Regie in eigen handen (Chiara Sahin)

Mensen houden graag regie in handen over hun eigen leven. Soms zit dat in kleine dingen.

Op stap met de rolstoel

Onlangs ga ik voor het eerst op advies van de ergotherapeut met een rolstoel een stad bezoeken. Ik vind het spannend. Het is voor mijn gevoel weer een stap terug. Weer iets dat ik niet kan zonder hulp. Mijn echtgenoot en mijn zoon duwen mijn rolstoel. Ik moet de regie loslaten en me overgeven aan hun stuurkunsten. Vooral de stoep op en af is een goede oefening in vertrouwen. Op het strand ruilen we de rolstoel tijdelijk in voor een strandrolstoel. Voor het eerst sinds jaren kan ik heel dicht bij de zee komen en niet alleen verlangend van een afstand kijken. Ondanks dat ik een stuk autonomie moet opgeven geeft het me ook een groot geschenk. De blijdschap raakt me diep.

Als we thuis komen worden we aangesproken door de buurvrouw. Hoe het gaat? Of we al zijn gevaccineerd? Zoals gebruikelijk raak ik in eerste instantie in de war bij die vraag. Het eerste dat bij me opkomt is: ‘Ben jij mijn huisarts? Mijn Arboarts soms? Deel jij mijn bed dan?’

Tropische ziekten

De afgelopen weken wordt de vraag regelmatig gesteld door allerlei mensen. Mensen die ik soms alleen van gezicht ken, waar ik mee samen werk of soms helemaal niet ken. Ik ben verbaasd over de vrijheid die mensen nemen om mij een dergelijke intieme vraag te stellen. Er wordt gevraagd naar mijn medische gegevens. Ik ben heel open over mijn fysieke situatie, maar wel als ík daar voor kies, onder mijn eigen regie dus. Er zijn zaken waar iemand buiten mijn gezin niets mee te maken heeft.

Ik begrijp de vraag heel goed. Veel mensen zijn bang, hebben genoeg van de hele situatie rondom COVID-19. Ze denken dat het vaccin ze vrijheid geeft, dat ze weer op vakantie kunnen, weer naar familie in het buitenland. Ze hebben verlangen om de regie over hun leven weer terug te pakken en denken dat dit ook echt het geval is door te vaccineren. In mijn kijk op het leven is dat een illusie.

Ireneusz John via Pixabay

Diezelfde mensen die zich enthousiast laten vaccineren omdat ze dan naar Rhodos, Gran Canaria, Aruba, Thailand of Rwanda op vakantie kunnen, denken geen moment na dat ze daar Shigellose, Vlektyfus, Leptospirase, Chikungunya of een andere tropische ziekte kunnen oplopen. Ziekten waarvoor vaak geen vaccin is, die soms erg besmettelijk zijn, waar je heel ziek van wordt en óók nog dodelijk kunnen zijn.

Keuzevrijheid

Maar we hoeven niet op reis te gaan om te weten dat het leven slechts tot op zekere hoogte maakbaar is. Dinsdag 25 mei is het Internationale Dag van de Vermiste Kinderen. De gedachte dat je kind vermist wordt, is de nachtmerrie van elke ouder. De angst die je voelt als je in de winkel jezelf omdraait en je kind is verdwenen, is onbeschrijflijk. Hopelijk speelt je kind op dat moment verstoppertje en vindt je het snel weer terug.

In Nederland worden zo’n 17.000 kinderen vermist. Sommige families blijven hun hele leven zoeken en blijven met vragen zitten die nooit beantwoord worden. Het verandert hun leven onomkeerbaar. Van het ene op het andere moment verliezen ze de regie, wordt hun leven overgenomen door angst, vreemde mensen, politie, journalisten en onbegrijpelijke wetgeving en regels.

Nou vind ik dat iedereen keuzevrijheid heeft als het gaat om vaccinatie. Het is niet voor niets dat de onaantastbaarheid van het menselijke lichaam is vastgelegd in Artikel 11 van onze Grondwet of in Artikel 8 van het Europese Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens. Ik vind ook dat we zeer terughoudend moeten zijn om te vragen of iemand is gevaccineerd. Voor we het weten hebben we een nieuwe sociale norm gecreëerd die dicteert dat iedereen in het algemeen belang medische gegevens met elkaar moet delen. Dat terwijl we juist zoveel discussie hebben gevoerd in het kader van de privacywetgeving Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) om nog iets van privacy vast te houden in een wereld waar je hele hebben en houden wordt gedigitaliseerd.

Erika Varga via Pixabay

Regie nemen

Mensen kunnen veel redenen hebben om wel dan niet te vaccineren. Er kan een medische reden zijn om wel dan niet te vaccineren. Er kan een emotionele reden zijn, bijvoorbeeld omdat je partner heel ziek is geworden van het vaccin of juist door COVID-19. Het kan ook zijn dat mensen veel vraagtekens hebben over de werkzaamheid op de lange termijn en het niet aandurven om nu al te vaccineren. We hebben in het verleden genoeg schandalen gekend van medicijnen of vaccins die veel bijwerkingen kenden op lange termijn of waarvan de bijwerkingen onvoorzien waren. Denk bijvoorbeeld aan de Softenon affaire van de jaren 60/70 van de vorige eeuw.

Laten we respectvol zijn naar elkaar en respecteren dat mensen het recht hebben een eigen keuze te maken als het gaat om vaccineren én het recht hebben om niets te delen over de keuze die ze maken. Want regie nemen doet iedereen op zijn eigen manier en op zijn eigen moment!

 

©Chiara Sahin, 28 mei 2021

, , , , ,

2 reacties voor Regie in eigen handen (Chiara Sahin)

  1. Geert Jan Vonk 23/06/2021 op 09:03 #

    Een mooie column om eens even in de spiegel te kijken. De dilemma’s zijn mooi verwoord. Wat geef je weg wat behoud je, wat lever je in en wat levert je dat op? Hoe breng je balans in vertrouwen en gezond wantrouwen, hoe schat je intenties van anderen goed in?

  2. Truus Scheepers 01/06/2021 op 09:36 #

    Je column maakt duidelijk dat de ethische kant van de zaak, als zo vaak, over het hoofd wordt gezien. Wat fijn dat je bij de vloedlijn kon komen! Ook al zat daar een andere kant aan de zaak.

Geef een reactie