Over Edenisme en de Vlindermaatschappij (Jimmy Hardeveld – gastschrijver)

Zoals het universum alleen kan bestaan in het luchtledige, zo kan een wereld van vrede, geluk en harmonie, een vlinderbeschaving, alleen bestaan in het geldledige. Zal de rupsmensheid in staat zijn zich van zijn vraatzucht los te maken en op tijd de noodzakelijke stap te maken naar de hogere Vlinderbeschaving, het hogere zijn?

De uitdaging waarvoor ik mijzelf gesteld zie is deze: Hoe vertelt een rups aan andere rupsen dat zij, nadat zij gestopt zijn met bladeren eten, zullen veranderen in een wezen met vleugels? Dat zij vlinders zullen worden, die kunnen fladderen en met bloemen dansen? Het is de feitelijke waarheid, maar zullen de rupsen in staat zijn het vlinderverhaal te bevatten? En zullen zij vanwege dit mooie verhaal verlangen naar het vlinder zijn en stoppen met bladeren eten in het belang van een mooie toekomst? Zullen zij geloven dat ons een schitterende toekomst wacht? En dat er in de rupsmens(heid) een vlindermens(heid) schuilt?

De toekomst voor onze kinderen

In 2006 begon ik na te denken over onze toekomst en erfenis voor onze kinderen. Wij – de (rups)mensheid – zijn (zelf)destructief en als wij zo doorgaan blijft er niets meer van onze aarde over. De grote vraag was waarheen moeten we veranderen? Al denkend ontstond mijn filosofie: Edenisme, de vlinderbeschaving, is mijn visie voor de toekomst van de mensheid. Van kapitalisme naar Edenisme, van lagere rups- naar hogere vlinderbeschaving.
In elke rupsmens, in de rupsmensheid, zit een vlindermens(heid). De vlindermensheid kan zich alleen ontwikkelen, ontplooien en manifesteren in een geldledige toestand en omgeving.

De innerlijke schoonheid van de vlindermens is net zo mooi en kleurrijk als de uiterlijke schoonheid van de vlinder.

Hoe absurd, onrealistisch en onmogelijk het ook lijkt, de weg die de rups gaat is de enige weg naar het hogere zijn. De natuur wil ons hierin tot voorbeeld zijn: het schijnbaar onmogelijke is mogelijk.
Maar kan de rupsmens de noodzakelijke stap maken naar een hogere beschaving gebaseerd op liefde, delen en vertrouwen?

De rupsfase

De Rupsfase – het kapitalisme – is niet fout of verkeerd, het is zelfs zeer nuttig en heeft een functie, maar is nadrukkelijk bedoeld als tijdelijk. Kapitalisme is de rupsfase van het Edenisme, de vlinderbeschaving. Een tijdelijke, krachtige, consumptiefase voor het verzamelen van energie en kennis voor de volgende evolutionaire fase, de eigenlijke bestemming van de rupsmens. Idealiter zou zijn als wij rond 1965 – 1975 de metamorfose waren begonnen. Kapitalisme ging pas fout toen het rond 1970 (de Club van Rome) haar houdbaarheidsdatum passeerde en wij vrolijk en enthousiast verder gingen met consumeren. Na deze datum trad langzaam bederf, degeneratie van de mens en dus de beschaving in. Anno 2018 kunnen wij aan de wereld en haar leiders zien dat de degeneratie is doorgezet. De Rupsmens kan zich geen bestaan voorstellen zonder geld.

Onze Aarde lijdt en huilt want is niet bedoeld voor een langdurig destructief verblijf van de rupsmens en verlangt naar de vlindermens. De problemen, de waanzin en de crisis die we zien en meemaken zijn niet logisch of natuurlijk, maar het gevolg van het overjarige rupsensysteem.
Hoe langer wij doorgaan in de rupsfase des te (zelf)destructiever wij ons zullen gedragen. We staan op een zwaar aangetaste trede van de ladder van de evolutie. Of we maken de stap omhoog naar een vlinderbeschaving of we vallen omlaag terug naar barbarisme.

De metamorfose van de mens is mentaal, in bewustzijn. De vlindermens fladdert en danst in bewustzijn naar hogere wijsheid en het zinvolle zijn.

Ontpoppen

De rupsmens denkt: de wereld is goed zoals die is en met het kapitalisme hebben wij het summum bereikt. Zoals een rups die denkt “blaadjes genoeg, het is prima zo om rups te zijn”. Maar als wij als rupsje Nooitgenoeg niet willen veranderen zullen wij nooit het wonder van de metamorfose meemaken en ontpoppen tot de schitterende vlindermens. De Rupsmens is nooit af en heeft nooit genoeg. Terwijl in de natuur de rups op tijd stopt met het oude en zich opmaakt voor het nieuwe, hogere, mooiere en schonere. In wezen is de mens een vlindermens, geen rupsmens. De Edenist, de vlindermens, beziet en koestert de aarde als een paradijs. De gehele aarde is de hof van Eden.

Eden gevonden

Wie Eden wil vinden moet op weg gaan
door een niets ontziende wereld
met zijn kleine lamp vertrouwen
tegen argwaan en cynisme in.

Wie het Edenisme wil vinden moet een kind weer in de ogen kijken
om de helderheid van het begin te proeven
hoe wij in volkomen onschuld zijn geboren
met in onze ziel een bron van mededogen.

Wie Eden wil vinden moet met hart en geest en handen
onvoorwaardelijk de wending maken van geld naar geldledig
van oorlog naar vrede, van bedrog naar vertrouwen
van hebzucht naar deelzucht.

Wie Eden wil vinden moet onverdedigbaar zichzelf worden
om zonder waan en hoge woorden
als een broer of zus te kunnen knielen
bij de minst geziene of vergeten mens.

Wie Eden wil beleven moet onvoorwaardelijk leren delen
van mens tot mens.

Om het paradijs te beleven moet we eerst Edenisme vinden
Wie Edenisme vindt heeft het paradijs gevonden
Paradijs hier op aarde geschapen en beheerd door de vlindermens zelf.

Einde van rupsje Nooitgenoeg

Net zoals de vlinder zich niet kan voorstellen ooit geobsedeerd geweest te zijn door groene blaadjes en toch zo schadelijk te zijn voor zijn omgeving, zo kan de constructieve vlindermens zich niet voorstellen ooit zo destructief en geobsedeerd te zijn door haar jacht naar geld. De rups en de vlinder: één wezen, twee verschillende stadia van bewustzijn. Het insect kan niet tegelijk rups en vlinder zijn. Zij kan niet tegelijk blad en nectar eten. Zij is of rups of vlinder.

Ik geloof dat het nog niet te laat is en dat de mens nog een prachtige, schitterende toekomst tegemoet kan gaan.

© 1 maart 2018, Jimmy Hardeveld

Tip:

Geef een reactie op deze column, helemaal onderaan deze pagina.

En onder de column kun je via ‘View all posts’ toegang krijgen tot alle columns van deze auteur.

, , ,

3 reacties voor Over Edenisme en de Vlindermaatschappij (Jimmy Hardeveld – gastschrijver)

  1. Patty 23/03/2018 op 16:09 #

    Prachtig Jim, ben trots op je. Heel mooi geschreven ! Zeer doordacht.

  2. Jimmy 13/03/2018 op 12:24 #

    Dank Jolanda, inderdaad ziet de rupsmens het helaas als versus maar de vlinder(mens) is niet de vijand maar de toekomst van de rups(mens). De rups weet dat, de rupsmens nog niet. Het vlinderverhaal beschrijft en toont de mooie toekomst die rupsmens wacht alleen voelt die zich onnodig bedreigd hierdoor, ziet het als onmogelijk. Denkt: ik heb geen vleugels en ik heb zoveel geldblaadjes het is toch prima zo! maar het is niet prima zo. Het tegendeel is waar!!

  3. Jolanda Verburg 02/03/2018 op 23:31 #

    Ha Jimmy,
    Je filosofie, Edenisme genaamd, is wonderschoon.
    De rupsmens versus vlindermens zijn goede archetypen voor wat was en wat is.
    Groet, Jolanda

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!