten en ter compensatie van het vele binnen zijn. De overgang van het oude naar het nieuwe jaar heb ik leren waarderen en heeft voor mij inmiddels iets magisch. De melancholie gaat over in euforie.

© Jolanda Verburg, 1 januari 2018

Tip:

Geef een reactie op deze column, helemaal onderaan deze pagina.

En onder de column kun je via ‘View all posts’ toegang krijgen tot alle columns van deze auteur.

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!