Tussen iemand en niemand, adios Vive Levenskunst (Gerome)

En dan is het zover: Vive heeft zijn eindbestemming gevonden. Tussen iemand en niemand wordt Vive ten grave gedragen, een grote schep met aarde over de website en het is vanuit het lineaire tijdsbesef na een jaar of zes Vive jaren met Vive Levenskunst gedaan.

Wellicht komt er nog een afscheidsviering zoals in de levenskunst het vieren van afscheid nemen bij het DNA hoort. En wordt er een eettafel met columnisten vergezeld met goede muziek en voortreffelijk eten gearrangeerd. Maar het kan ook tussen iemand en niemand best zijn dat bij de afgenomen energie het uitgaan van een nachtkaars beter bij de huidige status quo van Vive past, en een laatste zoom meeting het eeuwige salut zal zijn. In Utrecht waar de halfjaarlijkse vergaderingen in het restaurant ‘Het gegeven paard’ werden gehouden, komen onze wegen niet meer samen. Tussen iemand en niemand.

Denkend aan Vive zijn er de vele voorbereidende momenten die ik met Chris heb gedeeld, een Vive storm van erop of eronder waarin Lenie als een Rosa Luxemburg opstond, ze vond het de moeite waard om Vive op zijn fragielst een kans te geven, bezoekjes aan La Verna, een video gesprek met Yoyo en Chris, Jolanda met haar enorme commitment, Chiara die gewoon goed schrijft, Geert met fijne pen, Frederike vanuit de beginfase en de poëtica van Dirk. Een notendop. Bij het naar voren halen van veel meer aansprekende zaken zou ik een A4 moeten vullen. ‘Birth is a drama, life is a drama, death is a drama. Only your original consciouness is the watcher. Drama’s change, the watcher remains,’ zegt Osho.

En daarbij komt dat terugkijken niet zo mijn invalshoek is. Een belangrijk inzicht is het idee dat we in onze denkgeest alleen maar het verleden zien. En dat niemand werkelijk iets ziet. We zien alleen onze naar buiten geprojecteerde gedachten. Onze denkgeest kan het heden, de enige tijd die er is, niet vatten. Hij kan daarom tijd niet begrijpen, en kan in feite in het geheel niets begrijpen. De enige volledig ware gedachte die men over het verleden kan hebben is dat het niet hier is. Er alleen al over denken is daarom denken over illusies.

Dus Vive waar je eventueel nog bent, zou ik je willen meegeven: The day you decide that you are more interested in being aware of your thoughts  than you are in the thoughts themselves – that is the day you will find your way out.

Vive verdwijnt tussen iemand en niemand vanaf nu in de leegte. Adios Vive. Nothing is more real than nothing. (Samuel Beckett) En als ik nog opbouwende kritiek mag geven, voor de volgende keer wellicht geen stock foto’s meer, ze versterken de illusie. – ‘En het hart sterft niet wanneer de tijd jou rijp lijkt’. (Cseslaw Milosz, Élegy for N.N., Pure sang levenskunstenaar.)

© Gerome, 1 november 2021

Reacties gesloten.