De transformatie is begonnen (Jolanda Verburg)

Als ik mijn hoofd buiten de deur steek hoor ik alleen de vogels. Dat is vreemd voor een doordeweekse dag. Het voelt bizar. De Coronacrisis laat ons iets zien. Wat kunnen wij ervan leren?

Ineens is het daar, het moment van de grote transformatie. Het moment dat al jaren is voorspeld. Het moment van verandering dat zich eens in de zoveel jaren voordoet. In heel mijn wezen voel ik al jaren dat dit moment eraan zit te komen. Op basis van de Mayakalender is ooit 21 december 2012 aangewezen als het transitiemoment. Maar was deze tijdberekening wel accuraat?

Surrealistisch en bizar

De week van 9-12 maart heb ik voor het laatst yogales gegeven, daarna werd alles anders. Bijna iedere dag is er vanuit de overheid weer een nieuwe verordening. Al is Nederland niet volledig op slot, veel kan ineens niet meer. Tot mijn ontsteltenis werd ik geconfronteerd met lege schappen in de supermarkt. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Ik vind het zo onwerkelijk dat ik mij vooraf niet heb kunnen indenken dat dit ooit zou gebeuren.

Het voelt surrealistisch en bizar. Ik moet ineens denken aan het boek dat ik ooit voor mijn middelbare school boekenlijst las van Jos Vandeloo (de titel ben ik vergeten) over een man die thuiskwam en niets meer herkende, zijn huis niet en de mensen die er woonden niet. Het voelde beklemmend en dit gevoel wordt nu weer opgeroepen.

Het leven is ineens anders

Onwerkelijk is dat het ineens overdag druk is in huis. De scholen zijn dicht en de overheid roept iedereen op om zoveel mogelijk thuis te werken. Zo ook in mijn gezin. Om mij heen zie ik ouders bezig met thuisonderwijs, wie had dat ooit gedacht. Buiten de deur eten of drinken is er niet meer bij. In het weekend gaan de jongens altijd de hort op, of ze mee-eten is altijd weer een verrassing. Nu blijven ze het hele weekend thuis, eten we gezamenlijk en kijken zelfs samen televisie.

Alles is ineens anders. Vanaf het begin van deze crisis moet ik denken aan Iwanjka, die op Vive Levenskunst ooit een column schreef. Jarenlang heeft hij gestreden voor een ommekeer in het economisch systeem. Hij zette zich in voor een nieuw soort economie, een nieuw geldsysteem en voor betere werkomstandigheden, omdat wij vast zitten in structuren waarin wij onze vrijheid kwijt zijn. Gevangen in een economisch systeem.

Een nieuwe economie

De achterliggende jaren, na de bankencrisis, hebben wij weer een enorme opleving gezien van de economie. Maar de systeemfouten zijn er nog altijd. Iwanjka maakte zich daar druk over, was bezorgd over het welzijn van mensen die niet profiteerden van deze opleving. De banken waren gered, maar de mensen niet. Hij had het gevoel dat hij tekortschoot in het neerzetten van een nieuwe economie, werd er depressief van en kon dit leven niet langer aan.

Jammer dat hij deze tijd niet meer meemaakt. Bizar wat er gebeurt. Veranderingen gaan heel snel. Ineens zijn wij teruggeworpen op onszelf, op waar het nu werkelijk om gaat, terug naar de basis. Het gevoel van saamhorigheid op afstand is enorm. Wij zijn vindingrijk en behulpzaam. Het systeem kantelt. Een nieuw soort economie wordt zichtbaar! Stiekem denk ik dat Iwanjka vanuit gene zijde meestuurt.

Angst is er ook

Ik merk dat steeds meer mensen in paniek raken. Paniek betekent stress en stress betekent een aanslag op je immuunsysteem. Juist dan ben je vatbaar voor virussen en ziekten. Als ik nu in de plaatselijke supermarkt kom, voel ik mij besmet, mensen maken geen praatje, kijken je even aan en lopen daarna snel weer door. Dat voelt helemaal niet goed. Juist in deze tijd hebben wij steun nodig aan elkaar, niet alleen virtueel.

Ik sprak mijn schoonzus, die een beetje een kluizenaarsbestaan leeft, en vroeg of ze last heeft van de coronacrisis. “Nee, hoor, totaal niet!” zei ze vol overtuiging. Voor haar is er weinig veranderd, ze kan alleen niet meer ‘s zondags naar de kerk. Maar daarvoor is er nog radio of televisie. Zelf heb ik ook niet zo’n last van het feit dat wij de deur niet of nauwelijks uit kunnen. Onze vrije tijd speelt zich veelal rondom ons huis af. Wat ons vooral oppept zijn de lammetjes die nu geboren worden en het ontluikende voorjaar!

Crisis maakt je sterker

Natuurlijk gaan wij, net als na de kredietcrisis, op zeker moment ook over tot de orde van de dag en zal de ratrace weer losbarsten. Maar er is al iets veranderd. We kunnen ons nu voorstellen, omdat wij het doorleefd hebben, wat het belangrijkste is in het leven: familie, gezondheid, voldoende eten ter beschikking hebben en gevoel van saamhorigheid en verbondenheid. Daardoor zal het werk dat je doet een andere plaats gaan innemen. We zien dat het anders kan, verbindend en creatiever. Ook het onderwijs kan anders, waardoor de thuiszitters weer mee kunnen gaan doen.

Mochten wij toch terugvallen in ons oude patroon, zal het jaar 2020 ons van tijd tot tijd weer helder voor de geest komen. De ervaring dat wij moeilijke tijden kunnen overleven, raken wij niet meer kwijt. Ik ben ervan overtuigd dat deze tijd een blijvende transformatie brengt. Ons collectieve bewustzijn heeft een sprong gemaakt.

Houvast voor nu:

Mocht je toch last hebben van angst of onzekerheid dan hierbij nog een tip:

Visualiseer iedere dag minstens 10 minuten dat je bent afgeschermd, bijvoorbeeld via een virtuele bol, dat je veilig bent en dat je niet ziek wordt. Succes!

© Jolanda Verburg, 1 april 2020

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie