Soms staat er een engel voor je deur (Jolanda Verburg)

Jolanda 01

Wat betekent het om gelukkig te zijn? Moeten we daar iets voor doen? Of zit het in ons maar kunnen wij het af en toe niet vinden? De kunst van het leven is het geluk te vinden. Soms kunnen wij daarbij wat hulp gebruiken.

Vorig voorjaar ging plotseling de bel. Dat gebeurt niet vaak hier op het platteland, mensen komen  gewoon achterom. Ik opende de deur en daar stond een oude man. Ik kende hem niet. Hij stelde zich voor en zei wat hij kwam doen. “Ik heb in de krant gelezen over uw permacultuur en ik wil daar meer van weten.” Ik nodigde hem uit om binnen te komen en maakte hem deelgenoot van het ontwerp en onze doelstellingen, gevolgd door een wandeling in het permacultuur landschap.

Eigenlijk stond mijn hoofd er niet naar, want ik was zwaar in de rouw. De dag ervoor hadden wij mijn tante gecremeerd. Niet zo maar een tante maar, sinds mijn eigen moeder is overleden, mijn tweede moeder en de ‘oma’ van mijn kinderen. Ik worstelde erg met het feit dat zij haar leven als voltooid beschouwde en met behulp van de Levenseinde Kliniek het tijdstip van haar dood zelf had gekozen.

Jolanda c5-2 Engel liggend

Dat wat leven heet

“Ik ben theosoof,” vertelde de man, “en daarin past het idee van permacultuur.” Al wandelend en pratend werd mijn eigen tred steeds lichter en de gevoelens van rouw verdwenen naar de achtergrond. Het was een bijzondere ontmoeting op het juiste moment. ’s Avonds zei ik tegen mijn man: “Vandaag stond er een engel op de stoep, hij heeft mij even opgetild.”

Soms zijn we even het geluk kwijt. Het overkomt ons allemaal wel een keer. Dat heet ‘leven’. Het kan een ziekte zijn van een naaste. Het kan komen door het verlies van een baan of een geliefde. Het kan een ruzie of een ongeluk zijn. Of soms is zelfs een kleine opmerking uit je omgeving genoeg om je uit je evenwicht te halen. Maar dan is er plotseling een handreiking uit onverwachte hoek, waardoor je een glimp krijgt van hoe het leven zou kunnen zijn. Het is mij meer dan eens overkomen.

Toeval bestaat niet

De dood van mijn moeder, meer dan twintig jaar geleden, heeft mijn leven uit balans gebracht en alles leek verkeerd te gaan. Ik zakte steeds verder weg in een diep moeras. Het leek wel alsof ik zelfs geen vrienden meer had. Het was vrijdagavond met een lang uitzichtloos weekend voor de boeg en ineens was daar de overbuurvrouw die het maandelijkse kerkenblad kwam bezorgen. Als dopeling was ik nog steeds ingeschreven en had nooit de moeite genomen mij uit te laten schrijven. Toen wist ik waarom niet.

Op mijn uitnodiging kwam ze even binnen en luisterde naar mijn verdriet. Na een lange pauze vertelde zij, dat de week erna een cursus zou starten bij haar thuis, over rouwverwerking. Die cursus met lotgenoten heeft mij uit het dal getrokken. Ik kan het iedereen aanbevelen.

Jolanda c5-3 Handreiking

Levenslessen

Inmiddels kan ik zien dat tegenslag cadeautjes zijn die je leven op zijn kop zetten, je naar de krochten van de hel voeren, om je vervolgens tot bewustzijn te brengen en tot grote hoogte te laten groeien.

Jaren geleden toen wij net verhuisd waren naar het zo gewenste boerderijtje op het platteland en ik ineens ongewild fulltime moeder werd doordat mijn baan was opgeheven, kwam er ook weer een engel voorbij. Wij hadden een grote boomgaard met fruit, dat wij bij lange na niet zelf konden opeten of verwerken. Dus zette mijn man een bord aan de weg: “Zelf onbespoten pruimen plukken.” Het gaf een gezellig drukte.

En weer kwam een engel voorbij

Op een middag toen de post een hoop advocatenstukken had bezorgd en ik de terugkeer naar mijn baan donker inzag, stond ineens een dame op de stoep voor een emmertje pruimen. We raakten aan de praat en er was een klik. Een maand later zou zij een meditatietraining starten. Die heb ik gevolgd. Het heeft mijn leven en werk een nieuwe richting gegeven.

Engelen bestaan, daar ben ik inmiddels van overtuigd. Niet dat ze zomaar voor je deur staan, maar ze sturen mensen op je pad om troost en compassie te bieden op het moment dat je dat zo hard nodig hebt. Mensen met een luisterend oor, met een schouder om op uit te huilen, die je op het juist moment een duwtje in de goede richting geven. Hulp is nooit ver weg en geluk ligt altijd om de hoek.

© Jolanda Verburg, 1 maart 2017

Tip:

Onder deze tekst kun je via ‘View all posts‘ alle voorgaande columns van Jolanda bekijken.

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!