Liefdevol loslaten (Jolanda Verburg)

Soms moeten wij erkennen dat aan iets een einde is gekomen of dat het tijd is om oude denkbeelden los te laten. Loslaten kan dan lastig zijn. Maar het hoeft niet negatief te zijn. Als er deuren sluiten gaan er altijd weer nieuwe deuren open.

Dit is mijn laatste column voor Vive-Levenskunst. Tijdens onze laatste bijeenkomst op 1 oktober, bleek dat een deel van de schrijvers, om uiteenlopende redenen, niet verder wil met schrijven voor Vive-Levenskunst. Ik voel teleurstelling, ben er nog niet klaar mee, maar sluit mij aan bij de meerderheid.

Verbondenheid is zoek

Onze columns op deze site gaan over levenskunst. Op 1 november 2016 schreef ik mijn eerste column met de titel ‘Levenskunst of kunst van het leven’, waarin ik mensen uitnodig om eens anders naar onszelf en onze omgeving te kijken en om anders te durven zijn. Geen makkelijke weg weet ik uit ervaring. Nu vijf jaar later zitten wij in de grootste menselijke crisis sinds de Tweede Wereldoorlog. Verbondenheid heeft plaatsgemaakt voor verdeeldheid. Het is tijd om bepaalde denkbeelden los te laten.

In de afgelopen anderhalf jaar is door de corona-pandemie veel veranderd. Zelf ben ik ook veranderd. Ik ben nog meer mijzelf geworden en nog vaker mijn eigen weg gegaan. Vooral het laatste jaar heb ik mij door alle maatregelen meer teruggetrokken. Door afstand te nemen zie je wat er gaande is. Dat hier een blijvende verandering uit voortkomt is mij duidelijk.

De geest heeft invloed

De corona-pandemie heeft alles op scherp gezet. Ondanks dat de meeste mensen gevaccineerd zijn merk ik dat de angst om ziek te worden blijft overheersen. Aan de ene kant is dat niet vreemd gezien de voortdurende retoriek van de overheid, maar anderzijds geeft blijkbaar gevaccineerd zijn geen garanties voor het gevoel van veiligheid. En dat is heel jammer, want daarmee blijft de aandacht negatief en zetten mensen zichzelf op slot.

Wat je aandacht geeft groeit. Dit geldt zowel voor de positieve aspecten van het leven alsook voor de negatieve kanten. Zelf ben ik altijd zeer optimistisch over mijn eigen gezondheid. Gevolg is dat ik vrijwel nooit ziek ben. Ik besteed voldoende aandacht aan mijn gezondheid door gevarieerd en gezond te eten, af en toe te vasten, voldoende te bewegen en mij geregeld terug te trekken uit de hectiek als dat nodig is. Maar bovenal vertrouw ik op mijn eigen innerlijke kracht.

Angst is een slechte raadgever

De Amerikaanse arts Lissa Rankin schreef een geweldige boek* over zelfheling en de invloed van de geest op het lichaam. Uit onderzoek is gebleken dat wij door een positieve houding de fysiologie van ons lichaam kunnen beïnvloeden. Dit werkt twee kanten op zowel in positieve als in negatieve zin. Ook bij het placebo-effect, dan wel het nocebo-effect, gaat dit op. Rankin geeft aan dat weggestopte angsten vaak de voornaamste oorzaak zijn van gezondheidsproblemen. De ondertitel van het boek is: Gezond blijven door naar je gevoel te luisteren.

Angst kan je ziek maken en je immuunsysteem aantasten. Zelf heb ik daarmee leren omgaan door te mediteren. In mijn column van 1 september 2017 schreef ik over mijn vipassana retraite. Vipassana, ook wel inzichtsmeditatie genoemd, leert je om emoties zoals pijn, angst en verdriet los te laten. Angst is een emotie die je in je gehele lichaam kan ervaren en die je je kracht ontneemt. Daar wil je vanaf. Angst is energie, zoals alles energie is, het kan je doen bevriezen, waardoor je de controle verliest. Door te beseffen dat angst energie is ben je in staat om het los te laten.

Emoties kunnen zich vastzetten

Geregeld krijg ik mensen in mijn praktijk voor Reiki en meditatie en ook in mijn yogalessen, die last hebben van stress of moeite hebben met emoties. Stress of leven in angst, vooral als dit lang aanhoudt, kan zich vast gaan zetten in het lichaam waardoor diverse lichamelijke en psychische klachten ontstaan. Bij iedereen uit zich dat anders.

Als ik vertel dat we emoties los kunnen laten dan merk ik nogal eens weerstand. Het is vaak lastig om duidelijk te maken dat mensen er zelf wat aan kunnen doen. Velen willen of kunnen dit niet horen. Laatst is iemand behoorlijk boos geworden op mij, omdat ik, vanuit mijn intuïtie, had geadviseerd een bepaalde situatie los te laten, zodat de lichamelijke klachten zouden verminderen. Loslaten is een lastig proces, maar het is te leren door te oefenen.

Controle houden

Leren loslaten hebben vaak niet van huis uit meegekregen en op school leren wij dat ook niet. Ik weet dat uit eigen ervaring. Mijn vader gedroeg zich tot zijn laatste snik als mijn dogmatische, dominante opvoeder. Hij wist het altijd beter. Hij vond ook dat hij wat te zeggen had over mijn leven, mijn relatie en mijn kinderen. Hij heeft mij nooit losgelaten. De ander loslaten geeft vrijheid aan jezelf en de ander.

Wij hebben, veelal onbewust, de neiging om alles onder controle te houden, als een soort overlevingsstrategie, dat vaak verder gaat dan jezelf. Wij zitten dan met oogkleppen op in het gevoel dat dit de enige weg is, omdat wij het altijd zo hebben gedaan. Tot het moment dat iemand, met een andere kijk op de situatie, je erop wijst dat het ook anders kan. Dat kan een schok zijn. Het kan wrevel opwekken, wat het gevoel doet ontstaan van: “Waar bemoei jij je mee”! Boosheid kan het gevolg zijn, maar onbewust wordt hierdoor iets getriggerd wat een verandering in gang zet.

Liefdevol loslaten

Via zelfonderzoek, naar binnen keren en jezelf vragen stellen ontstaat inzicht. Een hulpmiddel hierbij is aandacht geven aan je ademhaling, een belangrijk onderdeel binnen de yoga. De meeste mensen kunnen moeilijk loslaten omdat zij of te weinig op zichzelf durven vertrouwen of de ander het vertrouwen niet kunnen geven. Loslaten betekent niet dat je de ander moet laten vallen en aan zijn lot overlaten, integendeel loslaten is een liefdevol proces en begint bij jezelf.

Nu in deze laatste column voor Vive-Levenskunst moet ik ook weer iets loslaten. De jaren voordat ik mijn columns hier publiceerde schreef ik op mijn eigen sites. In gezamenlijkheid schrijven heeft het voordeel dat je op een opbouwende manier kritisch kunt zijn naar elkaar. Daar heb ik van geleerd en dat neem ik mee. Ook mooi om te zien is dat wij elkaar als schrijvers hebben leren kennen en zien ontwikkelen.

Vive-Levenskunst loslaten

In deze laatste column voor Vive-Levenskunst kom ik terug op mijn oproep aan mensen om anders te leren kijken en denken. De corona-pandemie heeft veel overhoopgehaald: oud zeer, angst, pijn, verdriet en onzekerheid werden zichtbaar. Het zou zo mooi zijn als wij deze lastige tijd benutten om naar binnen te gaan en onze emoties aan te kijken en onszelf te helen.

Mijn vorige column van september 2021 eindigde ik met de wens dat het fijn zou zijn als wij ons meer op onze zieletaak zouden richten. Wij zijn uit eigen keuze naar de aarde gekomen om als mens te leren en te ervaren en om te ontdekken wie wij werkelijk zijn. Een spiritueel getinte missie waar ik zelf heel gelukkig van word en wat ik andere mensen ook toewens. Door de corona-pandemie echter heeft spiritualiteit een negatieve connotatie gekregen met termen als: ‘wappie’ en ‘gekkie’. Heel jammer, want wij zijn allemaal spirituele wezens in een fysiek lichaam.

Verder schrijven

Deze laatste column voor Vive Levenskunst betekent niet dat ik stop met schrijven. Ik heb nog voldoende stof tot nadenken. Vanaf nu ga ik verder schrijven op de blogsite ‘Uit de klei getrokken’, die ik in 2014 ben gestart over het permacultuur-project dat ik samen met mijn man ben aangegaan. Daarnaast schrijf ik al vanaf 2008 op mijn eigen blogsite over uiteenlopende onderwerpen, die pak ik ook weer op. En op mijn praktijkwebsite voor yoga, Reiki en meditatie zal ik ook wat vaker een column schrijven over bewustzijnsontwikkeling wat de drie onderwerpen met elkaar verbindt.

Foto: Uit de Klei getrokken

Nog te weinig mensen zijn doordrongen van het feit dat wij spirituele wezens zijn en dat wij van daaruit een keuze hebben hoe wij willen leven. Als het erop aan komt kunnen wij onze gezondheid zelf bevorderen en leven in overvloed. Wij zijn allemaal uniek en geweldig en met elkaar verbonden omdat wij zijn voortgekomen uit een bron van oneindig licht en onvoorwaardelijke liefde, waaruit wij te allen tijde kunnen putten.

Wat wil ik meegeven

De boodschap die ik in mijn eerste column meegaf wil ik hier graag nog een keer herhalen: laten wij ‘anders’ kijken naar onszelf en naar de ander, dan zien wij zoveel meer. Reiki kent vijf principes, die geef ik hierbij graag aan je mee.

De vijf Reiki Principes zijn:

  1. Ik ben vandaag niet boos of geërgerd.
  2. Ik maak me geen zorgen vandaag.
  3. Ik ben dankbaar voor alles wat op mijn pad komt.
  4. Ik werk vandaag met toewijding.
  5. Ik ben vandaag vriendelijk tegen iedereen.

Tip:

Neem ’s morgens voor je de dag begint even de tijd om hierbij stil te staan en tot je innerlijk te laten doordringen. Als je dit iedere dag doet dan komt het besef dat je in het NU leeft en dat zich morgen weer een nieuwe dag aandient, een dag waarop je weer helemaal opnieuw kunt beginnen.

In liefde meegegeven en losgelaten!

© Jolanda Verburg, 1 november 2021

* Lissa Rankin – De helende werking van je geest

Foto’s:

Foto 1: Pexels.com – Hassan Ouajbir; Foto 2: boek Lissa Rankin;

Foto 3: Pexels.com Helena Lopes; Foto 4: eigendom auteur

, , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie