The age of aquarius (Jolanda Verburg)

In mijn 50ste column voor Vive Levenskunst, blik ik terug op de achterliggende periode die wereldwijd een diepe indruk heeft achtergelaten. Ik constateer dat het watermantijdperk definitief zijn intrede heeft gedaan.

Als de coronacrisis, die in maart 2020 wereldwijd het leven platlegde, zich niet had voorgedaan had ik in mijn 50ste column een terugblik gegeven op mijn columns om daarin een rode draad zichtbaar te maken, maar de impact van de tien maanden die achter ons liggen is groter dan de columns van voor die tijd. Het is de allesoverheersende verandering die de gemoederen al maanden bezighoudt en die niet genegeerd kan worden.

Ontwaken

Door de pandemie ben ik veel minder buiten de deur en heb meer tijd voor zelfreflectie en meditatie. Toch blijft de behoefte aan contact met andere mensen. Ik merk dat ik niet de enige ben en zie veel mensen hun boodschap digitaal uitdragen. Vanuit huis voel ik daardoor toch de verbondenheid met de rest van de wereld. Ik volg een aantal mensen die op social media iedere dag een berichtje plaatsen, zoals Tijn Touber, Lorie Ladd, Christiane Northrup en incidenteel nog wat anderen. Er zit een rode draad in hun verhaal: de mensheid is aan het ontwaken en wij verschuiven van de 3e naar de 5e dimensie. Een onderwerp dat mij ook al jaren bezighoudt.

Als kind van de jaren ’60 ben ik opgegroeid met de boodschap over het ontwaken van een nieuwe tijd. Het nummer “The dawning of the age of aquarius” van The 5th Dimension, dringt zich de laatste tijd geregeld aan mij op. Ik voel het in mijn hele wezen dat wij nu op dit moment daadwerkelijk het watermantijdperk zijn binnengegaan. De dageraad is tot volle bloei gekomen. Deze tijd is enorm boeiend en nog maar het begin van grote veranderingen.

Tweedeling

Niets in de menselijke ontwikkeling gebeurt zomaar. Deze pandemie overkomt ons niet zonder reden. Het is onze wake-up call. Toch hebben wij nog een lange weg te gaan en zie ik een tweedeling in de samenleving ontstaan. Aan de ene kant de mensen die angstig zijn en hun heil zoeken in een vaccin zodat wij allemaal weer terug kunnen naar ‘normaal’. En daarnaast een groeiende groep die zich verzet tegen wat er gaande is, die zich niet zomaar klakkeloos zal laten vaccineren en voor wie teruggaan naar de oude situatie geen optie is.

De antroposoof Rudolf Steiner heeft, vanuit zijn schouwingen, tijdslijnen geschetst van de menselijke ontwikkeling(1). Daarin wordt melding gemaakt van een ‘oorlog van iedereen tegen iedereen’. Hoe dat te duiden vind ik lastig, ook wel beangstigend. Maar de signalen zijn er, een wereldwijde polarisatie is tijdens deze pandemie duidelijk zichtbaar. Kijk alleen al hoe in de VS onder Trump de verdeeldheid in twee kampen is uitvergroot. De nuance en de menselijke maat is volledig weg. Misschien is dit de enige manier om duidelijk te krijgen dat we in een tijd leven van verandering. Enerzijds baart het mij zorgen, maar op hetzelfde moment ben ik vol vertrouwen dat het wel goed komt. Immers volgens kosmische wetten heeft de mens keuzevrijheid.

Reiki en chakra’s

Zelfs in mijn gezin is een verandering zichtbaar. Het is november, de tweede lockdown van dit jaar, als wij weer met z’n vieren zitten te eten. Iets wat gewoonlijk niet zo heel vaak voor komt. Meestal ontbreekt er wel iemand die laat thuiskomt, ergens anders eet of aan het sporten is. Door corona zijn wij allemaal meer aan huis gekluisterd. Zelf mag ik weer even geen yogales geven, dus kunnen wij gezamenlijk eten. Ik baal van de nieuwe lockdown want ik ben net weer gestart met een serie yogalessen gebaseerd op de 7 chakra’s. Iets wat ik ieder jaar een keer doe. Een serie waar iedereen naar uitkijkt en nu hinderlijk onderbroken wordt door de coronamaatregelen.

Mijn oudste zoon deelt mee dat hij last heeft van zijn rug. Nog voor ik hem een vraag kan stellen over de pijnlocatie en mogelijke oorzaak, zegt mijn man: “Tijd voor reiki!” “Misschien is het je 4e chakra”, oppert mijn jongste zoon. Ik ben verbouwereerd. Waar haalt hij dat nu weer vandaan? Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is antwoord ik hem: “dat zou kunnen, maar dan denk ik eerder dat de oorzaak bij de onderste chakra’s ligt”, waarna wij gewoon weer dooreten.

Zelfheling en aanraking

Na het eten stel ik, in een onderonsje, de rugpijn bij mijn zoon aan de orde. Op de behandeltafel komen liggen voor een reikibehandeling wil hij niet. Als alternatief doe ik de suggestie om samen een paar yogaoefeningen te doen. “Nee hoor mam, dat hoeft niet, ik heb al een paracetamol ingenomen. Ik kan het zelf wel oplossen.” Dat kon ik verwachten, hij gaat voor de snelle en kortetermijnoplossing. Gelukkig constateer ik een belangrijk aspect, het is zijn manier van zelfheling.

Door de lockdown geef ik mijn yogalessen voor de camera in plaats van live in de zaal. Dat wordt gelukkig gewaardeerd al vind ik dat zelf niet zo leuk omdat de interactie ontbreekt. Maar iedereen is blij als wij elkaar weer in levende lijve kunnen ontmoeten. Ook de reiki cliënten vinden de lijfelijke aanraking maar wat fijn. De algehele conclusie is: elkaar aanraken en in elkaars nabijheid zijn wordt enorm gemist.

Thuiswerken

Het jaar 2020 is bijna ten einde, het is een gedenkwaardig jaar, het jaar van de pandemie die de geschiedenisboeken in zal gaan. De periode dat wij elkaar niet mochten aanraken! Het heeft mij verandering en verdieping gebracht. Hoewel de verschuiving van de 3e naar de 5e dimensie nauwelijks waarneembaar is ben ik mij er wel veel meer van bewust waar en hoe het zich voltrekt. De verschuiving gebeurt voor mijn ogen, maar je moet het wel willen zien.

Wat opvalt is dat als wij willen wij heel snel kunnen veranderen. Jarenlang heb ik gestreden voor meer thuiswerken en meer zelfsturing, waardoor in gezinnen veel meer flexibiliteitsmogelijkheden ontstaan. Minder stress heeft een positief effect op de gezondheid. Ook zijn er minder vervoersbewegingen en is er minder kantoorruimte nodig, allemaal voordelen voor onze planeet. Inmiddels heeft thuiswerken volop zijn intrede gedaan. Ik verwacht dat dit niet meer volledig naar het oude normaal zal worden teruggedraaid. Een winstpunt.

Spirituele groei

Weer zitten wij met z’n vieren te eten. De jongste zoon, zoals altijd naast zijn vader gezeten, vindt dat zijn vader wel erg dicht naast hem zit, zegt: “Pa, schiet eens een eind op, je zit in mijn aura!” Onopgemerkt slaak ik een zucht van verlichting, het komt wel goed met mijn tegendraadse zoon. Mijn zoon die altijd zegt: “Jij bent een rare, zo anders dan alle ander moeders!” Ik ben blij dat hij dat herkent. Ook in mijn gezin groeit de spiritualiteit en doet het watermantijdperk stapvoets zijn intrede. Dat maakt mij blij.

© Jolanda Verburg, 1 december 2020

(1) Rudolf Steiner – Apocalyps e.a.

Foto’s: Chakra foto: Pixabay; Beschilderde bus: eigen collectie.

, , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie