Levensdrift – Levenslust – Levensvreugde – Levenskunst (Yoyo van der Kooi)

Eén dezer dagen kwam ik op Youtube een filmpje tegen dat diepe indruk op mij maakte. Het gaat over een speling van de natuur: twee vrouwen, Abby en Brittany, die als Siamese tweeling in één lichaam geboren zijn en samen het leven (moeten) aangaan.

Levensdrift

De manier waarop zij daarin slagen en de creativiteit waarmee zij omgaan met de beproevingen die hun bestaan met zich meebrengt zijn ongelooflijk.

Afbeelding van Efes Kitap via Pixabay

Het herinnerde mij er weer eens aan dat wij deel uitmaken van een onvoorstelbare oerkracht, die zich door trial-and-error manifesteert in de meest wonderlijke levensvormen.

Onze drang om te (over)leven is gigantisch en gaat soms over lijken. Wie van ons heeft bijvoorbeeld ooit een traan gelaten om de plusminus 200 miljoen zaadcellen die gesneuveld zijn in de race naar de eicel – die wij hebben gewonnen?

Allemaal hebben wij vervolgens de benauwende uitdrijving uit de veilige baarmoeder getrotseerd om het avontuur aan te gaan van onze aardse reis, waarin duizend gevaren, natuurrampen, oorlogen en ziekten ons kwetsbare lijf bedreigen

Vrijwel zonder uitzondering hebben wij ons in de loop van ons leven overgegeven aan onze aangeboren voortplantingsdrift, waarmee velen van ons de zware taak aanvaard hebben van het baren, beschermen, onderhouden en begeleiden van nieuw leven.

Moedig ondernemen wij duizend-en-één dingen om ons bestaan en dat van ons nakomelingen te verzekeren, in het volle besef dat desondanks de dood ons onherroepelijk opwacht aan het eind van de reis. Ook als wij gehandicapt raken door ongelukken of te maken krijgen met de beperkingen en kwalen van de oude dag houden wij dapper vol en zijn we bereid allerlei soorten medicijnen te slikken of operatieve ingrepen te ondergaan die ons moeten helpen om nog wat langer op dit ondermaanse te vertoeven.

Van levensdrift naar levenslust

Wat bezielt ons? Wat maakt dat wij al deze hardships doorstaan? En wie of wat zijn wij eigenlijk?

Het duurt doorgaans een tijdje voordat deze vragen überhaupt in ons opkomen (if at all) en wij bewust om ons heen en naar binnen gaan kijken. Om te ontdekken dat het kennelijk een vorm van nieuwsgierigheid is die ons drijft. Een fascinatie met alles wat wij op deze planeet met onze zintuigen kunnen waarnemen; met het scala aan gevoelens die we kunnen hebben; met wat wij allemaal met ons denkhoofd kunnen verzinnen.
Het zijn het enthousiasme en de onderzoekingsdrang van het kind die ons hutten laten bouwen, vlinders laten vangen en ‘doktertje’ laten spelen.

Het zijn de exploraties van de ontluikende puber die ons sensualiteit en verliefdheid laten ervaren.

Het zijn de dromen en verlangens van de volwassene die ons relaties laten aangaan, bruggen laten bouwen, de wereld laten ontdekken (live of via het internet) en reizen naar de maan laten maken.

Onze levenslust kent geen grenzen en ontdekt elke keer nieuwe vergezichten die ons wenken…

Van levenslust naar levensvreugde

Een groot deel van ons leven hebben we het hiermee zo druk en gaan we zo op in wat er allemaal te beleven en ‘recht te breien’ valt hier op aarde dat wij nauwelijks tijd nemen om stil te staan en te reflecteren op waar we mee bezig zijn.

Maar naarmate wij ouder worden kunnen er meer momenten komen waarop de volheid van het bestaan en de rijkdom van ons bevattingsvermogen plotseling tot ons doordringen.

Dat zijn de momenten waarop verwondering, vreugde en dankbaarheid hun intrede doen en wij vanuit onze binnenwereld steeds meer een toeschouwer worden van het ‘buitengebeuren’.

Van levensvreugde naar levenskunst

Vanuit die levensvreugde en stille contemplatie kan het inzicht worden geboren dat het leven niet een probleem is wat opgelost moet worden, maar een paradoxaal mysterie dat ervaren wil worden. En dat de schijnbare tegenstrijdigheden in en om ons één geheel vormen: het heel-al.

Daarmee verdwijnt ook de angst voor de dood, omdat we zien dat zijn en niet-zijn, de vorm en het vormloze, elkaar afwisselen en opheffen, in een eeuwige kosmische dans. En dat dit alles zich afspeelt in het grote Bewustzijn dat wij in essentie zijn – en met elkaar delen.

Nu kunnen we omgaan met zowel voorspoed als tegenspoed, zowel vreugde als verdriet. Het leven wordt een caleidoscopisch hier-en-nu, waarin we kunnen meestromen met wat zich van moment tot moment voordoet. Opnieuw kunnen we ons – maar nu bewust – verliezen in het spel met het oneindige kleurenpalet waarmee we ons unieke ‘zelf’ tot uitdrukking brengen.

Vanochtend zat ik op het terras van het openluchtzwembad in het zonnetje met een hete chocomel met slagroom. Vanaf die plek kun je bijna letterlijk de conversaties volgen die er in het water langs de kant plaatsvinden. Ik hoorde een vrouw tegen haar vriendin zeggen: “… Ja, maar dan krijg je Corona en dan ga je dood!” De vriendin antwoordde: “Joh, wij gaan allemaal ergens aan dood. Weet je wel hoeveel mensen er wereldwijd op dit moment doodgaan aan iets anders dan Corona? Geniet nou gewoon van dat je nu leeft!” De vriendin knikte. Toen zwommen ze samen verder.

Yoyo van der Kooi – Dolfijnen muurschildering Tenerife

© Yoyo van der Kooi, 1 oktober 2020

, , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie