Redactioneel januari 2019, Oud en nieuw

Oud en nieuw is altijd een moment om de balans op te maken van wat we het afgelopen jaar hebben bereikt ofwel hebben laten liggen. Maar ook is het een moment om de blik te richten op wat voor ons ligt. De kringloop van het leven, maar dan in één jaar. Het is daarbij de kunst om het grotere geheel te onderkennen, dat wat het leven tot levenskunst maakt.

Eind december heeft Frederike afscheid genomen van de schrijversgroep. Vanaf het begin was ze vaste schrijver en we zullen haar inbreng missen. Haar columns blijven op deze site beschikbaar.

In het nieuwe jaar laten de Vive schrijvers weer hun licht schijnen over wat levenskunst voor hen inhoudt.

Lenie schrijft deze maand over ‘wijsheid’ als gids die ons leidt. Volgens de Rooms-Katholieke priester Raimon Pannikar is wijsheid een geïntegreerde ervaring, waarbij het gaat om in aanraking te komen met de hele werkelijkheid, met de eenheid van het bestaan. Wat haar opvalt is dat wij niet alleen horen met onze oren, maar dat wij op meer verschillende niveau’s kunnen horen.

Jolanda kijkt met weemoed terug op een bewogen en zwaar jaar. Het gaat om loslaten en vergeten, maar dat is nog niet zo makkelijk. Dus kijkt ze uit naar een fris, schoon, nog ongeschonden jaar met hoop op liefde en vrede voor iedereen.

‘The end of the road’ is de titel die Dirk zijn column meegeeft deze maand. Hij voel zich licht bij het probleem van een ander. Niet omdat het eigenlijk niet belangrijk is. Of eigenlijk nergens over gaat. Nee, het raakt hem vanwege de diepte. Omdat het hem op een gekke manier dicht bij zijn zoon brengt. Die dood is. Die hem zo krankzinnig diep geraakt heeft in zijn dood. In zijn stap. In zijn zo maar weg zijn. Weg zijn. Het heeft hem op een bepaalde manier verlicht!

Transitie is het thema van Gerome. Vanaf het begin ik hij bij Vive betrokken. Tijd voor een break. Zijn eerste column cycles met als rode draad de tijd is tot een eindpunt gekomen. De komende drie maanden is in een transitie naar een nieuwe serie. Ondertussen deelt hij poëtica, proza en teksten die hem inspireren.

Zo rond de jaarwisseling wensen we elkaar vrede toe. Chris gaat in op innerlijke vrede. Dat is een hele fijne ervaring, maar kan ook gevoelens van leegte met zich meebrengen. Leegte is vaak ongemakkelijk. Wat als je je daar niet tegen verzet? Wie ben je als leegte je dominante ervaring is? Kun je dan bestaan?

Onze gastschrijver van deze maand Tom Roumen schrijft over levensvragen. ‘Ik zou wensen dat ik wist wat ik met mijn leven wil’ is een levensvraag die veel mensen met zich meedragen. Het antwoord ligt zelden in een grootse visie, maar begint vaak met iets heel simpels, zegt hij.

Als afsluiting neemt Lenie ons nog mee in een gedicht voor het nieuwe jaar van Guido Gazelle.

Wij laten een jaar achter ons vol emoties, liefde, verdriet, uiteenlopende vergezichten en gebeurtenissen. Vóór ons ligt een blanco jaar. Gaat u weer mee op zoek naar het nieuwe dat komen gaat, op ontdekkingstocht naar wat levenskunst inhoudt? Als u wilt reageren op onze columns vinden wij dat heel fijn. Dat kan, onderaan dit redactioneel en onderaan iedere column.

Alle schrijvers van Vive-Levenskunst wensen u een voorspoedig, gezond en liefdevol 2019 toe.

© Jolanda Verburg, 1 januari 2019

Tip:

Als je de columns met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

En we stellen je feedback op onze columns zeer op prijs. Die kun je helemaal onderaan de columns doorgeven.

2 reacties voor Redactioneel januari 2019, Oud en nieuw

  1. Jolanda Verburg 02/01/2019 op 17:17 #

    Hallo Geja,
    Wat fijn om te horen. Wij stellen je reactie erg op prijs. Dat inspireert ons weer om door te gaan.
    Een fijn jaar gewenst.
    Hartelijke groet,
    Namens alle Vive schrijvers

  2. Geja 01/01/2019 op 13:13 #

    Aan de schrijvers, hartelijk dank voor jullie columns van 2018, ik kijk uit naar jullie bijdragen in het nieuwe jaar. Ik wens jullie veel inspiratie.

Geef een reactie