Redactioneel februari 2021 – Afscheid

De Kelten markeren hun seizoenen aan de hand van het licht en voor hen begint de lente op 1 februari. Dat is nu. En ja, ik merk het aan de vogels; hun gefluit begint toe te nemen vooral op die ochtenden als de zon schijnt. Ik zie het in hun vlucht. Voor ons als schrijversgroep is er ook een nieuwe lente aan het komen.

We zijn achter de schermen hard aan het werk aan een nieuwe website en als alles meezit, dan is die nieuwe website per 1 april in de lucht. We houden je op de hoogte!

Een nieuwe website betekent: afscheid nemen van de oude. En afscheid is een thema dat we op velerlei wijze terugvinden in de bijdragen van deze maand. Afscheid voor kortere of langere tijd, afscheid van het sociale leven of van een verhuizende vriendin. Afscheid van nabijheid, of afscheid dat nog in het verschiet ligt. Noodzakelijk afscheid van een manier van leven die ons niet langer dient en van rammen die worden geslacht. Afscheid kan leiden tot bevrijding en het brengt altijd iets nieuws.

Yoyo blikt terug op het heengaan van haar ex-partner en goede vriend. Hij ging in vrede. Zij mist hem en hun gesprekken dagelijks, maar het afscheid was mooi en het leven zelf is vol schoonheid.

Chiara is verdrietig en gefrustreerd over de corona maatregelen die vooral de jongeren treffen. Ze ervaart dagelijks  hoe haar zoon hieronder lijdt. Ze beurt hem op met lekkernijen en gesprekjes, maar ze vraagt zich af wat de gevolgen hiervan zijn voor de toekomst.

Gerome ontmoet een dierbare vriendin, een bijzondere vrouw die aan haar vierde carrièreswitch begint. Voormalig advocate, heks, en succesvol jobcoach, gaat schaapsherder worden. Een mooi verhaal.

Lenie laat haar gedachten gaan over de ontwikkelingen in de wereld: welke kant gaan we uit. Na het stuk over de ‘homo faber’ en de ‘open ogen’, onderzoekt ze waar de Liefde voor de Waarheid ons brengt. Wat gebeurt er als ons hart zich verder opent?

Eten of gegeten worden? Jolanda vraagt zich af hoe het is voor ons is om dieren te eten. Dieren hebben ook een bewustzijn… maar planten ook en we moeten toch eten. Voor haar is het belangrijkste uitgangspunt, – dat wat het verschil maakt, – hoe wij met de dieren omgaan.

Chris is op bezoek bij zijn hoogbejaarde moeder. Hij vraagt haar over haar leven, leeft zich in in de gebeurtenissen die haar hebben gevormd. Er is mildheid en door alle geschiedenis heen, ontmoet hij haar oorsponkelijkheid, haar Essentie.

Geert beschrijft hoe het kan gaan als je herinneringen verdwijnen en als je – te opstandig geworden – vastgebonden ligt. Hoe de zoon zich toch nog herkend weet.

Dirk schrijft over taal, hoe taal ruimte is waarin we wonen: “Natuur was eerst alles. En toen pas kwam het woord. Taal heeft de natuur getemd, omgetoverd in een woord”.

© Lenie van Schie, 1 februari, 2021

Nog geen reacties.

Geef een reactie