Vrijheid in het gedrang

Corona beheerst ons dagelijks leven. Wat ik vooral mis is de menselijke kant van de aanpak van de crisis en de keuzevrijheid. Het is een ware worsteling, maar ook een zoektocht die naar nieuwe diepten leidt. 

Terwijl ik in de kas water geef hoor ik mensen driftig praten. Het lijkt bijna alsof ze ruzie hebben. Nieuwsgierig kijk ik naar de weg en zie twee dames voorbij wandelen. Beide met een mondkapje en op veilige afstand van elkaar, ieder aan een kant van de weg. Ja, dan moet je wel haast naar elkaar schreeuwen om verstaanbaar te zijn. “Het moet toch niet gekker worden,” denk ik bij mijzelf, “wandelen in de natuur met een mondkapje op.”

De aangescherpte regelgeving in de bestrijding van het Covid-19 virus is een feit, wij zitten in een tweede piek met weer een gedeeltelijke lockdown. Allemaal voor ons eigen bestwil en onze gezondheid. Maar waarom voelt dat niet zo? Waarom voelt het als beknotting van onze vrijheid en soevereiniteit? Vraag aan een willekeurige Nederlander wat het hoogste goed is van onze cultuur dan krijg je steevast ‘vrijheid’ te horen. En juist die vrijheid is in het gedrang.

Mondkapjesplicht en de vrije ademhaling

In de supermarkt en in de openbare ruimte zijn wij inmiddels verplicht een mondkapje te dragen. Ik voel weerstand. Vooral omdat mondkapjes, zeker de zelfgemaakte, niet echt werken en slechts schijnveiligheid oproepen. Het tv-programma Kassa toonde dit aan door mondkapjes te laten testen. Zelf merk ik dat ik mensen minder goed versta omdat de mimiek is weggevallen. Blijkbaar doe ik daar meer mee dan mij ooit is opgevallen. “Hoe moet dat met mensen die doof zijn?” vraag ik mij af. En dan heb ik het nog niet over het feit dat mijn bril hinderlijk beslaat waardoor ik minder zie. Zelfs het anti condens middel dat ik speciaal bij de opticien heb gehaald is niet afdoende om mijn zicht helder te houden.

Mijn weerstand tegen een mondkapje zit vooral op de vrije ademhaling die beperkt wordt. Immers de uitgeademde lucht wordt deels weer ingeademd. Tenenkrommend als yogadocent zijnde. Ook tijdens de yogalessen, die nu gelukkig wel mogen doorgaan, draagt een enkeling een mondkapje. Daar heb ik ook moeite mee. Yoga bevat drie elementen: ontspanning, inspanning en last but not least ademhaling. Het is mijn persoonlijke ervaring dat de meeste mensen verkeerd ademhalen. En juist de ademhaling wordt door het dragen van een mondkapje belemmerd. Maar ik respecteer ieders keuze.

Kwantitatieve aanpak

De maatregelen die het kabinet neemt zijn voor mijn gevoel gebaseerd op één invalshoek, de wetenschappelijke, oftewel de cijfermatige kant, met als doel mensenlevens te sparen. Maar de sociaal-maatschappelijke kant wordt vergeten. Er wordt nu meer dan een half jaar geleden getest dus is het logisch dat er meer besmettingen zijn. Ik ken bijna niemand die besmet is of geweest, wel ken ik veel mensen die eenzaam zijn en hun (klein)kinderen niet meer mogen zien. Sturen op cijfers, het aantal opnamen en doden, is vele malen makkelijker te meten dan de menselijke behoefte en de gevolgschade? Kwantiteit versus kwaliteit.

De economie wordt belemmerd door de maatregelen, maar vooral het sociale leven staat op een laag pitje. Het dorpshuis mag geen koffie en thee meer schenken. Hoe kan het wekelijkse koffie-uurtje voor ouderen dan nog doorgaan als je er geen koffie kan drinken? De jeugd mag niet meer voetballen en de jongeren kunnen niet meer uitgaan. Is het vreemd dat ze stiekem feesten organiseren?

Het vaccin

Paddenstoelen in de tuin

Het is nu wachten op een vaccin waardoor wij immuun worden voor het coronavirus en de samenleving weer opengegooid kan worden. Alsof dat de panacee is voor de crisis? En als er dan een vaccin is moeten wij ons dan allemaal verplicht laten vaccineren? Om de vaccinatiegraad te verhogen zal het vaccin gratis ter beschikking gesteld worden, maar niemand kan verplicht worden om zich te laten vaccineren.

Juist afgelopen week ontving ik voor het eerst een uitnodiging voor de jaarlijkse griepprik. In eerste instantie vroeg ik mij af waarom ik dit kreeg, ik heb geen aandoeningen die daartoe aanleiding geven en zo oud ben ik nu ook weer niet. Of toch wel? In december word ik 60 jaar. Oeps, dat was even schrikken, blijkbaar behoor ik nu echt tot de oudere bevolkingsgroep. Zo voelt dat totaal niet, maar ik word wel als zodanig gekwalificeerd. Ik ervaar dit als een vorm van indoctrinatie waar ik verdrietig van word. Als je zelf niet nadenkt ga je erin mee.

Keuzevrijheid

Afijn voor de griepprik heb ik mij laten uitschrijven, net als ooit voor de tweejaarlijkse mammografie en het darmonderzoek. Ik doe niet mee aan dit soort preventies en onderzoeken, ik weet intuïtief zelf wel of en wanneer er met mijn lichaam iets mis is.

Gelukkig kan ik zelf bepalen of ik een griepprik haal en die keuzevrijheid vind ik een groot goed.  Dus als straks een vaccin tegen corona beschikbaar is dan is dat beslist nog een issue. De huidige coronamaatregelen worden ons opgelegd door de zienswijze van de overheid, waarbij de keuzevrijheid voor burgers ver te zoeken is. De uitdaging die nog gaat komen als het vaccin er is zal van een geheel andere orde zijn.

Zal een vaccin geaccepteerd worden door de op keuzevrijheid gebaseerde Nederlander? Als ik nu al de felle discussies zie over de mondkapjes en de afnemende bereidheid ons te laten vaccineren dan denk ik dat de overheid nog voor een hele grote uitdaging komt te staan.

Angst ondermijnt de gezondheid

Ginko maakt de herfst in de tuin compleet

Zelf denk ik niet dat een vaccin afdoende bescherming zal bieden om het Covid-19 virus uit onze samenleving te krijgen, omdat een virus een levend organisme is dat ook aan verandering onderhevig is. Zo biedt de griepprik ook niet afdoende bescherming. Ik denk dat wij er mee zullen moeten leren leven. Ik verwacht wel dat er een vorm van groepsimmuniteit zal ontstaan. Enerzijds doordat mensen al corona gehad hebben. Anderzijds door te kijken vanuit de filosofie van de homeopathie waarbij het virus, net als alles in de natuur, informatie is dat overgedragen kan worden van mens op mens. Met andere woorden je hoeft niet corona te hebben gehad om immuun te zijn.

“Angst is een slechte raadgever”, luidt het spreekwoord. Angst ondermijnt de gezondheid en maakt ziek. Ik raad iedereen aan om te geloven in jezelf en in het zelfhelend vermogen van je eigen lichaam, dat helpt om te voorkomen dat je nu door corona getroffen wordt en helpt om de angst ervoor achter je te kunnen laten. Want er is niets zo erg als je druk maken over de onwilligheid of onachtzaamheid van anderen die geen mondkapje willen dragen en die gaan feesten alsof er niets aan de hand is.

Dualiteit

Vanuit mijn holistische wereldbeeld en spirituele levenshouding ervaar ik dualiteit. Aan de ene kant voel ik mij verbonden met mijn medemens en wil de ander niet in gevaar brengen, omdat dit vroeg of laat weer invloed heeft op het geheel dus ook op mijzelf. Maar vanuit de gedachte dat ieder mens op aarde gekomen is om ervaring op te doen, te leren om eigen keuzes te maken en verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen welzijn, inclusief lichamelijke en geestelijke gezondheid, ervaar ik het gebrek aan keuzevrijheid en soevereiniteit als belastend. Het is een ware worsteling, maar ook een boeiend proces, waardoor ik weer nieuwe dieptes in mijzelf ervaar.

Naschrift:

Tijdens de publicatie van deze column werd bekend gemaakt dat de overheid te weinig vaccins voor de griepprik heeft ingekocht en dat de leeftijdscategorie wordt opgerekt. Temeer een bevestiging voor mij dat ik de juiste beslissing heb genomen.

© Jolanda Verburg, 1 november 2020

Eigen foto’s: herfst in de tuin

, , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie