Redactioneel januari 2020 – Hoop in het Nieuwe Jaar

Bij het woord Hoop is mijn eerste associatie het geloof. En onlosmakelijk daarmee verbonden de katholieke kerk. Aangezien die mij weinig hoop heeft gegeven in mijn leven, heb ik al lang geleden afgezien van dit begrip.  Ik verving het door vertrouwen. Nu is het woord terug. Het is de titel van een nieuw boek van Joris Luyendijk. Hij interviewde 100 mensen en vroeg hen naar Hoop. In dit boek krijgt hoop een nieuwe betekenis.
Namens de schrijversgroep wens ik alle lezers een inspirerend en hoopvol 2020 toe.

Chris heeft het boek van Luyendijk gelezen. Er zijn kleine dingen die hem hoop geven, maar ook grote. Zoals de Green deal in de EU. Hoop uit zich voor hem in dingen doen, niet vanwege een verwacht gunstig resultaat, maar simpel weg omdat het goed is.

Dirk verblijft, gedurende de operatie van zijn vrouw gedurende enige tijd tussen hoop en vrees. Tot hij zijn vrouw ziet na de operatie en opgelucht het einde bereikt van dit spanningsveld.

Lenie haalt hoop uit de maatschappelijke veranderingen die zich aftekenen. We zijn op weg naar een nieuw mens- en wereldbeeld.

Jolanda vraagt zich af waar we in de huidige maatschappelijke ontwikkelingen, nog geluk kunnen halen. zij vindt geluk en daarmee hoop, in haar permalandschap, haar achtertuin en in het dagelijks knuffelen.

Chiara  put hoop uit het feit dat we een verschil kunnen maken in de wereld van de ongelijkheid als ieder van ons belangstelling kan opbrengen voor een vreemde op straat of een eenzame buur.

Geert wordt soms moedeloos van alle gedachten die door zijn hoofd spelen en die erom vragen geschreven te worden. Is zelfbehoud de motor van zijn schrijven? En geeft hem dat hoop?

Het gedicht, tenslotte, dat Gerome voor ons heeft uitgekozen, verhaalt van een wereld diep beneden en hoog boven ons. Als dat ons geen hoop geeft…

Lenie van Schie

Nog geen reacties.

Geef een reactie