Persoonlijke ruimte, waar zit dat precies? (Janet Kunst – Gastschrijver)

Hoe kun je autonoom en authentiek blijven als je jouw leefruimte deelt met anderen? Is het nodig om je persoonlijke ruimte af te bakenen, te beschermen en te bewaken? Of bestaat dit vooral in je gedachten?

Een sprong in het diepe

Eind december van het afgelopen jaar namen mijn man en ik een grote beslissing. We besloten een deel van ons huis open te stellen voor een bevriend gezin in nood. Een uitdagende onderneming, want we hadden nog nooit zoiets gedaan. Spannend ook, omdat we vooraf niet konden overzien waar we aan begonnen en hoe het uit zou uitpakken.

Het voelde als een sprong in het duistere diepe met als lichtpunt: we staan volledig achter ons besluit. Met heel ons hart, handen en hoofd, in die bewuste volgorde. Ons hart voelde warmte en vriendschap tijdens de eerste ontmoeting met onze Syrische vrienden, afgelopen zomer. Onze handen popelden om stevig op te ruimen en kamers opnieuw in te richten. Ons hoofd hielp ons in praktische zin: hoe gaan we het doen, wat moet er geregeld worden en wanneer.

Autonoom leven

Onze intentie sloot aan bij de vraag: Hoe kunnen we allemaal zo autonoom en zelfstandig leven onder 1 dak. Samenvloeien op een natuurlijk manier, met zoveel mogelijk behoud van onze persoonlijk ruimte? Hoe kun je je authentieke zelf bewaren en bewaken in deze situatie en keuze?

Vlak voor onze vrienden introkken voelde ik onrust opkomen. Ik vroeg me af waar ik ja tegen had gezegd en waar het toe zou leiden. Het antwoord luidde: “Geen flauw idee. Geef je maar over, vertrouw op het goede en laat de uitkomst los.” Loslaten. Vertrouwen. Ikke. De control freak die ik soms ben. Zei ik laatst niet tegen een vriend: “Het leven zelf is mijn grootste leerschool”? Ja.

Lebensraum: ruimte voor jezelf

De eerste weken was het zoeken en wennen. Met de komst van de nieuwe bewoners die hun ruimte betrokken, veranderde ook de energie in huis. Ieder mens heeft immers zijn eigen ritme, behoeftes, gewoontes, verlangens en verwachtingen. Ieder mens heeft ruimte nodig. Lebensraum.

Ik had er dan ook geen moeite mee om letterlijk mijn fysieke ruimte in te leveren, zoals het opgeven van mijn eigen kamer en het delen van de badkamer met een heel gezin. Wel moest ik mijn plek, mijn innerlijke ruimte opnieuw vinden. Ik was me bewust van de neiging om me aan te passen op momenten dat dit helemaal niet nodig was. Mijn oude gewoonte om te zorgen of te denken voor de ander, wat neerkomt op de controle over iets willen houden. Om die reden besloot ik op zoek te gaan naar het ervaren van ruimte in mezelf, los van de hoeveelheid beschikbare ruimte in mijn woning. Een leerzaam proces.

Ervaren door beweging

Allereerst maakte ik gebruik van eerdere ervaringen. Dankzij meditatie, ademwerk, dans en andere bewegingsvormen die ik heb beoefend, heb ik geleerd dat je als mens veel meer bent dan je fysieke lichaam. Je bent oneindige ruimte gevuld met potentieel en energie, voorbij je uiterlijke vorm. Ruimte is wie je bent. Daarin kun je vasthouden, loslaten of stromen, door mee te bewegen in wat zich aandient.
Je innerlijke ruimte is groter dan je denkt. Dit inzicht alleen al gaf mij heel veel ruimte!

Ten tweede veranderde ik mijn focus. Mijn energie waaiert soms snel uit naar de buitenwereld. De situatie in huis nodigde mij uit om meer naar binnen te keren, zonder me af te sluiten.

Loskomen van gedachten

Last but not least: mijn Tibetaanse zwaardbeoefening Tog Chöd helpt me enorm tijdens dit proces. Tog Chöd betekent: “Doorklief je gedachten” en is bij uitstek een beoefening gericht op het vergroten van ruimte op fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel niveau. Dit doe je door je aandacht naar binnen te brengen en specifieke zwaardbewegingen naar buiten toe te maken.

Het houten zwaard beweegt letterlijk de ruimte in, om het idee van “Ik ben beperkt in mijn ruimte” spreekwoordelijk te doorklieven. Dit voel je onmiddellijk in je lichaam! Dankzij mijn beoefening kan ik aanwezig, open, onbevangen, kalm en standvastig zijn.

Dicht bij mezelf blijven, mijn authentieke zelf bewaken en meebewegen in wat zit aandient. Deze ervaring laat mij zien dat mijn innerlijke ruimte veel groter is dan ik dacht. Waar ik ook ben.

© Janet Kunst, 1 februari 2019

Tip:

Geef een reactie op deze column, helemaal onderaan deze pagina.

2 reacties voor Persoonlijke ruimte, waar zit dat precies? (Janet Kunst – Gastschrijver)

  1. Lenie van Schie 28/02/2019 op 08:41 #

    Hai Janet, fijn om je op deze manier te ontmoeten, als medeschrijver. ik krijg al direct een indruk van je en ik ben het met Jolanda eens: moedige actie! En bijzonder hoe je binnen- en buitenruimte zo weet te onderscheiden. Dank je wel!

  2. Jolanda Verburg 05/02/2019 op 12:14 #

    Hallo Janet,
    Vol bewondering lees ik jouw column. Het delen van jouw ruimte met anderen dan je eigen gezin vind ik heel bijzonder. Ik weet niet of ik dat zou kunnen.
    Hartelijke groet, Jolanda

Geef een reactie