Het Keurmerk (Lenie van Schie)

Hoe een keurmerk in de GGZ dat werkt met protocollen, mij aanzet tot het schrijven over mensen die een toekomst in zich dragen, waar protocollen naar de achtergrond verdwijnen en de kwaliteit van intermenselijke relatie centraal komt staan.

Ik was een jaar of negen toen het keurmerk haar intrede deed. Ik woonde aan de hoofdstraat in het centrum van het dorp en tegenover ons huis had een keurslager zich gevestigd. Regelmatig stak ik de straat over naar deze winkel voor een boodschap. In de winkel hingen aan grote vleeshaken stukken koe en varken en op het bleke vlees prijkte een ronde, blauwige stempel. Het vlees was gekeurd en goed bevonden voor consumptie.

Het GGZ keurmerk

Wat schetst mijn verbazing dat een dikke 60 jaren later het keurmerk werd geïntroduceerd in de geestelijke gezondheidszorg, de GGZ. Toen ik erover las, zag ik in mijn geestesoog dat bleke vlees met de blauwe inktstempel voor me. Ik voelde er aanvankelijk niets voor om dit keurmerk aan te vragen. De nadelen: de jaarlijks terugkerende zelfevaluatie van je werk met cliënten die getoetst wordt aan de nieuwe voorschriften, samen met de kosten, leken niet op te wegen tegen het voordeel: een garantie in het afsluiten van contracten met de zorgverzekeraars. Het voordeel, minder stress en spanning, woog toch zwaarder en ik besloot om het keurmerk aan te vragen.

Ook een keurmerk!

Sinds twee jaar draag ik nu het keurmerk. Afgelopen jaar werd mijn zelfevaluatie afgewezen. Ik had er eerlijk gezegd maar een slag naar geslagen, geen zin om alle protocollen door te lezen. Ik kreeg een uitgebreide feedback op mijn ingeleverde evaluatie met tips voor verbetering. Mijn evaluatie was met alle aandacht en zorg bekeken en de feedback was met respect geschreven. Dat raakte me. Het was dit verslag dat me over de brug haalde en ik ging aan het werk.

Functioneel

In de protocollen las ik regels waaraan je moest voldoen die voor mij vanzelfsprekend waren. Nu moest ik ze beschrijven en laten zien hoe ik die regels toepaste. Ik merkte dat, door expliciet te maken wat al impliciet aanwezig was, ik meer structuur aanbracht in mijn werk. Zo maak ik sinds vorig jaar met mijn cliënten een duidelijk doelenplan dat ik ook tijdens het therapieproces evalueer en vind je op mijn website uitgebreid een stap-voor-stap plan wat betreft de procedure die ik volg bij aanmelding. Het zijn slechts hulpmiddelen waarmee je de puntjes op de i zet en je kunt er echte kwaliteit niet mee meten, maar ik begon de inzet van mensen die protocollen ontwikkelen, te waarderen. En zo verdween mijn verzet tegen de ‘regelgeving en de macht van de GGZ met zijn regels en zorgverzekeraars’. Ik blijf kritisch maar ik keer me niet langer af. Ik blijf meedoen zolang ik dat kan doen vanuit mijn visie. En wie weet kan ik zo een bijdrage leveren aan het veranderen van de GGZ, in hun benadering van geestelijk nood vanuit een medische optiek.

E-health

Waar ik veel plezier aan beleef is het maken van e-health-programma’s. Het zijn programma’s die cliënten helpen om meer inzicht te krijgen in hun functioneren en hen ondersteunen in zelfwerkzaamheid. Ze zijn overal te koop, maar ik maak graag mijn eigen modules omdat ik dan daarin mijn visie en mijn hulpverlening kan uitdragen. Inmiddels staan er vijf modules op mijn website, voor iedereen toegankelijk. Een aantal heb ik ook in mijn cliëntenprogramma opgenomen zodat ik de cliënt via internet en e-mail stap voor stap kan begeleiden. En het werkt! Het geeft cliënten tools in handen waarmee ze aan de slag kunnen en het draagt bij aan het verdiepen van het therapieproces.
De laatste weekenden heb ik opnieuw gewerkt aan mijn jaarlijkse zelf-evaluatie. Aan het einde komt er steevast die vraag: ‘Wat heb je aan innovatie gedaan?’. In het begin moest ik daar om lachen. Ik ben inmiddels 72 en nog steeds moet ik innoveren? Maar het werkte deze keer als een stok achter de deur om iets te schrijven wat ik al het hele jaar wilde doen: een artikel over ‘Nieuwe tijds mensen’.

Nieuwe tijdsmensen

In de jaren zeventig en tachtig werden ze in Amerika ontdekt: kinderen die een bijzondere kleur aura hadden. Ze werden naar die kleur ‘indigo-kinderen’ genoemd. Het zijn kinderen – en volwassenen – die hooggevoelig zijn. Over hooggevoeligheid is inmiddels het een en ander gepubliceerd en in sommige kringen wordt het als een ‘ziekte’ gezien. In feite is het een kwaliteit en Judith Orloff noemt hooggevoelige mensen ‘empaten’.

Ze dragen de toekomst in zich

Deze mensen hebben echter meer kwaliteiten dan alleen een groot invoelingsvermogen. Ze zijn intelligent, gebruiken veel meer dan gemiddeld hun intuïtie, kunnen niet liegen en hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel. Ze voelen zich ook vaak buitenstaander en hebben moeite met hun anderszijn.
En ja, de laatste jaren krijg ik steeds meer mensen in mijn praktijk bij wie ik deze kenmerken herken. Vandaar dat ik besloot hier een artikel aan te wijden. De titel: ‘Een nieuwe tijd brengt nieuwe mensen’. Van de week sprak ik een van mijn cliënten die het had gelezen en ze zei: ‘Het is voor het eerst dat ik het gevoel heb dat ik ergens bijhoor’. Het maakt me ongelooflijk blij dat ik hier een bijdrage kan leveren.

Een nieuw bewustzijn

Zo heeft het keurmerk dat probeert om de kwaliteit in de hulpverlening te verbeteren, mij aangezet om een stuk te schrijven over mensen die de toekomst in zich dragen. Het is een toekomst waarin hulpverleners geen protocollen meer nodig hebben die  handelwijzen voor afzonderlijke stoornissen beschrijven. Een toekomst waar het hart centraal staat en intuïtie ons leidt. Een tijd waarin de hulpverlener in de cliënt, haar en zijn bijzonderheid en het zelf-helend vermogen ziet . Een tijd waarin we Aarde op een nieuwe manier gaan horen.

© Lenie van Schie, 1 februari 2019

Meer over mijn e-healthprogramma’s
Judit Orloff is psychiater en zelf hooggevoelig. Ze schreef twee boeken over hooggevoeligheid die zijn uitgegeven bij Samsara. Details en meer bronnen vind je in het artikel op mijn website.

Tip:

Geef een reactie op deze column, helemaal onderaan deze pagina.

En onder de column kun je via ‘View all posts’ toegang krijgen tot alle columns van deze auteur.

Nog geen reacties.

Geef een reactie