Over vaccinaties, rouw en COVID-19 (Chiara Sahin-Pisanu)

 

De keuze om al dan niet te vaccineren tegen COVID-19 is een lastig dilemma waar ieder zijn eigen weg in moet vinden. Hierbij een bijdrage aan de zoektocht naar de juiste weg.

Begrafenis in het Coronatijdperk

We zijn in de rouw in deze vreemde tijd. Mijn schoonmoeder is overleden. We hebben haar al twee jaar niet meer gezien. Door corona en alle maatregelen was het moeilijk om naar Turkije te reizen. Verdriet en boosheid strijden zij aan zij om een plaats op de eerste rang. Ook nu kunnen we niet met z’n allen naar Turkije reizen om afscheid te nemen. Op vrijdagochtend krijgen we te horen dat zij is overleden. Omdat ze binnen 24 uur begraven moet worden staan we onder druk. Mijn echtgenoot moet een PCR-test doen voordat we een vliegticket kunnen kopen, want mocht de test toevallig positief zijn dan mag hij niet vliegen. De uitslag laat lang op zich wachten.

Uiteindelijk komt in de middag de negatieve uitslag en kunnen we boeken. We vinden nog een lastminute ticket voor een vlucht die dezelfde avond vertrekt uit Duitsland. Eenmaal aangekomen op de vluchthaven heeft hij volgens het grondpersoneel een verkeerde versie van het formulier met de uitslag van de PCR-test. Gelukkig heeft hij een kopie van de overlijdensakte bij zich en mag hij na veel discussie toch aan boord. In Turkije wordt hij echter uit het vliegtuig gehaald voor extra controle. Na wederom veel discussie onder het oog van een paar kleerkasten die er voor zorgen dat hij niet kan ontsnappen van de luchthaven in Ankara, krijgt hij gelukkig toestemming om door te reizen. Mijn echtgenoot is na veel ellende en stress net op tijd voor de begrafenis.

ErikaWittlieb via Pixabay

De begrafenis is door alle coronamaatregelen in Turkije een onwezenlijke situatie. Bij terugkomst in Nederland gaat mijn echtgenoot in quarantaine. Familie die normaal gesproken langs komt om te condoleren kan niet komen. Er wordt gebeld, we krijgen bloemen. Het is ook hier een onwezenlijke situatie. Er komen herinneringen omhoog die niet gedeeld kunnen worden. Er komen vragen omhoog die niet gesteld kunnen worden. Rituelen ontbreken en het is zoeken naar zingeving. Pijnlijk duidelijk wordt de gekte die in het kielzog van alle coronamaatregelen is gekomen. Ik vraag me af of de prijs van ontwrichting die we betalen voor het instellen van de maatregelen op weegt tegen de voordelen.

Het treindilemma

Mijn schoonmoeder is overleden aan de bijwerkingen van een coronavaccin. Net in de tijd dat we praten over de zeldzame uitzonderingen van het AstraZeneca-vaccin. In de database EudraVigilance van de European Medicines Agency is de stand van het aantal gemelde doden en slachtoffers van de vaccins op 13 maart respectievelijk 3964 doden en 162.610 slachtoffers, totaal 166.574 slachtoffers. Op de vele vaccins die inmiddels gezet zijn is dat een relatief klein gedeelte. Politici, immunologen en artsen vinden nog steeds dat de voordelen van het vaccineren opwegen tegen de nadelen van niet vaccineren. Een ethisch dilemma? Ik moet denken aan een opdracht die ik krijg tijdens een opleiding: Er stormt een trein richting vijf mensen die zijn vastgebonden op de rails. Jijzelf staat op een brug waaronder de trein zal passeren en jij kunt de trein stoppen door iets zwaars op het spoor te laten vallen. Er is niets in je buurt dat je kunt gebruiken om op het spoor te gooien. Toevalligerwijze staat er een grote, brede man naast je op de brug te kijken. De enige manier om de trein te stoppen is dan ook om deze man van de brug te duwen op het spoor voor de aanstormende trein met als gevolg dat hij sterft. Daardoor redt jij echter wel vijf levens. Wat ga je doen? En, wat ga je doen als er niet vijf mensen vastgebonden zijn, maar vijftig?

Voor elk invoelend mens is dit een duivels dilemma. Misschien is het dan ook niet voor niets dat ik bij het woord Eudra steeds moet denken aan Hydra. Hydra, de slang die de poort van onderwereld moet bewaken en waarvan haar adem, bloed en speeksel giftig zijn. Misschien heeft de Esculaap van de artsen helemaal geen slang van levensenergie, maar is het Hydra die hun weg begeleidt?

Darkmoonart de via Pixabay

Keuze uit vrije wil voor het grotere goed

Veel mensen zijn bang voor COVID-19. Sommige mensen hebben een verhoogd risico om dood te gaan of om ernstige complicaties op te lopen als zij deze ziekte krijgen. Of zij hebben familie die een verhoogd risico heeft. Vaccinatie wordt voorgehouden als een Gouden Wortel, die problemen voor veel mensen zal verbeteren. Maar voor sommige mensen is dat helemaal niet het geval. Zij behoren tot de groep van 166.574 slachtoffers van één van de vaccins die in Europa gebruikt worden. Er wordt geen duidelijke en eerlijke voorlichting gegeven over complicaties of de kans dat iemand dood zal kunnen gaan. Ons wordt voortdurend voorgeschoteld dat de Gouden Wortel vrijwillig gegeten kan en mag worden. Maar in hoeverre is vrijwillig echt vrijwillig als je niet weet dat het bladgoud een bittere wortel bedekt die voor sommige mensen een levenslang lijden of de dood tot gevolg heeft?

Een keuze uit vrije wil om je op te offeren voor het grotere goed is slechts dan een vrije keuze als het genomen wordt met alle informatie die voorhanden is. Een arts of politicus die impliciet zegt dat het aantal slachtoffers van vaccinatie aanvaardbaar is voor het grotere goed van de mensheid en tegelijk roept dat hij “nul begrip” heeft voor mensen die zich niet laten vaccineren, stelt zich op als de Engel des Doods. Het is aan eenieder om te bepalen of hij wel of niet gaat vaccineren. Laten we duidelijke voorlichting geven over de nadelen net zo goed als mogelijke voordelen. Want of de vaccinatiestrategie op termijn voldoende voordelen oplevert moeten we nog maar afwachten. Nu al zijn er medici die zich grote zorgen maken over nieuwe mutaties en resistente virussen.

 

© Chiara Sahin, 31 maart 2021

, , , , , ,

3 reacties voor Over vaccinaties, rouw en COVID-19 (Chiara Sahin-Pisanu)

  1. Yoyo van der Kooi 07/04/2021 op 17:40 #

    Prachtig verwoord, Chiara, dit duivelse dilemma.
    Warme groet van Yoyo

  2. Jolanda Verburg 01/04/2021 op 19:01 #

    Gecondoleerd, Chiara.
    Je stelt terechte vragen over al of niet vaccineren!
    Sterkte voor de verwerking van het verlies.
    Jolanda

    • Chiara Sahin-Pisanu 02/04/2021 op 09:08 #

      Dank je Jolanda, ik heb je column ook met veel belangstelling gelezen. Grappig dat we allebei een overlappend thema hebben! Chiara

Geef een reactie