TIJDLOOS / Je hoeft niet te vertrekken want je bent alreeds gearriveerd (Gerome)

Het is vakantietijd, de reisbestemmingen zijn me de afgelopen weken om de oren gevlogen. Zelf kan ik door privé-omstandigheden niet reizen. Er waren momenten dat ik daar ontzettend van baalde. Het is op sommige momenten best lastig om je los te wrikken uit een wereld die uit waarden-schalen bestaat waarvan reizen alom populair is. Edoch.

Tijd block out

Woensdags midden juli. Er is plotseling een moment van totale stilstand om me heen. De tijdframes van de afgelopen tijd zijn in een mum verdwenen. Er is sprake van een totale blok-out van de tijd. Zelfs de wijzers op de klok moeten het gevoeld hebben. Ineens is daar een verwelkomend, open gewaarzijn aan wat er maar is. Alles komt er voor in aanmerking. Het zitten in een stoel, genieten van nieuwe schoenen, de smaak van een cappuccino, een paraplu opsteken voor de regen en desnoods nat worden. Er is alleen dat wat er is. Je kunt niets vasthouden. Er is geen pad van a naar b dat belopen kan worden. En ja daar is ie weer, het inzicht dat ik niet meer hoef te vertrekken want ik ben alreeds gearriveerd. (Het is niet de eerste keer dat dit inzicht bij me binnenvalt, elke keer blijft het weer bijzonder…) In de ´warme´ Hollandse zomer ontvouwt zich een momentum om me heen dat voor altijd mag blijven duren.

Leegte

Alles ontstaat uit leegte. Waar geen leegte is, is geen mogelijkheid tot ontvangen. Zonder leegte kan er van een gevuld zijn en vol worden geen sprake zijn. In de vermaarde Lao Tse / Tao Teh King, het boek van de wijsheidspreuken over de tegenovergestelde weg en de rechte gezindheid dat lang voor onze christelijke jaartelling is ontstaan en door de Chinezen als heilig boek werd beschouwd, spreekt de onderstaande spreuk me elke keer weer aan:

Het is niet nodig zijn huis te verlaten,
om de wereld te leren kennen.
Het is niet nodig uit het raam te kijken,
om de hemelse weg te aanschouwen:
wie het in den vreemde zoekt,
geeft er blijk van uiteindelijk maar heel weinig te weten.

Daarom onderneemt de wijze geen verre reizen, en toch weet hij;
zonder uit het raam te kijken
is hij in staat naam te geven aan de Dingen; door niet te doen
voltooit hij het onvoltooide.

Het is zeker niet gezegd dat ik niet meer ga reizen als er weer gelegenheid ontstaat. Alleen sta ik anders in het reizen dan voorheen. Het bucketlijst-idee is weggevallen. Ik moet nergens meer naartoe. Het inzicht dat je niet hoeft te vertrekken omdat je alreeds bent gearriveerd. En of: Je bent al reeds gearriveerd en hoeft dus helemaal niet te vertrekken, draagt daar aan bij.

Een fijne zomer….

© Gerome, 1 augustus 2018

Tip:

Als je de column met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!