Ontdek de bron in jezelf (Chris Elzinga)

Sommige mensen beschikken over een bijzondere wijsheid en creativiteit. Wat is de bron daarvan? Is die bron ook in jou te vinden? En zo ja, hoe kun je daar zelf contact mee krijgen? Hoe kun je vanuit die bron leven? Over deze vragen gaan mijn columns. Onderstaande tekst is een eerste verkenning van dit thema.

De bron is een innerlijke bron

Bron blog 01 - 02

Je kent vast wel van dichtbij of via boeken, TV of internet uitzonderlijke mensen die over een bijzondere wijsheid of creativiteit beschikken. Wat zij uitdrukken raakt je op de een of andere manier. Ik denk dan aan mensen als Mandela, de Dalai Lama, Eckhart Tolle, Adyashanti, Almaas, Jeff Foster, Obama. Ze voelen aan als echt, authentiek en hun aanwezigheid heeft iets buitengewoons.

Als ik me in hun levensloop verdiep, dan valt me op dat ze allemaal een hele leerweg zijn gegaan. Ze krijgen hun wijsheid niet cadeau. Sommigen van hen hebben een intense persoonlijke crisis doorgemaakt, zoals een langdurige gevangenschap, of een diepe depressie of een ernstig ongeluk. Vaak hebben ze zich verdiept in boeken uit diverse wijsheidstradities en zijn ze in de leer gegaan bij (spirituele) leraren. Toch is hun wijsheid geen boekenwijsheid. Wat ze uitdrukken is levend, direct, geënt op wat zich in het moment voordoet en wat in het moment nodig is. Als ze spreken komt dat van binnenuit, met gezag. Ze lijken uit een bron te putten die in hun innerlijk te vinden is.

Dit is de eerste ‘sleutel’: hun bron van  wijsheid, van leven, creativiteit, liefde etc. is in hun eigen innerlijke ervaringswereld te vinden. Dat geldt niet alleen voor deze bijzondere mensen, het geldt net zo goed voor mij en voor jou.

Stap voor stap op weg

Misschien denk je: “Waar heb je het over? Ik heb nooit iets van een ‘bron’ in mezelf ervaren.” Misschien ken je eerder een gevoel van leegte, waardoor je niet weet  wat je eigenlijk wilt of hoe je je in je leven moet oriënteren. Je bron – als die er al is – lijkt eerder een gapend gat of een afwezigheid te zijn dan iets waar je creativiteit en wijsheid uit kunt putten.

Voor sommigen opent zich de innerlijke bron heel onverwacht. Eckhart Tolle bijvoorbeeld en ook Jeff Foster kwamen ermee in contact toen ze door een intense depressie heen gingen. In de diepste diepte van hun depressie opende zich een bron van inzicht en wijsheid die zich sindsdien niet meer gesloten heeft. Er wellen als het ware inzichten in hen op. Ik weet van Eckhart Tolle dat hij regelmatig na een lezing dingen opschreef die hij gezegd had en die ook nieuw voor hemzelf waren. Dat is op zich natuurlijk geweldig, maar hoe ontdek je die bron als je niet door zo’n diepgaand proces heen gaat? Bovendien komt vrijwel niemand vanuit een depressie zomaar tot wijsheid.

Ik wil via mijn columns laten zien dat je ook stap voor stap toegang kunt krijgen tot de bron die in ieder van ons aanwezig is. Daarbij put ik uit mijn eigen ervaring, uit die van de mensen die ik in mijn counselingpraktijk begeleid, uit wat ik van mijn eigen leraren heb geleerd etc.

De eerste stap: toewending naar jezelf

Als je bron in je innerlijk te vinden is, ligt de eerste stap voor de hand: wend je toe naar je eigen innerlijke ervaring. Wat gebeurt daar eigenlijk? Wat ervaar je? Wat denk, voel, beleef je? Kun je waarnemen wat zich allemaal in je voordoet?  Dit vraagt van je dat je je gerichtheid op de buitenwereld even opschort ten behoeve van een onderzoek naar je innerlijke ervaring. Het vraagt ook dat je je ideeën over je innerlijke ervaring opzij zet en jezelf de kans geeft om stil te staan bij wat je in elke moment ervaart.

Ik rijd in een trein in noordelijke richting station van Nijmegen uit. Terwijl we over de Waalbrug rijden gaat mijn aandacht als vanzelf weg van mijn laptop naar buiten toe. Ik kijk in westelijke richting uit over de rivier. Ik voel mezelf stilvallen in verwondering. Ik geniet van de wijdsheid van het landschap. Mijn blik glijdt over allerlei details: boten die de rivier opstomen, de nieuwe rivierarm die vol water staat, de fraaie boog van de nieuwe brug voor autoverkeer, koeien die in de velden grazen, het stromende water, de grijze lucht… Ik merk dat m’n aandacht nergens gevangen blijft. Tegelijkertijd realiseer ik me dat dit soort landschap me boeit. Ben ik geboeid door het landschap, of ben ik gefascineerd doordat ik me door de afstand juist los voel van elke detail? Ik kan er niet precies de vinger op leggen wat het is. Dan laat ik ook dat weer los. Ik voel me achterover leunen, ik verstil en in die verstilling geniet ik van het uitzicht. Zonder woorden. Ik voel me rustig en tevreden. M’n mind is stil en ik neem dit alles waar…

Zo begint de zoektocht naar je bron: met eenvoudigweg waarnemen. Je volgt waar je aandacht uit zichzelf naartoe gaat en je bent je bewust van die beweging van je aandacht. Je volgt die beweging bewust, zonder vast te houden aan de inhoud van je ervaring. Je merkt op wat er in je gebeurt zonder je in de inhoud van je gedachten of gevoelens te verliezen.

Misschien merk je dan op dat sprake is van een opwellen van steeds nieuwe ervaringen, voortkomend uit …, ja, uit wat? Waar komen die ervaringen vandaan? Ik nodig je uit dat in de komende tijd aan de hand van je eigen ervaringen zo nu en dan voor jezelf na te gaan.

©Chris Elzinga
Haarlem, 4 augustus 2016

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!