Op reis met het boek (Lenie van Schie)

Op een zonnige zondagmiddag in januari gaf ik mijn eerste lezing naar aanleiding van mijn boek: ‘Het andere leven van Jezus van Nazareth’, Een pad van spirituele groei.

Een thuiswedstrijd

De autotocht naar Groningen, zo’n klein uurtje rijden van mijn woonplaats, verloopt voorspoedig. Het is, zo heet dat in voetbaltermen, een thuiswedstrijd. Mijn eerste lezing is in spiritueel centrum de Poort, waar ik twee dagen in de week praktijk heb. De nervositeit die ik de afgelopen weken voelde: ‘Wat ga ik vertellen, hoe ga ik het aanpakken, komen er wel mensen en kan ik dat wel?’, was verdwenen. Het verhaal dat ik had voorbereid zit in mijn hoofd en mijn hart en er zijn genoeg aanmeldingen binnengekomen. Ik heb er zin in!

Introductie

In de zaal hebben zich zo’n dertig mensen verzameld. Al die gezichten te zien maakt me blij. Al pratend loop ik heen en weer voor de grote tafel waar ik aanvankelijk achter stond maar die ik al snel aan de kant had geschoven. Dat werkte niet. Ik ervaar Jezus’ geest, zijn spirit, zijn ziel, hier aanwezig.
Na een introductie waar ik inga op de vele ambivalente gevoelens die zijn naam oproept, merk ik op hoe vaak zijn naam tegenwoordig valt in uitspraken als ‘Jezus, weet je dat niet?’, of ‘Jezus dat is mooi!’….
Is het toeval dat, 2000 jaar na dato, hij nog steeds genoemd wordt. Toeval dat er een glossy over hem verschijnt? Hij lijkt populair te worden. De verteller van de Passion noemde Jezus een ‘treitervlogger’.

Eigenzinnig

Jezus was een rebel en verzette zich fel tegen elke vorm van macht en onderdrukking. In een tijd waarin de patriarchale cultuur nog stevig in het zadel zit, moet je dat niet doen. Hij werd omgebracht en zijn leer werd misbruikt om te dienen voor iets waar hij fel tegen had gestreden. In tegenstelling tot de kerk had Jezus het niet over geloof, hij had het over ervaring. Het ‘goddelijke’, het Al zit in ons, woont niet boven in de hemel, maar is hier. Wij, de hele schepping is de manifestatie van zijn aanwezigheid.
Jezus is een eigenzinnige man die zijn leven in dienst stelt van de waarheid. Wat hij met zijn toehoorders deelt, komt voort uit zijn eigen ervaring. Zijn eigen spirituele pad vormt de kern van zijn leringen.
Hij spreekt in parabels en de natuur is een belangrijke metafoor voor hem. Vooral als we de oorspronkelijke vertalingen uit het Aramees lezen, de taal die Jezus sprak, zien we tal van uitspraken die het organische van groei en ontwikkeling laten zien. Een voorbeeld:

In de adem leven

In de Bergrede spreekt Jezus ondermeer de volgende zin uit: ‘Gezegend zijn de armen van geest, want hun is het koninkrijk God’. In het Aramees betekent deze zin zoiets als: ‘Rijp zijn zij die in de Adem leven, want zij worden geleid door de Eenheid’.

Deze zin brengt ons direct in het lichaam, in de adem, in die wonderlijke realiteit die ons dieper in onszelf brengt. Adem is als een brug tussen onze eigen wil en die van het lichaam. We houden onze adem in, bijvoorbeeld als we schrikken of als we emotioneel worden. Maar we kunnen onze ademhaling niet stoppen. Bewust doorademen daarentegen, brengt ons in de emoties die we hebben onderdrukt. In die emoties zitten delen van onszelf verborgen, kwaliteiten die er niet konden zijn toen we klein waren. Doorademen helpt ons meer een te worden, meer heel. Rijp.
Deze kennis over het werken met de adem is in het therapeutisch landschap onder de aandacht gebracht door Wilhelm Reich, die leefde in de vorige eeuw en de grondlegger is van de lichaamsgerichte psychologie. Het is oude wijsheid in een nieuw jasje.

Vragen

Na de pauze komen de vragen. Over geloof en ervaring: ‘Hoe weet ik of een ervaring ook echt is, of ik het niet bedenk?’ ‘Je zei dat zonde niet bestaat, dat zonde vertaald uit het Aramees zoiets betekent als: ‘misgeschoten’. Maar hoe zit dat dan met iemand die dronken achter het stuur zit? of erger, met een seriemoordenaar?’
Wezenlijke vragen die velen onder ons hebben. Het werd een mooi gesprek en een geanimeerde en bevredigende bijeenkomst.

Reacties

En dan zijn de eerste reacties van mensen die het boek bekeken en gelezen hebben: ‘Helder geschreven, geen hoogdravende taal, mooi de foto’s bij de tekst’. Of: ‘Je hebt me met dit boek diep geraakt, tranen over mijn wangen, zo mooi. Ik ga het nog een keer lezen’.
Een oudere dame mailde me: ‘Ik heb je boek gekocht en ben er in gaan lezen. Ik vind het mooi. Het gekke is dat ik er heel rustig van word. Door de kleur van het papier, de foto’s en de rustige manier van vertellen/schrijven.’

Het zal jullie duidelijk zijn dat deze ervaringen en reacties me heel erg blij maken. Dank voor jullie aandacht.
Voorlopig is deze column de laatste in haar korte reeks.

© Lenie van Schie, 1 februari 2018

Wil je volgen hoe het gaat met dit boek of informatie krijgen over plaats en tijd van lezingen? Kijk dan op mijn website, of stuur een e-mail.  Ik neem je adres dan op in de lijst voor mijn nieuwsbrief. 

,

Nog geen reacties.

Geef een reactie