Redactioneel 1 mei 2021 Mee bewegen

 

Beste lezers,

Het is zomaar weer mei geworden. In de Keltische traditie wordt op 1 mei het feest van Beltane gevierd, het feest van de vruchtbaarheid van de Aarde en we konden de weken in aanloop naar deze dag genieten van aangenaam lenteweer. Mits we mee bewogen: in de zon en uit de wind.

Wij als schrijvers bewegen ook mee met onze nieuwe site – Chris geeft in een update aan hoe een en ander werkt. En we hopen dat onze lezers met ons mee bewegen. Onze columns worden nu niet langer tegelijkertijd op één moment gepubliceerd. Verspreid over de maand kun je er zomaar een tegenkomen.

Meebewegen. Wat gebeurt er als we meebewegen? Gistermiddag zat ik een moment op een met mos begroeide boomstronk en liet me bewegen door de vele kleuren mos, de jonge kamperfoelie donker tegen het lichtgroene veld en dan hoog boven me de nieuwe naalden van de lariks. Ze waren nog zo zacht… Planten en bomen zijn goed in het meebewegen. Nu wij nog… (Op het moment dat ik dit schrijf komt er een hagelbui naar beneden, terwijl ik een half uur geleden nog in de zon zat… meebewegen vraagt wat.)

En zoals gebruikelijk hier een overzicht van de schrijfoogst van de afgelopen maand:

In zijn column neemt Chris ons mee in zijn persoonlijke gevoelens over een oorlog en verzoening. Hoewel hijzelf de oorlog nooit meemaakte was hij diep geraakt door de manier waarop de Joodse bevolking behandeld werd toen de enkelingen die de kampen overleefden terugkwamen.

Yoyo beschrijft hoe ze een hele dag lang van de ene klus in het andere bezoek belandt, terwijl ze haar column wilde schrijven.

Het was op 22 april alweer de 52ste Aardedag en Lenie memoreerde deze dag door een kort bericht met een link naar haar column 2 jaar geleden. hoe is het om de Aarde te vieren, dag na dag?

Aarde staat ook weer centraal in haar column van deze maand. Hier neemt Lenie neemt ons mee in de spirituele traditie van inheemse volkeren. Hier ontmoeten we een spiritualiteit die inclusief is: alles leeft en is bezield, ook dat wat de wetenschap dode stof noemt. Hier ook een link naar die mooie film Down to Earth van een gezin die een reis rond de wereld maakt en bijzondere ontmoetingen heeft met inheemse volkeren.

Geert voelt aan den lijve het getouwtrek: hoe meningen en standpunten aan twee kanten aan het touw trekken terwijl hij in het midden blijft hangen… Let op: het touw is van elastiek. Als men blijft trekken en een van de partijen laat plotseling los, dan krijgt de ander een zweepslag in het gezicht.

Chiara waagt zich aan wellicht het meest mooie en tegelijk kwetsbare onderwerp: de liefde in een partner relatie… Als ik haar column lees, zie ik twee mensen die meegroeien met elkaar, met hun leeftijd en hun veranderingen!

Jolanda beschrijft haar ervaringen met het Nederlandse rechtssysteem. Ze is verontwaardigd, maar een groot deel van haar woede betreft haar vader.

Lenie van Schie, 1 mei 2021

Reacties gesloten.