Redactioneel mei 2019, De oneindige variatie van leven

Het is voorjaar en de natuur laat zien wat leven is: het barst haast uit z’n voegen. Dat simpele woordje ‘leven’, het omvat zoveel rijkdom. Elke knop aan een boom is uniek. Niemands leven is eerder geleefd. Iedere ervaring is weer anders. Elk moment verschilt van alle andere momenten. Er is nooit iets hetzelfde. Ook deze maand laten de (gast-)schrijvers weer iets zien van die oneindige variatie van leven.

Afbeelding van Tibor Lezsófi via Pixabay

Lenie geniet na van de vrede die ze ervaren heeft in een zonovergoten Pasen: Het is donderdag in de Paasweek, witte donderdag. Ik zit op mijn meditatiekussentje buiten in de zon, een koele bries rond mijn gezicht. Ik focus me: zitten, gronden, ademhaling. Ik heb mij voorgenomen om eindelijk weer eens te mediteren.

Dirk reflecteert op het leven: Waar ben ik? Ik leef op de grens. Die dunne lijn tussen dood en ongeboren. Tussen alles wat geleefd heeft en alles wat nog gaat leven. Daar ben Ik dus. Jij ook. Daar is het leven.

Jolanda heeft dicht bij huis met nieuwe leven te maken: In ons permacultuur landschap groeit en bloeit de diversiteit. Sinds kort staan er twee ooievaarsnesten bij ons in de buurt. Een bijzondere aanvulling op de biodiversiteit.

Gastschrijver Ton Roumen schrijft over een aspect van leven in onze moderne samenleving: Stel je een dag voor zonder beeldscherm. Als dat idee je onrustig maakt, ben je waarschijnlijk een slaaf van de ‘beeldschermdictatuur’. Onlangs besloot een team journalisten in het weekeinde een dag zonder beeldscherm te leven. Dat was erg wennen, maar er ontstond ook verrassend ander gedrag.

Dick van der Vlugt, ook gastschrijver, gaat in op het thema van relaties, een centraal aspect van ons menselijk leven: Alleen wanneer beide partners oog hebben voor hun eigen aandeel in de problemen die er zijn, is een duurzame relatie mogelijk. Dan wordt de partnerrelatie niet alleen een “warm nest”, maar ook een ontwikkelingsgemeenschap. Wat vraagt dat van ieder van hen?

Voor gastschrijver Chiara Sahin vormen verhalen het cement vormen van relaties. Dat merkt ze aan den lijve in haar relatie met haar vader: Als je geliefde of ouder gaat dementeren delen wij niet meer vanzelfsprekend de verhalen van de gezamenlijke gebeurtenissen. Het wordt een uitdagende zoektocht naar verbinding.

Chris belicht een ander aspect van verhalen: Die vertegenwoordigen een enorme kracht in onze samenleving. Ze verbinden mensen, ze kunnen grote groepen mobiliseren. En ze kunnen mensen uit elkaar spelen. Daarom is het belangrijk in verhalen waarheid van onwaarheid te onderscheiden.

Gerome deelt in het kader van zijn transitie naar een nieuwe serie columns het gedicht ‘Reisdroom’ van Mark Strand.

Wij wensen u ook deze maand weer veel inspiratie en leesplezier toe. Mocht u willen reageren dan kan dat onderaan deze redactioneel. Wij vinden het fijn te horen wat u van onze schrijverij vindt.

© Chris Elzinga, 1 mei 2019

Nog geen reacties.

Geef een reactie