Herinneringen door een doosje (Annet de Jonge)

Ik verzamel pillendoosjes. Nog steeds ben ik ontroerd wanneer mijn zus er een voor mij meeneemt. Het feit dat ze aan mij gedacht heeft is waardevol. Net als al die andere herinneringen, die elk afzonderlijk doosje met zich meebrengt.

Pillendoosje uit ParijsHet laatste pillendoosje kreeg ik van mijn zus. Ze was naar Parijs geweest. De afbeelding was een bekende Franse prent van een zwarte kat: Le chat noir. De bovenkant bolde op, de rand was versierd met een koord van goudachtig materiaal waar het hele doosje van gemaakt was. Het deksel scharnierde op het breedste punt. De binnenkant was van hetzelfde materiaal en er zat een klein wit inzetbakje in. Daarin hoorde pilletjes te zitten, maar nu zat er een wit papiertje in met letters die vertelden dat dit doosje van Marijke uit Parijs was.

De eerste exemplaren

Pillendoosje voor melktandjesHet sparen van pillendoosjes begon in 1984 toen mijn oudste ging wisselen en ik zijn tandjes wilde bewaren. Ik kreeg toevallig op mijn verjaardag een klein houten doosje. Dit was eigenlijk een pillendoosje en bleek een perfecte plek voor de tandjes. Ook het melkgebit van mijn daarna geboren dochter wilde ik veilig stellen. Ik zocht en vond een soortgelijk doosje. Deze twee stonden naast elkaar op een prominente plek op een plank in de kaaskast in de huiskamer.

Later, toen ik op vakantie in Oostenrijk was, zag ik in een etalage van een drogist een pillendoosje liggen met een afbeelding van de omgeving. Een typisch berglandschap met blauwe lucht en besneeuwde toppen. Eronder stond de naam van het dorp, Gerlos. Het kopen van dit kleinood was het begin van een verzameling vakantieherinneringen. Telkens als ik op een nieuwe plek kwam, keek ik uit naar een doosje. Als ik het gevonden had was het eerste was ik deed opschrijven wanneer en waar ik het gekocht had en met wie ik daar was. Zo breidde mijn verzameling zich langzaam uit.

Familie en vrienden vonden ze leuk staan in de kast en brachten ook van hun reizen doosjes mee. Ook daarin werd een klein briefje gedaan met naam, datum en afkomst. Het handige was dat het souvenir klein en licht genoeg was om zo in een koffer mee te kunnen nemen. Niemand hoefde meer naar iets anders te zoeken en ze deden mij er een enorm plezier mee.

Uit de hele wereld

Pillendoosje uit IndiaIk kreeg doosjes uit steden als Berlijn en Rome en landen als Zweden, Ierland, Zuid-Afrika, Amerika en van bijzondere plekken als de Taj Mahal in India. Het werd een sport om nieuwe te ontdekken.

Omdat de verzameling groeide, herkende ik de afkomst. Ik zag pillendoosjes in Pretoria op een marktje liggen, die verkocht werden als lokaal handwerk, maar die uit India kwamen. Het leukste zelfgemaakte pillendoosje is van mijn toen tienjarige zoon, die twee bierdopjes met plakband op elkaar had geplakt, met watten erin. Zo lief gedaan voor zijn moeder!
Ik kocht ook een doosje ter gelegenheid van een bijzondere of gezellige gebeurtenis, zoals het slagen voor een examen of als ik genoten had van een dagje strand of bos. Maar ook droevige wilde ik me blijven herinneren, zoals het overlijden van mijn hond Sanouk.

Dat de plank in de kast op den duur te weinig ruimte bood, zal duidelijk zijn. Ik besloot een vitrinekastje te kopen waar de doosjes mooi in uitkomen met een lampje dat ze verlicht.

Herinneringen

Soms sta ik voor mijn kastje en pak er een doosje uit. De herinnering dringt zich dan als vanzelf aan me op en dan kan ik zomaar even heel ergens anders zijn. De vitrinekast met intussen 198 exemplaren vertelt het verhaal van mijn leven van 1984 tot nu.
Lief en leed is er te vinden.

Annet's pillendoosjes© Annet de Jonge
1 januari 2017

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!