De macht van de rups en de kracht van de vlinder (Jimmy Hardeveld – gastschrijver)

Ik spreek over Edenisme, want de gehele aarde is het Hof van Eden, een paradijs, en zo moeten wij het ook bezien en koesteren. Kapitalisme leert ons het paradijs te zien en behandelen als een 24/7-marktplaats van kopen en verkopen, waar ieder zo snel mogelijk haalt wat er te halen valt. Met alle nare gevolgen van dien voor mens en natuur. Hoe ver/dichtbij moet de mensheid van de rand van de afgrond zijn voor wij inzien dat het rupssysteem (zelf-)destructief functioneert en beweegt richting ravijn?

De mens heeft eeuwenlang gedacht dat de rups en de vlinder twee verschillende wezens waren. Het was immers onmogelijk dat een kruipend wezen ineens vleugels kreeg en kon vliegen. Elke dag weer geschiedt dit wonder voor onze ogen om ons tot voorbeeld te zijn. Hoe absurd en onmogelijk dit ook lijkt, de rups(-mensheid) kan een vlinder(-mensheid) worden.

De rups en het kapitalisme

De rups kan zich een leven zonder bladeren niet voorstellen, zoals de geldmens een leven zonder geld. Maar de Nederlandse maatschappij zou stilvallen indien de miljoenen vrijwilligers hun liefdeswerk zouden stopzetten. De maatschappij draait al voor een groot gedeelte op gratis delen van tijd en talent zonder dat wij dit beseffen. Zo zouden veel sportclubs moeten sluiten als dit niet zo was.

Het is moeilijk voor de geldmens om het concept van een gratuite maatschappij te bevatten. De voldoening, de vreugde en het geluk dat de vlindermens beleeft door wat hij vanuit liefde doet is niet in geld uit te drukken. Winst in de vlindermaatschappij wordt niet uitgedrukt in geld, maar in meer welzijn en geluk, meer natuur, meer gezondheid en plezier voor mens en natuur.

Einstein zei het al

De rupsmens vindt, universeel gezien, de meest onbelangrijke zaken belangrijk: carrière, hypotheek, geld, merken, vakantie, bezit. Wat als onze wereld intussen werkelijk vergaat, aan het instorten is door ons Rupsje Nooitgenoeg-gedrag?
Edenisme brengt alle grote beloften en lessen van de grote religies en filosofieën in de praktijk met als fundament en leidraad: heb je naaste lief als jezelf. De grote Albert Einstein formuleerde het zo:

In de rupsfase zullen deze woorden onmogelijk realiteit kunnen worden, slechts mooie woorden zijn en blijven. Zo functioneert kapitalisme nu eenmaal. In het hogere vlinderstadium zullen wij inderdaad onszelf bevrijd hebben en zullen de woorden van Einstein logisch en vanzelfsprekend zijn voor de vlindermens. Zo functioneert Edenisme nu eenmaal.

De rupsmens kan het niet

De Rups(-mens) ziet geen schoonheid, heeft geen compassie, wil slechts blaadjes eten, geld hebben en consumeren. In de rupsfase is de obsessie voor geld en bezit te groot en is er geen ruimte voor de hogere waarden en kijk op de wereld. De Rupsmens (Trump) kent geen compassie, want dit is in strijd met kapitalisme, concurrentie, competitie, de macht van de sterkste, de vetste, de rijkste willen worden. Ten koste van alles.

Pas als vlinder(-mens) komt zij tot compassie, ziet en geniet zij van de schoonheid van de bloem en koestert zij de grootsheid van de natuur. Voor de edenist is het paradijs bewaren de hoogste taak, van de kapitalist is dat kapitaal vergaren. Edenisme brengt edenisten voort, kapitalisme brengt kapitalisten voort.

De vlinder doet het anders

Het zit niet in het DNA en is niet de taak van de rups(-mens) om compassie te hebben. Het is de taak van de rups om tijdelijk zoveel mogelijk energie te vergaren om een zo mooi en sterk mogelijke vlinder te worden. Waarom vernietigt een rups een tuin? Voor bladeren! Waarom vernietigt de geldmens de Tuin van Eden? Voor geld!

Steeds meer paradijselijke landen in de Hof van Eden veranderen in voor de mens zeer onaangename oorden, zoals Venezuela, Brazilië, Mexico, Filipijnen en grote delen van Afrika. Allemaal schitterende en paradijselijke plekken. Zullen wij in de rupsfase hierin enige verandering kunnen verwachten of zal het zich alleen verder uitbreiden? Zou dit ook gebeuren in een Vlinderbeschaving van liefde, delen, vertrouwen en overvloed?

De mens, het (grootste?) wonder, vernietigt de wonderen der natuur. En waarom eigenlijk? De mens wordt blijer, mooier, schoner, hoger, beter zonder geld. Wij worden niet armer maar rijker en wijzer zonder geld. Is het erg, is het dom, is het een ramp als de rups stopt met rups te zijn? Zich overgeeft aan en opmaakt voor het nieuwe en hogere? Zal hij, als hij eenmaal vlinder is, spijt hebben?
De Vlinder is geen ander wezen, maar een wijs geworden rups, die bladeren vrijwillig achter zich laat om een vrij fladderend verlicht wezen van liefde en compassie te worden.

De winst van de transformatie

Eenmaal vlindermens zal de mens zich niet kunnen voorstellen ooit geld gebruikt te hebben, ooit een rupsmens te zijn geweest, die ook nog geen gratis vlindermens wilde worden. Hoe erg moet het worden, hoe fout, verkeerd, vies en vervuild voor wij beseffen en inzien dat wij de belangrijkste stap moeten maken en de grote metamorfose moeten ingaan?

De Vlindermens is geen ander wezen, maar een rupsmens die eindelijk, moe van overconsumptie, eeuwenlange strijd, oorlog, misdaad, spanning en zelfdestructie, bewust en wijs is geworden. Een mens die geld los en achter zich heeft gelaten, om tot een hoger verlicht wezen op een hogere beschaving te komen: Edenisme, eindelijk thuis.

© Jimmy Hardeveld, 1 mei 2018

Tip:

Geef een reactie op deze column, helemaal onderaan deze pagina.

En onder de column kun je via ‘View all posts’ toegang krijgen tot alle columns van deze auteur.

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie