Mindfulness in Frankrijk ( Annet de Jonge)

Toen ik besloot op vakantie naar Frankrijk te gaan was het een uitdaging een boeddhistisch klooster op te zoeken en een weekje mee te draaien. Wat zou ik er vinden? Zou ik me kunnen voegen naar de regels en de gewoontes? Welke mensen zou ik ontmoeten? Wat zou het me brengen? Het werd een week met dubbele gevoelens.

Plum Village

Plum Village is een meditatiecentrum in Loubès-Bernachet in het zuidwesten van Frankrijk. Het heeft zijn naam te danken aan de pruimenboomgaarden die rondom de kloosters zijn aangeplant. De monnik Thay Thich Nhat Hanh heeft hier zijn droom gerealiseerd: een plaats waar mensen van over de hele wereld in harmonie met elkaar leven. Het hele jaar door worden retraites gegeven. Mindfulness wordt door alle dagelijkse activiteiten geweven. Alles wordt met aandacht gedaan. Iedereen krijgt een taak. Dat kan variëren van het klaarmaken van de maaltijden, afwassen, tot het schoonhouden van de wasgelegenheden. Er wordt niet gesproken.

Plum Village - ingang

Plum Village bestaat uit meerdere vestigingen, Hamlets genoemd. Er is een vrouwen-, een mannen- en een familie-Hamlet. De terreinen zijn verschillend van grootte en liggen niet ver van elkaar in dorpjes. In boerderijwoningen leven en wonen de monniken en zusters en er zijn huisjes en kampeerterreinen voor gasten. Op de parkeerplaatsen staan campers in alle soorten en maten. In de vrouwen- en mannen-Hamlet staan grote gebouwen waar zeker 1000 bezoekers in kunnen. Deze worden gebruikt voor diensten en lezingen.

Op de dag van aankomst reed ik met mijn auto blijkbaar al dicht in de buurt. In het glooiende landschap stonden overal richtingaanwijzers. Het is een bekende plek. Ineens stond ik voor de poort. Geen hekken eromheen, was het eerste wat me opviel. Wel was er een pagode, een prachtige tempel. Ik werd warm verwelkomd door een vrijwilligster die me rondleidde over het terrein en de regels uitlegde. Er liepen mensen van allerlei nationaliteiten door elkaar en iedereen groette elkaar vriendelijk. Ik mocht een kampeerplek uitzoeken en zette mijn tentje op aan de rand van het terrein met uitzicht over de heuvels. Het stikte er van de muggen. Gelukkig had ik Deet bij me, anders was ik opgegeten. Een van de regels is dat je dieren niet mag doodmaken, dus ook geen muggen!

De gong

Plotseling hoorde ik iets donker en zwaar klinken. Het kwam van een gong, niet te missen. Het geluid drong diep door en trilde nog lang na. Ik zag dat iedereen stil stond, de handen voor de borst vouwde en elkaar toeknikte. Dus deed ik het ook en bleef even met aandacht voor het moment staan. Dat gaf een intens gevoel. Deze gong werd door de hele dag met dezelfde tussenpozen geluid. Dan volgde, waar ik ook was, hetzelfde ritueel. Het effect op mij was, dat ik me steeds meer verbonden ging voelen met de mensen in de Hamlet.

Bijeenkomsten

Ik had geluk dat Thich Nhat Hanh die week in Plum Village was. Meestal reist hij over de hele wereld. Als hij er is woont hij in de mannen-Hamlet met de andere monniken. Hij schrijft, geeft lezingen en leidt de diensten. Ik merkte dat hij met eerbied behandeld werd. Kinderen werden rustig en gaven hem een hand bij de loopmeditaties.

’s Morgens om vijf uur ging de eerste gong. Dat was het teken om op te staan, te wassen en aan te kleden. Om zes uur was de eerste dienst tot zeven uur. In die tijd ging de zon op. De warme rode gloed verlichtte de ruimte en de mediterende mensen. Hierna ging ik in stilte mijn ontbijt klaarmaken en op de trappen van de pagode opeten met uitzicht over de vijver met bloeiende lotusbloemen!

Daarna liep ik meestal naar de receptie. Voor de ingang hing een tijdschema waar de lezingen en diensten gehouden werden. Soms moest ik een eindje lopen naar een andere Hamlet, stil, bij elke stap me bewust van de beweging van mijn voeten en benen. Het was een bijzonder gezicht om iedereen zo te zien gaan.

Tijdens de bijeenkomsten vertaalden vrijwilligers in alle talen. Je kon oortelefoons gebruiken. De gebouwen die daarvoor gebruikt werden waren soms te klein en soms te warm. Dan installeerden mensen zich buiten onder bomen en luisterden via de versterkers. Er werd ook samen gezongen en gemediteerd. Ik vond het indrukwekkend dat meer dan 1000 mensen zo geboeid konden luisteren.

Meditatiehal in Plum Village

Als het was afgelopen keerde ik terug naar mijn eigen Hamlet en deed corvee. Ik zat in een groepje van acht vrouwen die de groenten moest schoon maken. Met deze groep aten we ’s avonds onder de bomen de warme maaltijd. In de loop van de week ging ik deze vrouwen iets beter leren kennen omdat we dan wel mochten praten. Na de maaltijd werd gezongen en de dag doorgenomen. Deze gesprekken werden geleid door twee zusters van Plum Village. Ik weet nog dat ik moeite had met de warme maaltijd. We moesten wachten tot de laatste het eten had opgeschept en in de kring zat. Dan was mijn eten koud. Dat vond ik jammer dus zorgde ik ervoor dat ik wat later eten ging halen.

Na deze bijeenkomst werd het schemerig. Ik liep naar mijn tentje. Er wachtte een nacht met alleen geluiden uit de omtrek; een hond die in de verte blafte of een tractor die op weg was naar de boerderij. En dan werd het stil, stil tot de gong van vijf uur klonk en een nieuwe dag begon.

Terugblik

Als ik terugkijk op mijn week Plum Village heb ik veel warmte en liefde ervaren van mensen die ik nog nooit eerder in mijn leven had gezien. Ik heb met aandacht en stilte de dagen doorgebracht, wat me een enorme rust heeft gegeven. Ik heb genoten van de lezingen van Thich Nhat Hanh. De regels en gewoonten gaven me in het begin structuur en duidelijkheid, maar ervoer ik op den duur toch als benauwend. Voor een week was het meer dan genoeg. Toen ik de poort uitreed voelde ik dat ik diep ademde en opgelucht was dat ik verder kon met mijn reis.

© Annet de Jonge
1 december 2016

Voor wie meer informatie wil over Plum Village:
https://www.aandacht.net/thich-nhat-han/plum-village

1 Reactie Mindfulness in Frankrijk ( Annet de Jonge)

  1. Jolanda Verburg 08/12/2016 op 15:00 #

    Hallo Annet,
    Wat een bijzondere ervaring. Plum Village staat ook op mijn to do-list.
    Oeps, geen mug doodslaan dat lijkt mij een grote opgave.
    Ik probeer geen dieren te doden, de enige uitzondering zijn de vliegen en de muggen die zo vreselijk in de weg kunnen zitten.
    Terwijl ik weer een mug doodsla vraag ik mij altijd wel af waarom ze er zijn? Wat is het nut van vliegen en muggen? Ja, natuurlijk als voedsel voor de vogels en de vleermuizen, dat weet ik best, maar toch. Het ‘waarom ze er zijn’ blijft een grote vraag.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!