De dynamiek van Aarde (Lenie van Schie)

In mijn vorige column beschreef ik verschijnselen in Yellowstone, die geothermische activiteit die ons een inkijkje geeft in Aarde en ons iets laat zien van haar innerlijke dynamiek. Ik wil onderzoeken of en hoe Aarde hier een spiegel voor ons kan zijn. Kan Aarde ons hier helpen onszelf, onze ware natuur, meer te begrijpen?

De natuur als een ‘Heilige Schrift’

De indigenous people, de oorspronkelijke volkeren, beschouwen de natuur als een directe, levende, expressie van Zijn, van de Andere Dimensie, van God of het AL. Zij lezen de natuur zoals wij de bijbel kunnen lezen of een andere spirituele tekst die ons aanspreekt.

Uluru is de originele naam. Ze droeg lang de westerse naam: Ayer’s rock

In het centrum van Australië, in de ‘outback’, staat Uluru, een immense rots die ‘zomaar’ uit het vlakke land oprijst. Vanuit de verte lijkt het een min of meer glad massief. Als je dichterbij komt, blijkt de oppervlakte vol met scheuren, holtes en gaten. Er valt heel wat in te ‘lezen’.

Uluru is als een bijbel voor de Aboriginals. Ik heb er omheen gewandeld, een wandeling die drie uur in beslag neemt als je doorloopt. Soms voert de route weg van de rots, zodat je er niet dichtbij kunt komen. Op andere plekken wordt expliciet verzocht geen foto’s te nemen omdat, wat in het oppervlak te zien is,  alleen daar, binnen die omgeving, bekeken mag worden. Het mag niet op een plaatje geïsoleerd raken en zo worden verspreid. In Uluru lees je het leven.

Een van de talloze grotten, scheuren en plooien in Uluru’s huid

Een sacrale Eenheid

Beken, bronnen, bergen, dalen, in de natuur zijn tal van plekken die voor de oorspronkelijke volkeren een hele specifieke betekenis hebben. En we hoeven niet zover terug te gaan. In de Joodse mystiek wordt de natuur zelf gezien als een heilig boek, als de ‘Quran of creation’. En de heilige talen, zoals Aramees en Hebreeuws, zijn op de natuur geïnspireerd. Elke letter heeft een specifieke betekenis en een bepaalde combinatie van letters vormt de wortel van waaruit verschillende vertakkingen zowel de verschillende woorden als hun onderlinge en onderliggende betekenis uitdrukken. In de veelheid van woorden en zinnen, zien we zo de onderliggende eenheid en meervoudige betekenis terug. (1) 

Kunnen we zo ook de verschijnselen van Yellowstone lezen? En wat lezen we dan?

Dynamische Eenheid

Op het eerste gezicht lijken de verschijnselen in Yellowstone van een bizarre toevalligheid. Behalve dat het allemaal geothermische verschijnselen zijn, lijkt er niet zoveel onderling verband te bestaan. Maar dat blijkt niet waar te zijn. In Norris basin ligt ’Steamboat geyser’. De eruptie van deze geyser is onvoorspelbaar en hij barst niet vaak uit, maar in de dagen na de uitbarsting in 2000, liep een nabijgelegen hete bron, Cistern Spring, leeg. Bij andere geysers zien we dat het leeglopen van een bron juist de uitbarsting van een nabijgelegen geyser voorspelt. Er is een ondergronds netwerk aanwezig dat de bovengrondse activiteiten beïnvloedt. Er bestaat een onderlinge verbondenheid tussen de vele verschijnselen die we met het oog waarnemen.

Bron in Norris Basin

Continue Beweging

Een ander kenmerk dat in Yellowstone direct naar voren treedt is de continu dynamische activiteit. Er is voortdurend beweging, een dynamische aanwezigheid die zichtbaar is voor het menselijke oog. En deze beweging is vol leven, voortdurend pulserend en kloppend van energie en kracht. Er is opwinding en creativiteit. Elk moment ontstaat er iets nieuws.

Spuitende bron in Midway basin

Hier geeft Aarde ons een inkijkje in de dynamiek van het leven zelf. Het is iets dat in het hele universum plaatsvindt. Verschillende spirituele tradities noemen deze realiteit de ‘dynamic presence’. Het is aan allesdoordringende, levendige kwaliteit van aanwezigheid die voortdurend verandering teweeg brengt. Het universum is een voortdurende, dynamische, zichzelf telkens opnieuw scheppende werkelijkheid.

Hoe werkt die dynamiek door in ons, individuen? Hoe verhouden wij ons tot deze, voortdurend in verandering zijnde, werkelijkheid?

Het ego en de levensenergie

Onze vroeg voorouders leefden in harmonie met wat ze om zich heen en in zichzelf waarnamen. Dit is nog steeds zo bij indigenous peoples. Aarde en haar dynamiek maken onderdeel uit van het dagelijks leven, ook al is dat ook voor hen, sinds kolonisten hun land overnamen, steeds moeilijker geworden. In hun tradities, in hun taal en rituelen, wordt hun directe verbinding met de krachten van Aarde nog steeds tot uitdrukking gebracht.

Tekst in visitor centre in Kakadou National Park, Noord Australië

In de patriarchale cultuur hebben we geleerd om onze levenskracht in te houden. We hebben geleerd dat het lichaam slecht is of op zijn minst ondergeschikt aan onze geest, ons verstand. De levensenergie, die vitale, dynamische kracht, ligt voor een groot deel opgesloten in onze impulsen. Het goed ontwikkelde ego en superego maakt het lastig om deze dynamische realiteit te leven.

In het algemeen heeft dat tot gevolg dat we de neiging hebben onszelf klein houden. Het kan ook leiden tot depressie, of, om het gevoel van slechtheid te compenseren, tot narcisme en grootheidswaan. Het niet in contact zijn met onze impulsen kan woede uitbarstingen veroorzaken en leiden tot geweld. Dat wat wordt onderdrukt, laat vroeg of laat haar stem horen.

Maar we leven in een veranderende tijd en de levensenergie laat zich niet langer temmen. De lichaamsgeoriënteerde therapieën helpen ons die diepe impulsen te bevrijden zodat ze kunnen worden ingezet in onze snel veranderende samenleving. Aarde laat ons zien wat er gebeurt als de levensenergie echt vrijkomt. Behalve kracht en uitbarsting, kan er dan ook zomaar stilte zijn.

Norris Basin

De dynamische kracht in de samenleving

Vijfduizend jaar patriarchaat loopt ten einde. Ik schreef er eerder over in ‘Gezegende Onrust’

De onrust die door de wereld waart is een dynamische kracht die alles in beweging zet. Wij mensen verlangen allemaal naar harmonie, naar evenwicht en onze associatie bij die harmonie is, dat alles rustig en vredig is. Harmonie betekent echter dat er een evenwicht is tussen twee (of meer) polen. Die polen kunnen heel dicht bij elkaar liggen en dan is er weinig beweging. Ze kunnen ook heel ver van elkaar verwijderd liggen en dat brengt veel onrust.

In onze tijd, met al die onrust, lijkt er helemaal geen harmonie meer te zijn, maar de polen zijn wel helder: het zijn de elkaar tegenwerkende krachten die we hier ervaren. De krachten van verandering worden alsmaar sterker. Dat roept krachten van weerstand op. Vernieuwing roept bij velen angst op voor het onbekende  en een behoefte om terug te grijpen naar het oude. En dat zien we in terug in de toename van de krachten op rechts: de autoritaire leider is terug, gedragen door mensen die een sterke man aan de top willen zien. (2)

We leven temidden van deze ver uit elkaar liggende polen. Het is de beweging van de evolutie, van de optimaliserende kracht die ons voortdrijft naar een wereld met een nieuw bewustzijn, een wereld waarin we beseffen dat we allemaal verbonden zijn. Een wereld waar niet de wet van de sterkste geldt, maar de wet van de interconnectedness.

En dat is wat Yellowstone ons ook laat zien. Er is voortdurend verandering, maar deze vindt plaats in onderlinge verbondenheid. In mijn volgende column meer hierover.

© Lenie van Schie, 1 september 2018

Noten

(1) Neil Douglas-Klotz, The Hidden Gospel, pag. 35

(2) In de blogs op mijn eigen website onderzoek ik het seksueel geweld, macht, de context van macht en de verslaving aan macht, narcisme en de patriarchale cultuur. Je vindt er 5 afleveringen.

Tip:

Als je de column met anderen op Facebook wilt delen, klik dan op ‘Pagina leuk vinden’, helemaal onderaan in de voettekst.

Nog geen reacties.

Geef een reactie