Van tijdschronologie loskomen (Gerome)

Tijd is door ons brein bedacht om de wereld te interpreteren. Tijd is niet lineair. Zijn vertrekpunt is het Nu: het is een momentopname en geen enkel moment is gelijk aan een ander. Als we een foto nemen, bevriezen we het moment zoals het dan is. Dat is een NU moment.

Tijd bedacht om de wereld te interpreteren. Dit heeft bij mij de met enige regelmaat terugkerende vraag opgeroepen: als tijd een illusie van ons brein is, zou dan alles waarin we ons bevinden tegelijk kunnen bestaan?

Stel je voor dat je de tijdschronologie loslaat en je midden in een vibrerend veld van oneindige tijd – tijdloosheid – staat, waar je je naar uiteenlopende momenten in je leven naar kunt verplaatsen, en zelfs in de toekomst kunt kijken. Stel je voor hoe dat voor je uitwerkt. Wat kun je ervaren?

En toen gebeurde het. Op een avond van ‘niets zeggende’ televisie, zette ik de televisie uit. Ik bevond me nog maar net in de stilte en plotseling implodeerde alles om me heen en viel de lineaire tijd met verleden, heden en toekomst volkomen weg.  Er vulde zich leegte met oneindige ruimtes, dimensies en mogelijke werkelijkheden. Ik kon elk verleden en toekomst zien alsof ik naar een film keek met een eindeloos reeksen frames – waarbij de frames niet één moment representeerden, maar fungeerden als open ramen die ongekende mogelijkheden binnenlieten.

Het leek op het kijken in twee spiegels die tegenover elkaar stonden waarin de oneindige ruimtes in beide richtingen weerspiegeld werden. Er waren dimensies boven en onder me, voor en achter me, en aan mijn linker- en rechterzijde. Ik ontdekte dat door mijn aandacht te vestigen op een van de vele mogelijkheden, ik die realiteit direct kon ervaren en omzetten. Ik was nergens van gescheiden. Ik voelde me één met alles, met iedereen, op elke plaats en telkens opnieuw.

Dit wegvallen van lineaire tijd is voor mij alleen te beschrijven als het meest vertrouwde en onbekende gevoel dat ik ooit in mijn leven heb gehad.

We hebben vaak moeite, merk ik in gesprekken en vragen die aan mij over Multi-dimensionale tijd worden gesteld, met dat je bijvoorbeeld op verschillende plekken tegelijk kunt zijn. Het Multi-dimensionale wordt als fictie en onwaarschijnlijk ervaren. Dit komt omdat we gewend zijn om er een fysieke vertaalslag van te maken. Multi-dimensies verwijzen naar bewustzijnswerkelijkheden, niet naar materie. Daarbij komt dat we door al het academisme waarin we in concepten hebben leren denken, het magische denken zijn kwijtgeraakt. We hebben onze mentale huishouding voornamelijk ingesteld met logica en bewijs.

De vindtocht hoe je Multi-dimensionaal vermogen kunt herkennen begint intuïtief. Vaak gebeurt het op een onbewaakt moment, zoals bij mij op een nodeloze televisie avond, waarin je spontaan losraakt. Het is mijn ervaring dat je zulke momenten niet kunt sturen. In die zin is het een mystieke gebeurtenis.

Het helpt als je de overtuiging toe kunt laten dat je in principe vrij bent om in elke ervaringswereld te stappen die jij verkiest en dat het geen enkel probleem is om op verschillende plaatsen en tijden tegelijk te zijn.

© Gerome, februari 2018

1 Reactie Van tijdschronologie loskomen (Gerome)

  1. Jolanda Verburg 01/02/2018 op 14:48 #

    Ha Gerome,
    Voor mij wel herkenbaar wat je schrijft. Ik ervaar dat vaak in meditatie maar heb ook wel eens spontane gewaarwordingen gehad.
    Het is alleen zo lastig om er woorden aan toe te kennen. Woorden horen bij het materiële en juist niet bij de bewustzijnsdimensies.
    Knap dat jij de woorden weet te vangen.
    Groet, Jolanda

Geef een reactie