Redactioneel september 2020 – Geraaktheid

Laat je raken, stop je gevoelens niet weg, maar doorvoel ze. Sla niets van het leven over, simpel of complex, ga het aan. Het is alsof alle auteurs via hun columns ons deze maand hiertoe uitnodigen. Als ik wat geschreven en verzameld is, doorlees, dan is het woord dat bij me opkomt: Geraaktheid.

Bij Dirk lezen we de tederheid van zijn uitreiken naar een moeder die de kwetsbaarheid van het leven niet aan wil gaan. Althans, ze wil daarvan niets aan haar zoon laten merken, wat hij ook aanvoert.

Jolanda beschrijft hoe geraakt ze is door – opnieuw – het verlies van een vriend, vriendin in dit geval. Ze zag het niet aankomen, wilde – kon – het niet geloven.

Lenie‘s column – simpel – leest eenvoudig als ‘zijn met wat is’. Ze is geraakt – zo lees je – door zon, vogels, regen en haar familie.

Chris fietst. Hij laat zich raken door het oude dat herinneringen oproept, het nieuwe dat hem verrast en de weidsheid die hem opent in alle directheid van ervaren.

Chiara beschrijft haar ervaringen met corona. Hoe ze geraakt wordt door de discussies, het niet houden aan de afspraken en regels terwijl zij in de risicogroep zit, door het gevoel dat ouderen moeten wijken, dor hout zijn.

Geert was op retraite. Hij is geraakt door de diepte van het leven zelf zoals die is verwoord door  mystici als Meister Eckhart en Dag Hammersköld.

Gerome vertoeft nog in het betekenloze van woorden en is geraakt door het werk van Gerrit Kouwenaar – Hoe te leven Zonder Namen.

Yoyo krijgt een nieuwe badkamer; dat is fijn, maar wat haar raakte was de ontmoeting met de asbestman die in zijn eigen werkatelier De Heilige Graal potten bakt en glazuurt en met wie ze een inspirerend gesprek heeft. Het is de uitwisseling, de ontmoeting en de verbinding, die ze ook ervaart in het park waar ze later wandelt.

(c) Lenie van Schie, 1 september 2020

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie