Tijdloos, met Jacques Prévert (Gerome)

Tijdloos – Harmonie is een mooi samenspel van alles in je leven, zonder dit alles gelijk te verdelen.

Terwijl ik over harmonie mijmer en de bespiegelingen omhoog komen over wat ik daarover kan schrijven, valt mijn blik op een gedicht van Jacques Prévert dat al een tijdje naast me op mijn bureau ligt. Jacques Prévert is een bekende Franse dichter (Neuilly-sur-Seine, 4 februari 1900 – Omonville-la-Petite, 11 april 1977). Hij schreef ook toneelstukken en was scenarioschrijver.

Eigenlijk ben ik niet zo van herinneringen ophalen. Maar toen ik het gedicht van Prévert las, was daar ineens het moment, hee, ja, we zijn in de vakantie destijds in Normandië bij het huis van Jacques Prévert geweest. En dat is dan ook wel weer mooi aan een herinnering die ik helemaal kwijt was, je krijgt een flashback.

Impressie van de tuin

Omonville-la-Petite. Terwijl we over een B-weg reden, passeerden we een houten bord met pijl waar Maison PREVERT met schuine letters op stond geschreven, dat naar een landweggetje wees. We keerden om en reden  nieuwsgierig het land-weggetje op. Voordat we het goed en wel beseften liepen we enigszins verrast door de tuin van Jacques Prévert’s huis waar hij tot aan zijn dood had gewoond en dat open was gesteld voor bezoekers.

Over het harmonische gesproken, het was een prachtige dag waarbij het zonlicht een lichtvoetig gevoel gaf. We bewogen in flow door de met aandacht onderhouden tuin die er schitterend bij lag alsof er op deze plek nooit tijd was geweest. Het zou me niet verbaasd hebben als Prévert de deur van zijn huis had geopend en naar buiten was gekomen voor zijn middagpauzetje.

En dan nu het gedicht van Jacques Prévert, vertaald door Hans Hofman;

Tijdverdrijf?
Is schrijven tijdverdrijf
is dromen tijdverdrijf

Deze bladzijde
was een paar seconden geleden
helemaal wit

Nog geen minuut
is voorbij
En kijk het is nu al af.

© Gerome, 1 september 2018

PS:
Prévert schreef ook het scenario van Les Enfants du paradis voor een Franse film uit 1945, geregisseerd door Marcel Carné. De hoofdrollen worden vertolkt door Arletty en Jean-Louis Barrault. De film is een van mijn favoriete films. Ik krijg zin om de film binnenkort weer eens te bekijken, het is alweer even geleden.

Tip:

Als je de column met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

Nog geen reacties.

Geef een reactie