Redactioneel oktober 2018, Dynamiek en ritme

De kringloop van het leven dat beheerst wordt door een dynamiek en een alles doordringend natuurlijke ritme van dag en nacht, leven en dood, spanning en ontlading, is deze maand de rode draad in de columns van de Vive schrijvers over levenskunst.

Gerome ziet ritme, dynamiek en betekenis in de taal en woorden. Wat zou er gebeuren als de gigantische stroom van woorden ineens tot stilstand komt? Zullen wij dan verworden tot mimespelers? Of blijft juist alleen geluid over? Wat leert ons de Dada-beweging over taal? En is er, zonder alle andere woorden tekort te doen, één allesomvattend kernwoord te vinden dat helderheid schept in het leven?

Frederike gaat tijdens haar reis naar de Wild Atlantic Way, de westkust van Ierland op zoek naar de elementen. Vooral in beelden laat zij de vier tastbare elementen aarde, water, vuur en lucht zien, die zich manifesteren binnen het vijfde element ether. Zij laat zich niet alleen door het landschap inspireren maar ook door de dichter William.B. Yeats.

In de spuitende geisers in Yellowstone herkent Lenie het universele ritme van de ontlading na een opgehoopte spanning, waarna rust ontstaat in een eeuwigdurende kringloop. Ze laat zien hoe alles aan een universeel ritme onderhevig is. Het is een regulerend principe dat vanuit de diepte van ons zijn ontstaat en tot uitbarsting komt in een tot creatie en expressie leidende impuls. Na de expressie is er rust. Dit is wat Jezus bedoelde met ‘het koninkrijk van God’.

Chris vertelt over familieverbanden waarin een natuurlijk ritme te herkennen is. In sommige families draait alles om één persoon. Dat gaat meestal ten koste van de liefdesstroom en de verbondenheid tussen de gezinsleden. Pas wanneer deze persoon is weggevallen ontstaat ruimte en rust binnen de familie. Als het leeggevallen centrum door niemand geclaimd wordt en leeg kan zijn, dan kan het een geweldige krachtbron worden.

In een gesprek over de zingeving vertelt Jolanda over haar ervaringen met het ritme van leven en dood. Volgens haar is er een leven na dit leven en is de dood geen einde maar een terugkeer naar een eeuwigdurende kringloop. Vaak vindt zij het lastig om het onderwerp van reïncarnatie ter sprake te brengen omdat niet iedereen daar open voor staat. Als het moment zich voordoet laat zij zien hoe ze tot deze conclusie gekomen is.

Dirk staat stil bij ritme en herhaling in de natuur en bij regels die mensen maken om het leven leefbaar en beheersbaar te maken. Zonder zijn afhankelijkheid daarvan te ontkennen, verbaast hem vooral het unieke, de eenmaligheid. Zoals geen twee mensen gelijk zijn, geen twee zandkorrels hetzelfde. Het hier en nu als de uitzondering op elke regel.

Wij wensen u ook deze maand weer veel inspiratie en leesplezier toe. Mocht u willen reageren dan kan dat onderaan deze redactioneel. Wij vinden het fijn te horen wat u van onze schrijverij vindt.

© Jolanda Verburg, 1 oktober 2018

Tip:

Als je de columns met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

En we stellen je feedback op onze columns zeer op prijs. Die kun je helemaal onderaan de columns doorgeven.

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie