Natuur maakt gelukkig (Jolanda Verburg)

De natuur is zo mooi en zo bijzonder. Ik ben bevoorrecht dat ik op het platteland woon. Iedere dag geniet ik intens van de schoonheid om mij heen. En iedere dag verwonder ik mij over de kracht en de energie die de natuur uitstraalt.

Als ik zo ’s morgens vroeg de wei in loop om bij de schapen te gaan kijken geniet ik met volle teugen van de omgeving waarin ik woon. Ons permacultuur landschap krijgt steeds meer vorm en diversiteit. Elk jaar kom ik planten tegen die ik nooit eerder heb gezien en ook de hoeveelheid dieren, vooral vogels, neemt toe. Hier voel ik mij thuis. Hier kom ik geheel tot rust en kan ik zijn wie ik wil zijn. Meer heb ik eigenlijk niet nodig.

Groen maakt gelukkig

Bij steeds meer mensen ontstaat het besef dat de natuur belangrijk is. Niet alleen omdat we van de natuur afhankelijk zijn (eten, wonen, kleding, grondstoffen) maar om ons verbonden te voelen met de natuur, de basis van ons bestaan. Groenbeleving wint aan belangstelling omdat het een helend effect heeft. Als ik op zoek ga naar concrete onderzoeken die laten zien dat een groene omgeving mensen gezonder en gelukkiger maakt vind ik niet veel. Vanuit Wageningen University & Research (WUR) wordt hier al wel jaren onderzoek naar gedaan. Ik constateer een braakliggend onderzoeksterrein.

Het boek van de Amerikaanse journalist en docent Richard Louv ‘Het laatste kind in het bos’ geeft nog de meeste voorbeelden en aanknopingspunten van onderzoeken die zijn gedaan. De Amerikaans bioloog en Pullizerprice-winnaar Edward O. Wilson komt met de biofilie-benadering. Hij definieert biofilie als ‘de drang om je met andere levensvormen verbonden te voelen’. Hij stelt dat de mens een aangeboren verbondenheid voelt met de natuur en ‘er door aangetrokken wordt als motten tot het licht’. We kunnen niet zonder.

Groenbeleving voor kinderen

In het verlengde van biofilie heeft historicus en socioloog Theodore Roszak het vakgebied ecopsychologie naam- en vormgegeven. Hieruit is vastgesteld dat ‘grond omspitten een genezende werking heeft op geesteszieke mensen’. Zelf ben ik overtuigd dat burn-out-klachten kunnen worden aangepakt met meer natuurbeleving. Louv bepleit in zijn boek dat we vooral veel meer aandacht dienen te besteden aan de natuurbeleving van kinderen. Niet alleen voorkomt het obesitas en helpt het bijvoorbeeld kinderen met ADHD om rustig te worden, maar het legt een basis voor een gezond en evenwichtig leven.

Contact met de natuur is dus vooral voor kinderen van groot belang, maar vanzelf gaat dat meestal niet. Aangekomen op onze vakantiebestemming is het eerste wat mijn kinderen vragen: “Wat is de wificode?” Stroom en toegang tot internet is voor kinderen tegenwoordig belangrijker dan ravotten in de natuur. Gelukkig vinden mijn kinderen zwemmen en voetballen ook fijn en dat doe je nog altijd buiten. Met hun komt het wel goed. Mijn jongste zoon heeft voor het komende jaar het vak biologie in zijn pakket gekozen.

Seizoenswisseling

Mij maakt groen in ieder geval heel gelukkig. Ieder tijdstip van het jaar ziet het landschap er anders uit en ieder seizoen heeft zo zijn bekoring. Ook ieder jaar is anders dan het jaar ervoor. In de 15 jaar dat ik nu op het platteland woon is de natuur zichtbaar veranderd. Niet alleen doordat wij het landschap ontwikkelen maar ook door klimaatverandering waardoor seizoenen anders verlopen. Door mijn dagelijkse contact met de natuur ben ik in staat de verandering in een breder perspectief te zien.

Wat duidelijk opvalt is dat de weersomstandigheden extremer worden. Het wordt droger, bij vlagen waait het harder en per keer valt er meer regen. Een aantal jaar geleden hebben wij de dakgoten drastisch moeten verbreden, omdat het water door de extreme regenval als een waterval over de dakgoten klotste, waardoor de tuin gewoon werd weggespoeld. In ons gezin is klimaatverandering beslist een issue en werken wij zoveel mogelijk aan oplossingen om dat tegen te gaan.

De kracht van de natuur

Sinds ik op het platteland woon ben ik veranderd. Ik ben mij veel meer bewust van wat ik eet. Als je zoals ik veel eigen voedsel kweekt dan merk je dat het anders smaakt en veel voedzamer is. (De wetenschap zegt overigens dat dit onzin is.) Voedselverspilling wordt tot een minimum beperkt. Ik haal alleen uit de tuin wat ik op dat moment nodig heb. Als geen ander weet ik namelijk hoeveel moeite het kost om voedsel te laten groeien en heb daarom veel meer respect voor wat er op mijn bord ligt.

De natuur is niet altijd vriendelijk. Ik loop geregeld te foeteren op de hoeveelheid werk die ons landschap met zich meebrengt. Ben je net klaar met onkruid wieden en maaien in het ene deel, als na een fikse regenbui het elders al weer tegen de klippen op groeit. Maar werken in de natuur geeft veel energie terug. Een dag lang hard werken in de tuin, hoe vermoeiend ook, geeft een voldaan gevoel. Ik hoef niet meer zo nodig mijn vrije tijd elders door te brengen. Winkelen of een meubelboulevard bezoeken op een tweede feestdag is aan ons niet besteed.

Weldaad voor lichaam en geest

Groenbeleving wordt een steeds nadrukkelijker onderdeel van ons permacultuur landschap. Inmiddels geef ik er yogalessen en als ons landschap iets verder ontwikkeld is gaan wij een blote voeten-pad openen voor de ultieme natuurbeleving.

Het grootste voordeel van leven met de natuur ligt in de kracht en de energie die de natuur geeft. Heb ik het een keer druk gehad of last van stress, dan is niets fijner dan je handen in de aarde te steken. De stress wordt bijna letterlijk opgenomen door de aarde. Steeds beter leer ik om de kracht die de natuur geeft te benutten. Het geeft mij rust en brengt mij dichter bij mijzelf.

© Jolanda Verburg, 1 augustus 2017

Tip:

En onder de column kun je via ‘View all posts’ toegang krijgen tot alle columns van deze auteur.

, , , ,

Reacties gesloten.