Redactioneel (1 december 2017)

Dit wordt alweer de tweede column van ons nieuwe jaar. Terwijl er op de website ondanks de belofte, geen nieuwe boeken worden aangekondigd en er nauwelijks activiteiten in de agenda verschijnen, worden de columns trouw elke maand aangeleverd en op de website gezet. En gelezen, zo blijkt. Ons eerste doel: ‘We doen het een jaar’, is geruisloos voorbij gegaan. Voor ieder van ons wordt het de veertiende column!

In deze aflevering van Vive lezen we bij Frederike over het enneagram. Dit doet ze naar aanleiding van een interview met Edith Eger over haar verschenen boek: ‘De Keuze’. Edith heeft het concentratiekamp overleefd en is in staat geweest om die ervaringen te verwerken.

Haar column sluit aan bij die van Jolanda die vertelt over haar eenzaamheid, na het heengaan van haar vriendin, over de moed om hulp te vragen en te krijgen. En ook hier gaat het over verwerking van nood.

Dirk schrijft over leegte en de dood, over onze behoefte om vast te houden aan de mind, maar weten gaat verder dan begrijpen. De dood is, net als de leegte en de liefde, onbegrijpelijk. De verwerking van het leven is bij Dirk bloot en naakt.

Lenie is nog steeds op reis in Noorwegen en dat blijft ze in haar columns voorlopig ook doen. Zij schrijft over verbondenheid, over samenvallen. Dood en leven, liefde en eenzaamheid, in de verbinding worden ze één.

Een extra column van haar gaat over haar boek dat over een paar weken verschijnt, een boek over Jezus. Hij laat ons in zijn levenspad de overwinning zien op het leven en de dood.

Jeroen schrijft over de ‘Pijl van de Tijd’ en over het bestaan van onomkeerbare processen. Als je melk in je koffie doet, kun je die handeling niet meer terugdraaien, je kunt de melk niet meer scheiden van de koffie. Het is een theorie van Prigorine, een fysicus die stelt dat de tijd van zekerheden voorgoed voorbij is.

Chris, tenslotte schrijft over wat er gebeurt als alle concepten wegvallen. Hoe alles blijft bestaan terwijl er geen concept meer is. Het brengt verwondering en een direct contact, een naakt ervaren.

Als ik alles zo samenvat en kijk wat de onderlinge verbanden zijn tussen de columns dan ervaar ik hoe we in het schrijven ons op het snijvlak van het leven bevinden. Waar pijn verwerkt kan worden en leegte ontstaat, waar gebeurtenissen onomkeerbaar zijn. Maar de indruk die ze achter laten, daaraan kunnen we groeien.

Veel leesplezier,

© Lenie van Schie, 1 december 2017

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!