Redactioneel 1 maart 2018 (Lenie van Schie)

Het begin van de meteorologische lente dient zich aan met vorst, met ijs op de wateren en de met mogelijkheid tot veel schaatsplezier. De zon is al aan het opwarmen, de dagen lengen en ondanks de koude is de lente onweerstaanbaar in aantocht. Het weer mag veranderen onder invloed van de klimaatverandering, de aarde draait nog steeds haar rondje van 365 dagen rond de zon.
Op het licht kunnen we nog steeds vertrouwen. Ook op ons. Een nieuwe aflevering van Vive-Levenskunst staat is klaar, deze keer met gastschrijver, Jimmy Hardeveld. Ik ken hem niet persoonlijk. Jolanda heeft deze bevlogen man gevonden. Welkom Jimmy, op onze site!

Jimmy Hardeveld is van mening dat we op aarde niet alleen kunnen leven zonder onze bekende kapitalistische inslag; hij is van mening dat we zonder geld kunnen samenleven. Dit concept werkt hij uit in de ‘Allis-is-Gratis’ maatschappij die hij ook wel het Edenisme noemt. Zijn column gaat over Edenisme en de Vlindermaatschappij:
‘Zoals het universum alleen kan bestaan in het luchtledige zo kan een wereld van vrede, geluk en harmonie, een vlinderbeschaving, alleen bestaan in het geldledige. Zal de rupsmensheid in staat zijn zich van zijn vraatzucht los te maken en op tijd de noodzakelijke stap te maken naar de hogere Vlinderbeschaving, het hogere zijn?’

De column van Jolanda heeft de prikkelende titel: Wat hebben schoenen met levenskunst te maken?
‘Na ruim een jaar schrijven over levenskunst sta ik nogmaals stil bij wat levenskunst nu eigenlijk is. Het blijft lastig om dat goed onder woorden te brengen. Levenskunst loopt langs het leven en verschuift naar mate we ouder worden van een materiële kant naar een meer immateriële invalshoek’.

Frederike schrijft dit keer over verlangen. Het is er altijd, het verlangen. Dezer dagen werd zij zich dat weer sterk bewust bij het kijken naar kunst, bij het contact met vrienden en bij het herlezen van teksten uit boeken van Ken Wilber en Riso en Hudson, de laatste over het enneagram.

Jeroen ervaart tijdloosheid tijdens een zondagmiddag wandeling in het panbos omgeving Zeist: ‘Je hebt daar waanzinnig mooie bomen, zoals grote dikke eiken die hun wortels voor een deel boven de grond hebben. Op een eik was een tekst over tijd bevestigd. Onmiddellijk voelde ik een diepe verbondenheid met het leven’.

Helaas, Dirk zijn hoofd zat een beetje te vol om over de de leegte te schrijven. Hij heeft  een paar dagen vakantie om zijn hoofd weer leeg te maken. Op de valreep een zin: “Zit nu in Blankenberge … Vergane glorie, wit uitgeslagen van de vorst in de alom aanwezigheid van een gure oostenwind. En diep in de koffer, mijn zwembroek.”
Misschien schrijft hij hier in dit badplaatsje alsnog zijn column en komt deze later week nog op de site. Van Dirk kun je verrassingen verwachten.

In de Franse Alpen heeft Chris onlangs ervaren hoe groot de rol van vertrouwen is bij het leren skiën. Het vermogen om te skiën is in bijna iedereen in aanleg aanwezig, maar kan pas tot bloei komen als er innerlijk vertrouwen is. Zolang dat er niet is, kan een leraar tijdelijk als bron ervan fungeren.

Lenie is nog steeds op reis in Noorwegen. Haar afleveringen lezen als een feuilleton. Jammer dat er telkens een maand tussen zit. Reis met haar mee langs de mooiste Noorse kusten en kijk door haar ogen mee naar het fascinerende landschap.

© 1 maart 2018, Lenie van Schie

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!