De Dans van het Bestaan

We naderen het einde van het jaar 2020. Een jaar waarin de hele mensenwereld op z’n kop kwam te staan door een minuscuul virusje van 0,0001200000 mm doorsnee – en door de maatregelen die de angst ervoor uitlokte.

Het Virus

 Als we de microscoopopnamen van dit organisme bekijken zien we een wonder van architectuur met prachtige kleuren. Het virus heeft geen cellen. Het bestaat uit een streng erfelijk materiaal met daaromheen een eiwitmantel met ‘spikes’. Het heeft geen bewegingsapparaat, dus het zweeft door de lucht in aerosolen (fijne vochtdruppeltjes), landt op voorwerpen (waar het doorgaans niet lang overleeft) of dobbert door speeksel en slijmvliezen.

Het heeft geen kwade bedoelingen. Het wil alleen maar zo lang mogelijk leven en zijn soort in stand houden door zich te vermenigvuldigen. Bij toeval komt het hier en daar terecht in mensencellen. Als zijn ‘spikes’ zich hechten aan zo’n cel en die cel is ‘bevattelijk’ (dat lijkt vooral het geval te zijn bij cellen in de luchtwegen) trekt deze het virus naar binnen. Daar blijkt het zich ineens veel sneller te kunnen voortplanten, waardoor de cel wordt aangetast en uiteindelijk niet meer functioneert.
De nakomelingen van het virus laten zich door omliggende cellen absorberen en als het immuunsysteem van de gastheer/-vrouw niet sterk genoeg is leidt dat tot schade aan de luchtwegen en soms zelfs de dood. Als het immuunsysteem wel sterk genoeg is, heeft het virus pech gehad… (vrij samengevat uit ‘Een typische dag uit het leven van een Covid-19 deeltje’).

De Mens

De mens is een veel gecompliceerder organisme dan het Covid-19 virus – en hij kan zich voortbewegen. Maar je zou kunnen zeggen dat hij dezelfde drive heeft als het virus: hij wil zo lang mogelijk (over)leven en zijn soort in stand houden. Maar hij wil daarnaast nog veel meer. Behalve veiligheid, een dak boven zijn hoofd en voldoende eten wil hij alles onderzoeken, zich ontplooien, een trouwe metgezel vinden – of juist een losbandig leven leiden, geld en spullen verzamelen, plezier maken, gemeenschappen vormen, technologieën ontwikkelen, aanzien en macht verwerven – en het Grote Geluk vinden.

Om al deze behoeften te vervullen maakt hij gretig gebruik van wat de aarde hem te bieden heeft. En omdat hij zich zo ongebreideld vermenigvuldigt raakt hij vanwege de overbevolking verwikkeld in een grimmige strijd om de steeds schaarser wordende hulpbronnen, waarbij hij zo nodig bereid is om massaal allerlei levensvormen en zelfs zijn eigen soortgenoten uit te roeien. Een vernietigend virus, zou je kunnen zeggen… dat langzaam naar zeker de balans in de natuur heeft verstoord.

Het is duidelijk: de mens heerst over de aarde en heeft rots, plant en dier succesvol aan zich onderworpen. In zijn onverzadigbare expansiedrift heeft hij echter een paar dingen over het hoofd gezien die mogelijk kunnen leiden tot zijn eigen extinctie…

De Chaos

Een nietig virusje heeft dit jaar wereldwijd angst gezaaid en acties ontketend waardoor de samenlevingen en economische systemen die wij als mens door de eeuwen heen hebben opgebouwd ontwricht en geblokkeerd raken. Intussen lijken er meer mensen te sterven aan de directe en indirecte gevolgen van die acties dan aan het virus zelf.

In nog geen jaar is ons leven op aarde onherkenbaar veranderd. Landsgrenzen zijn gesloten. Uitgaansmogelijkheden tot een minimum beperkt. Fysieke contacten tussen mensen buiten het eigen gezin voor onbepaalde tijd tot nul gereduceerd. Culturele activiteiten en groepsbijeenkomsten stopgezet. En waar we elkaar nog ontmoeten in de publieke arena lopen we als zombies rond. We kunnen elkaars gezichtsuitdrukkingen niet meer zien en elkaar nauwelijks verstaan vanwege de afstand die we moeten bewaren en de mondkapjes die onze stem smoren en ons dwingen om onze eigen verbruikte adem weer in te ademen.

Miljoenen mensen zijn hun inkomen kwijtgeraakt, waardoor in vele landen hongersnood ontstaat. Media worden gecensureerd, oproer en protesten worden wettelijk onmogelijk gemaakt. Alleen in Nederland zijn al meer dan een miljoen mensen in een diepe depressie geraakt, las ik. En het gebruik van drugs en alcohol schijnt gestaag toe te nemen.

Wij zitten thuis, met een paar huisgenoten of in ons eentje. Contact met de buitenwereld verloopt via ons beeldscherm. Wie geen zinvolle bezigheden heeft of kan creëren probeert de tijd te doden met de krant, de TV, computerspelletjes, Netflix of smartphone chats.

Intussen nemen daarbuiten door de klimaatverandering de natuurrampen toe en rijst het peil van de wereldzeeën gestaag. Hoe lang kan onze soort zijn suprematie nog handhaven?

De Inkeer

Er wordt veel gespeculeerd over de oorzaken en de betekenis van dit alles. We zien onrust, frustratie, machteloosheid, opstandigheid, polarisatie en cynisme en gelatenheid. Overtuigingen die met elkaar botsen. Pessimisme en gelatenheid naast onverwoestbaar optimisme.

Eén ding is zeker: we worden flink door elkaar geschud en op onszelf teruggeworpen, omdat niemand ons kan vertellen wat ons in de nabije toekomst te wachten staat. Dit is een tijd waarin cruciale levensvragen zich aandienen: Wie ben ik? Waar gaat het bestaan over? Wie of wat regeert de wereld en ons leven? Hoe belangrijk is de mensheid überhaupt? Waar zijn wij eigenlijk mee bezig? Hoe vrij ben ik? Wat wil ik écht? Hoe verhoud ik mij tot wat er gebeurt?

In de wirwar van gedachten en gevoelens worden velen geconfronteerd met conditioneringen en emoties van vroeger die zich aandienen en losgelaten c.q. verwerkt willen worden. Tegelijkertijd doet zich hiermee de kans voor om te onderzoeken wat er achter onze patronen en automatismen schuilgaat – en wakker te worden voor nieuwe dimensies van bewust zijn.

Transformatie: een nieuwe orde van binnenuit

Juist nu is het zaak om ons te realiseren dat niet de omstandigheden bepalen hoe wij ons voelen, maar onze interpretatie ervan en de manier waarop wij er mee omgaan.

Diep in ons leeft een kracht die duisternis kan omzetten in licht. Angst in vertrouwen. Oordelen in begrip en mededogen. Dat is ons vermogen tot transformatie: een vermogen dat onze eindigheid niet vreest en vreugdevol het leven omhelst in al zijn aspecten.

We kunnen dit vermogen aanspreken en activeren door onze aandacht te focussen op dit moment en te besluiten om onszelf hier en nu te aanvaarden zoals we zijn, met al onze ‘goede’ en ‘slechte’ eigenschappen, onze tekortkomingen en onze onwetendheid. Elke keer opnieuw.

Als we die arm om onszelf heenslaan kunnen we ons in liefde verbinden met onze medemens en zelfs in deze tijd overal lichtpuntjes en glimpjes van vrede op aarde zien. Bovendien geeft onze zelfacceptatie ons een weldadige uitstraling en een aanstekelijk gevoel voor humor, waaraan eenieder die ons pad kruist zich kan warmen.

In de mensen een welbehagen!

© Yoyo van der Kooi, 1 december 2020

5 reacties voor De Dans van het Bestaan

  1. Jolanda Verburg 23/12/2020 op 15:05 #

    Hallo Yoyo,
    Heel treffend geschreven. De grote transformatie is zichtbaar in alles, zo voel ik dat ook.
    Mooie dagen gewenst.
    Jolanda

  2. Yoyo van der Kooi 10/12/2020 op 17:14 #

    Wat fijn, Kamya, om je reactie te lezen. Wij dansen verder… En ja, ik zie er naar uit om je weer eens te omarmen.

  3. Ria van der Meulen 08/12/2020 op 17:48 #

    Lieve Yoyo,

    Ja, Yoyo, ik ben nog op deze wereld, die jij in je artikel: de Dans van het Bestaan, zo treffend en mooi hebt beschreven.

    Heel fijn en prachtig om dit van jou te lezen.

    Vorig jaar op 5 november, is mijn allerliefste Frans, thuis, in mijn armen overleden.

    Nu krabbel ik weer wat op en krijg ik ook weer wat meer energie.

    Ook om jou, mijn lieve vriendin, waar ik zoveel mee heb gedeeld, lang geleden, deze brief te sturen. Zie uit naar jouw reactie. Veel liefs, Ria

    • Yoyo van der Kooi 10/12/2020 op 17:21 #

      Ach Lieverd… Frans’ levensreis ten einde. Ja, dat zal wel even wennen zijn geweest. Mooi dat je weer opkrabbelt nu en je eigen reis voortzet, met mooie herinneringen en nieuwe avonturen. Wanneer de wind deze kant op staat welkom voor een kopje thee of koffie en weer eens bijpraten…

  4. Kamya 07/12/2020 op 20:40 #

    Heerlijk dit te lezen Yoyo, dank je wel, zit te stralen en te glimmen van de lach en voel je wezen door de woorden heen, word ik zeer blij van, multos gracias en tot de volgende hug! 🙏❤️

Geef een reactie