Eten of gegeten worden (Jolanda Verburg)

Al het leven op aarde is met elkaar verbonden en bezit een vorm van bewustzijn. Kunnen wij vanuit deze wetenschap nog wel dieren eten? En hoe zit het dan met planten?

Onze imposante dekram Claus (foto: Matthijs van Zanten)

Deze week zijn onze twee jonge rammen naar de slacht gegaan. Nooit leuk, maar er zit niets anders op. In de dierenwereld zijn de vrouwen nu eenmaal gewilder dan de mannen. Onze beide rammen zijn een mix van twee rassen die daardoor niet in het stamboek kunnen worden opgenomen, dus zijn lastig tot niet verkoopbaar voor de fok. De ooien van deze mix zijn daarentegen wel gewild en verkopen wij voor ‘het leven’, zoals dat heet.

Verkopen aan een opkoper willen wij niet omdat wij dan niet weten waar onze rammen terechtkomen en of ze een goed leven zullen hebben. Het idee dat zij op transport gaan, bijvoorbeeld naar Frankrijk waar nog behoorlijk wat schapenvlees wordt gegeten, staat ons tegen. Ook weten wij niet onder welke omstandigheden ze geslacht worden. Dat houden wij liever zelf in de hand.

Flexitarier

Wij fokken onze schapen zelf. De rammen zijn bij ons geboren en hebben een goed leven gehad. Als wij ze niet verantwoord kwijt kunnen dan brengen wij ze naar een kleinschalig slachthuis alwaar ze voor ons worden geslacht, ‘thuisslacht’ wordt dat genoemd. Een deel van het lamsvlees gaat de vriezer in om zelf te eten en een deel gaat naar vrienden en kennissen.

Uit milieuoogpunt en op spirituele gronden eet ik zelf nagenoeg geen vlees. Slechts sporadische maak ik een uitzondering en eet ik wel mijn eigen dieren. Ik weet dat ze een goed leven hebben gehad. Dieren maken deel uit van ons permacultuur landschap in het kader van de ecologische kringloop. Ons landschap is kleinschalig, slechts 4 ha, het is onontkoombaar dat wij zo nu en dan van dieren afscheid moeten nemen.

Eten van levende wezens

In de loop der jaren ben ik mij steeds beter bewust geworden dat er meer is tussen hemel en aarde, waardoor mijn bewustzijn is gegroeid. Dan kom je op een punt dat je anders naar de natuur en de aarde gaat kijken en ook naar het eten van dieren. Op zich is het niet vreemd dat wij dieren eten, zolang de mens op aarde bestaat heeft hij al dieren en planten gegeten om te overleven. Maar de bewustwording dat dieren net als mensen een bewustzijn bezitten leidt tot existentiële vragen.

De Britse bioloog Rupert Sheldrake ontdekte dat ieder levend wezen en organisme een morfogenitisch veld bezit. Dit onzichtbare energieveld fungeert enerzijds als een soort blauwdruk dat informatie bevat over onze natuur en wie of wat wij zijn, in al haar complexiteit tot op atomair niveau. En anderzijds kan via dat veld informatie worden overgedragen naar andere levende wezens.

Bewustzijn van dieren

Zouden wij geen dieren moeten of mogen eten omdat zij bewustzijn bezitten, is een lastige vraag. De hele natuur is doordrenkt van de drang om te overleven, het is eten of gegeten worden. Zelfs wij worden gegeten. En dan bedoel ik nog niet eens dat wij door wilde dieren opgegeten kunnen worden, maar kijk nu eens naar bacteriën, virussen, schimmels en parasieten die zich aan ons lichaam te goed doen. Het covid-19 virus is daar een goed voorbeeld van. Het kan zijn dat ons lichaam zich weerbaar maakt hiertegen en zo niet dan kan dat tot de dood leiden.

Als alle levende organismen een energieveld bezitten, zoals Rupert Sheldrake aangeeft, dan geldt dat dus ook voor planten. Hebben daarmee planten ook een bewustzijn? De Amerikaanse leugendetectorexpert Cleve Backster ontdekte dat planten gevoel en bewustzijn ervaren. Tijdens het planten watergeven vroeg Backster zich op een dag af of er bij de plant wat te meten zou zijn met de leugendetector. Tot zijn verrassing ontdekte hij dat de plant reageerde op zijn gedachte. Terwijl hij eraan dacht om een blad in de fik te steken sloeg de detector heftig uit.

Bewustzijn van planten

Backsters bevinding waren het startsein van een grootschalig onderzoek naar het bewustzijn van planten. Bekijk het volgende amusante YouTube filmpje met een van zijn experimenten.

Een meer recent onderzoek betreft de communicatie en overlevingsdrang tussen bomen onderling. De Duitse boswachter Peter Wohlleben onderzocht het gedrag en gevoelsleven van dieren en kwam tot de conclusie dat dieren, maar ook bomen en planten, dichter bij ons staan dan we ooit hebben kunnen denken. Hij schreef er een aantal interessante boeken over, zoals ‘De geheime band tussen mens en natuur’.

Hoe zit het dan met eten van planten?

Met planten eten heeft geen mens bezwaar. Toch heeft onze bloemkool of sperzieboon ook gevoel en een bewustzijn. Dieren eten volop andere dieren alsook planten. Dus waarom zouden wij wel bezwaar hebben tegen het eten van dieren en niet tegen het eten van planten? Wij hebben dat eeuwen zonder nadenken gedaan.

Waar ligt dan eigenlijk het probleem wat betreft eten van planten en dieren? Dat antwoord ligt bij de manier waarop ze gekweekt en gehouden worden. Plant en dier zijn bedoeld om te eten, echter wij zijn op een grootschalige manier voedsel gaan verbouwen en houden, wat niet langer recht doet aan plant en dier en hun functie in de natuur. Als je bewustzijn ontwikkelt begint dit te wringen. Voeg daarbij de uitputting van de aarde die grootschalige landbouw en veeteelt met zich meebrengt, en de weerzin om levende wezens te eten is een feit. Daar ligt het echte probleem.

Respect en dankbaarheid

Door de grootschaligheid zijn wij de heiligheid van levende wezens uit het oog verloren. Wij gaan respectloos om met dieren en het ontbreekt ons aan dankbaarheid dat zij ons tot voedsel zijn. Als wij al het aardse leven weer zouden gaan respecteren voor wat zij ons geeft zal onze houding naar ons voedsel veranderen.

Vrucht van de plant – onze eigen pompoenen

Ik ben christelijke opgevoed, dat betekent dat mijn vader in gebed ging voor het eten en dat hij het voedsel dankte dat op tafel stond. Pas daarna werd er gegeten. Misschien moeten wij dat weer in ere gaan herstellen en ons realiseren dat voedsel op tafel helemaal geen vanzelfsprekendheid is.

Vrucht van de aarde eten

Als wij onze houding tegenover ons voedsel niet met dankbaarheid alleen willen afdoen en dus geen plant en dier willen opofferen, dan rest ons slechts de vrucht van de planten, zoals fruit, noten, pompoenen, tomaten, avocado’s en dergelijke. Ook daarvan is te leven! Willen wij zover niet gaan dan zullen wij offers moeten brengen en respect tonen ten aanzien van ons voedsel.

© Jolanda Verburg, 1 februari 2021

, , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie