Liefdevolle aanraking

Als er één ding is wat ik in mijn 40-jarige praktijk heb geleerd is het wel hoe belangrijk fysieke aanraking als uitdrukking van genegenheid en vriendschap is voor het welzijn van de mens. In mijn groepen en sessies heb ik mensen die volledig verstijfd, verkommerd en verhard waren zien smelten en opbloeien doordat zij zich leerden openstellen voor liefdevolle aanraking.

Apenliefde?

Als je kijkt naar filmpjes van huisdieren en jonge kinderen kun je zien hoe knuffelen, aaien, strelen, schurken, kopjes geven en stoeien puur biologische behoeftes zijn van zoogdieren – en een bron van welbehagen, levenslust en plezier.

Hoewel we als volwassenen tot op zekere hoogte hebben geleerd om ons van onze dierlijke natuur (en wat mijn vader ‘apenliefde’ noemde) te distantiëren, krijgen de meesten van ons toch ook een oppepper van een warme handdruk, een ‘high five’, een vriendschappelijke omhelzing, een knuffel, een klopje op de schouder en zelfs de obligate dubbele ‘luchtkus’.

Zelf heb ik de edele kunst van het onbevangen en aandachtig omarmen geleerd in Osho’s ashram in Poona. Aanvankelijk keek ik raar aan tegen al die ‘huggende’ mensen, maar al gauw ontdekte ik hoe heerlijk, voedend en hartverwarmend het is om – ook totaal onbekenden die daarvoor openstaan – body-to-body te ont-moeten en te begroeten.

Edele kunst

In mijn workshops en trajecten heb ik door de jaren heen – totdat het Corona-tijdperk er een stokje voor stak – die edele kunst mogen doorgeven en er het weldadige en helende effect van kunnen zien. Voor mij staat het als een paal boven water dat een langdurig tekort aan deze of een andere vorm van liefdevolle, vriendschappelijke – niet seks-gerichte – intimiteit één van de oorzaken is van stress, depressie en een verzwakking van het immuunsysteem.

In dat licht bezien is de ‘veiligheidsmaatregel’ van de anderhalve meter afstand die ons moet beschermen tegen Covid-19 – en waarvan de werking nog steeds niet is aangetoond – een regelrechte ramp. Het zou goed kunnen dat er in de afgelopen maanden meer mensen direct of indirect zijn gestorven (en in de komende tijd zullen sterven) als gevolg van trauma’s die de lock-down en de social distancing hebben veroorzaakt dan aan het gevreesde virus. En dan heb ik het nog niet eens over de wereldwijde ontwrichting van de economie.

Beschouwingen

Blij was ik dus met de Youtube interviews van Ab Gieteling met Professor Pierre Capel en van Pim van Galen met Maurice de Hond, waarin de maatregelen waarmee wij nu opgescheept zitten flink onderuit worden gehaald. Maar of de beleidsmakers de door het RIVM gedicteerde koers binnen afzienbare tijd kunnen/willen ombuigen en/of wereldwijd de bevolking de door de media opgeroepen angst kan loslaten valt nog te bezien.

Zelf had ik onverwacht ook de gelegenheid om mijn beschouwingen met betrekking tot het Corona-tijdperk onder de aandacht van een breder publiek te brengen. Filmer Frank Kouws, die een biopic over mijn leven en werk maakt, stelde afgelopen week voor om hieraan een interview te wijden. Vijf dagen nadat het online kwam was dit filmpje al door 17.000 mensen bekeken.
Ik word nu overstroomd met mailtjes, die ik – naast mijn toch al rijk gevulde agenda – onmogelijk allemaal kan beantwoorden. Zodat ik mensen moet doorverwijzen naar mijn online-avonden en -workshops.

Hier en nu blijven

Intussen is het de uitdaging om mij door deze ontwikkelingen niet te laten opjagen en mijn innerlijke rust te bewaren. Dus ik blijf mijn aandacht focussen op één ding tegelijk, neem pauzes, verwen mijzelf met lekkere hapjes en drankjes elke keer als ik iets heb afgerond, doe af en toe een yoga-oefening of trek een paar baantjes in het nabijgelegen openluchtzwembad en houd mijn ochtendwandelingetjes in ere.

Gisteren liep ik ’s morgens vroeg midden op straat – er is weinig verkeer in mijn buurtje, dus ik neem alle ruimte. Zoals gewoonlijk huppelde ik wat toen er een auto naast mij stopte. Een jonge vrouw draaide het raampje naar beneden en vroeg “Gaat het goed met u, mevrouw? Bent u misschien de weg kwijt?” Ik lachte en bedankte haar voor haar bezorgdheid. “Ik kan mij voorstellen dat als je zo’n oud mens midden op de weg ziet huppelen je eerste gedachte is: ‘Daar gaat het niet helemaal goed mee’. Ik ben 76 en op die leeftijd kan de verwarring zomaar van de ene op de andere dag toeslaan. Gelukkig is het nog niet zover en het gaat goed met mij. Ik onderhoud alleen mijn conditie.” Ze grinnikte. “OK, blij om te horen, ik ben gerustgesteld. Fijne dag, en huppel ze!”

Ik zette mijn wandeling voort, terwijl de bloeiende lindenbomen die de straten in mijn wijkje omzomen, een subtiel liefdesspel speelden met mijn reukorgaan.

Intimiteit kent gelukkig vele vormen…

© Yoyo van der Kooi, 1 juli 2020

, , , , ,

1 Reactie Liefdevolle aanraking

  1. Peter Meurs 07/07/2020 op 23:19 #

    Weer een mooie bespiegeling Yoyo!🤩

Geef een reactie