Overvloed leren zien (Jolanda Verburg)

We komen op aarde om wat te leren. In onze jeugd gaan we naar school en leren hoe de wereld in elkaar steekt en welke rol wij in het economisch proces kunnen gaan vervullen. Maar is dat nu het echte leerproces waarom wij hier zijn? En zijn wij ooit uitgeleerd? Hier in het rijke Westen leven wij in overvloed, of is dat een illusie?

Het hele leven is een leerproces dat pas stopt als wij doodgaan. Als kind hing ik al aan de lippen van mijn grootmoeder, zo’n wijze vrouw. En dat terwijl zij alleen de lagere school had bezocht. In die tijd, begin vorige eeuw, gold dat meisjes niet hoeven door te leren, die worden moeder en huisvrouw. Mijn grootmoeder was een intelligente vrouw, ik ben overtuigd dat ze wel naar de universiteit had gekund. Tot aan haar dood was ze geïnteresseerd in van alles, ze wist overal wat vanaf en had ook overal een mening over. Ze leefde bescheiden en was daar gelukkig mee. Tot op de dag van vandaag denk ik geregeld aan haar en is zij mijn voorbeeld.

Wij blijven altijd ‘leerling’

Mensen die zeggen dat ze uitgeleerd zijn en alles al weten doen zichzelf tekort. Die laten een aantal lagen van de ui ongepeld. Zonde. Ik heb een tijdje samengewerkt met iemand die, tot op het hinderlijke af, bleef herhalen dat hij was uitgeleerd. Hij had ‘alle’ relevante boeken gelezen, hij was naar Findhorn geweest en had de ‘Carmina’ gelopen, waarmee hij de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela bedoelde. Een gesprek met hem over waar het leven nu echt over ging, in welke vorm dan ook, was onmogelijk. Zijn houding ging mij gewoon tegenstaan.

Zelf ben ik een zoeker en mijn nieuwsgierigheid houdt nooit op. Als iemand tegen mij zegt: “Goh, Jolanda, moet je nu toch eens horen…” dan zit ik al op het puntje van mijn stoel. Ik ben altijd bereid iets nieuws te leren of mijn horizon te verbreden. Ooit las ik ergens: “De echte meesters weten dat ze altijd leerling zullen zijn.” Van wie deze quote is kan ik niet meer achterhalen, maar het heeft mij in ieder geval enorm geïnspireerd.

Wij kiezen onze ouders

Dat zoeken en leren zit diepgeworteld in onze natuur. Veel mensen zijn op zoek naar de zin van het bestaan. Wij worden niet voor niets op deze aarde en in een bepaald milieu en familie geboren, we komen hier met een opdracht. Iets wat we uit moeten werken in dit leven omdat we dat in een eerder leven niet hebben aangepakt of opgelost. We blijven net zo lang naar de aarde terugkomen tot het aandachtspunt is uitgewerkt. Wij kiezen onze ouders voor de juiste leerervaring zodat we kunnen groeien.

Geboren worden in het rijke Westen in dit tijdsgewricht betekent dat wij moeten leren omgaan met de angst voor een tekort. Wij moeten de waarde van geld ervaren, de hebzucht, de materiële kant van het bestaan. Wij ontlenen zelfs onze identiteit aan de hoeveelheid materieel bezit. Ook leren we dat veel materieel bezit een ballast vormt en dat je bezit moet beschermen, dat materiële waarden soms meer zeggen over iemand dan zijn kwaliteiten – de immateriële kant. Als wij heel eerlijk naar onszelf durven kijken, zijn wij dan diep van binnen gelukkig met al die materiële weelde?

Leven in overvloed

Het leerproces verschilt ook in de tijd. In deze huidige tijd gaat de kwantiteit voor de kwaliteit. We worden geregeerd door geld, cijfers, regels, details en feiten. Dat wat de wetenschap voorschrijft is leidend, de ratio regeert. Terwijl de zachte waarden zoals empathie, aandacht, emotie, de natuur, een klein gebaar en dienstbaarheid, van ondergeschoven belang zijn. Die zachte immateriële waarden, die er gewoon van nature zijn, waar je nauwelijks een inspanning voor hoeft te leveren, die geen geld kosten, die het leven een gouden randje geven, zijn ondergewaardeerd. Juist deze zachte waarden, hoe verbazingwekkend dat ook klinkt, zijn in overvloed aanwezig.

Het is dit leerproces dat ons doet beseffen dat we in overvloed leven. Gelukkig zie ik steeds meer mensen om mij heen die tevreden zijn met wat ze hebben, die geen of niet nog meer materieel gewin nastreven, die de natuur en alles wat leeft en vrije tijd belangrijk vinden en die menselijke waarden vooropstellen. Die mensen beseffen dat materie niet gelukkig maakt.

De jongere generatie is aan zet

Steeds weer ben ik verbaasd als ik zie dat jonge mensen zich al vroeg realiseren waar het werkelijk om draait in het leven. Die gaan wonen in een ‘tiny house’ en volstaan met een deeltijdbaan om in hun levensonderhoud te voorzien. Die de wereld over reizen om te leren, die hun tijd en energie steken in het helpen van mensen die het minder hebben. Kortom: die de waarde van het immateriële voorop stellen. Hulde aan deze nieuwe generatie.

Het is ons leerproces om de overvloed te leren zien. Daar ligt ook voor mij de uitdaging. Ik moet constateren dat het mij steeds beter lukt om mijn leven zo in te richten dat ik volop in overvloed leef. Het past bij wie ik werkelijk ben. Het grote voordeel is dat ik daardoor beter in staat ben om met mijn hogere bewustzijn in contact te komen. En waar ik het meest van geniet is dat dit afstraalt op mijn omgeving.

© Jolanda Verburg, 1 november 2018

Tip:

Als je de column met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

, , , , ,

2 reacties voor Overvloed leren zien (Jolanda Verburg)

  1. Jeroen 01/11/2018 op 01:38 #

    Inspirerend!

    • Jolanda Verburg 01/11/2018 op 18:39 #

      Dank je, Jeroen.

Geef een reactie