De zin van het leven

Een tijd geleden vroeg ik mij af wat de zin van het leven voor mij betekent. Er is een tijd geweest dat voor mij eten, drinken, slapen, werken, op tijd seks hebben belangrijk waren. Totdat ik ouder werd en ik besefte dat dit het niet is, dat dit niet de vervulling kon zijn om tot zelfverwerkelijking te komen.

Je eigen Licht en Waarde

Dit heeft zeker te maken met het tijdperk waarin ik nu leef: het Aquarius-tijdperk, het bewust worden van je eigen Licht en Waarde. Ook de groei naar de 5e dimensie, het wij-gevoel. Het bewust worden van mijn innerlijk weten, zodat mijn ego zich daaraan ondergeschikt kan maken. Door te luisteren naar mijn lichaam, of het ook goed voelt voor mij. Niet meer in oude valkuilen stappen om maar over mijn grens heen te gaan, en weer ziek te worden. Door niet meer in de dualiteit te verzanden, maar juist dichtbij mezelf te blijven.

Groeien naar de 5e dimensie

Wanneer we in de 3e dimensie leven, zijn we vooral op onszelf gericht, het ik is belangrijk. In de 4e dimensie neigen mensen ertoe om meer te delen, om zich open te stellen voor andermans leed, om meer compassie voor elkaar te voelen. De meeste mensen leven vanuit deze dimensies. Er is veel wrok, haat, woede en narcisme. Vooral veel gevoelige mensen zoals ik hebben erg veel last van deze onrust.

De 5e dimensie gaat gepaard met zachtheid, een wij-gevoel. Alles wordt zichtbaar wat verborgen is gebleven, alles mag zijn zoals het er moet zijn. En alles loopt precies zoals het moet lopen. Dat vraagt van mensen, dus ook van mij, overgave en meegaan met de stroom, maar wel bij jezelf blijven en niet meegaan in de negatieve energie die er ook heerst. Om vooral in mijn liefdeskracht te blijven.

Lessen leren

De lessen die hieraan vooraf zijn gegaan, zijn pittig. Een groeiproces van uit dalen krabbelen naar die hoogte waar ik mezelf weer heb teruggevonden. Ik werd geconfronteerd met vragen als: Wie ben ik? Wat is mijn doel hier op aarde? Daar heb ik veel voor moeten loslaten: huwelijk, kinderen, die al wel volwassen waren, maar toch: hun ouderlijk huis was niet meer hun ouderlijk huis.

Nu, jaren later, hebben wij er als gezin heel veel van mogen leren, ja allemaal. Zo kon iedereen van ons weer in onze eigen kracht komen te staan. Ik kon mijn gaven ontwikkelen, de talenten die ik mee heb gekregen. Deze had ik uit mijn systeem verbannen, omdat ik wilde voldoen aan het perfecte plaatje wat de buitenwereld van mij verwachtte.

Gaven ontwikkelen

Hoe kon ik mijn gaven ontwikkelen die ik wel voelde, maar waar ik ook geen flauw benul van had dat ik deze gaven in mij had? Als kind was ik erg gevoelig en voelde veel pijn en verdriet van anderen kinderen en volwassen mensen. Dit besefte ik allemaal niet. Dat is pas tegen mijn 46ste levensjaar duidelijk geworden. Ook had ik als kind voorspellende dromen en zag ik meer en wist ik meer dan andere kinderen.

Ik had hele lieve ouders, maar mijn heldervoelendheid werd afgedaan met: ‘Bemoei je er niet mee, dat is allemaal maar eng, ga maar lekker buiten spelen’. Dit alles heb ik daardoor weggedrukt en ben ik gaan sporten. Daardoor aardde ik en daar kon ik mijn gevoeligheid gedeeltelijk in kwijt. Vaak droomde ik ‘s nachts voor een korfbalwedstrijd, hoe deze wedstrijd zou verlopen en dat kwam ook uit. In al die jaren nadat ik mij openstelde om mijn gaven te ontwikkelen, liep dit als een rode draad door mijn leven. Dat zag ik pas later, toen ik mij hier bewust van werd. Doordat ik veel pijn op heb gepakt van anderen, ben ik zelf ook behoorlijk ziek geworden. Ik wist niet dat de pijn die ik voelde niet mijn pijn was, maar van de ander.

De kern van je ware Zijn

Het is nooit te laat, dat heb ik hiervan geleerd, nooit te laat om terug te keren naar de kern van je ware Zijn. Dit betekent niet dat iedereen voor eenzelfde keuze komt te staan, neen gelukkig niet. Het is wel belangrijk om alert te blijven en om jezelf buiten alles om belangrijk te vinden. Dat ik mij kon voeden aan nieuwe kennis, om zo mijn gaven van Helderziendheid, -horendheid, -wetendheid en vooral -voelendheid te ontwikkelen. Dit heb ik gedaan door te gaan schilderen, tekenen, en schrijven. En door heel veel te mediteren en nog steeds.

Ik ben dankbaar dat ik inmiddels 21 jaar er mag zijn voor mijn medemens, door als hulpverlener die adviezen te geven, die mij hebben gevormd tot degene die ik nu ben.

Nog steeds ben ik aan het leren en wil ik gevoed worden, om zo mezelf te vervolmaken naar een Spiritueel mens, die ook van zichzelf houdt.

Namasté

© Maria Hartjes, 27 november 2020

Nog geen reacties.

Geef een reactie