Bevrijdingsdag en COVID-19 (Chiara Sahin)

De Corona-maatregelen hebben grote gevolgen voor de vrijheid, zelfbeschikking en levensvreugde van mensen. Een verkenning van de gevolgen van zes weken maatregelen.

Het gemis van het normale ritme

Sinds meer dan een maand, zes weken bijna, hebben we Corona-maatregelen. Ik merk dat ik langzaamaan murw begin te worden. Ik moet moeite doen om niet te vervallen in een soort van vakantieritme: onregelmatig opstaan, tot diep in de nacht een boek lezen en een beetje rommelen. Want het is echt geen vakantie, dit gedoe. Ik ben al meer dan een maand nergens meer geweest. Niet eens naar de winkel. Omdat ik tot een risicogroep behoor door mijn spierziekte. Ik ben niet bang. Maar waarschijnlijk is het beter voorzichtig te zijn en afstand te houden, dan COVID-19 te krijgen en te behoren tot die 5% die op de IC belandt.

Als ik iemand in levende lijve spreek dan is dat mijn gezin. Verder niemand. Mijn familie, vrienden, collega’s, klanten, iedereen belt, whatsappt of vergadert online met me. Mijn zoon herkent mijn gevoel en zegt het zo heel treffend: “Mama, ik wil gewoon mijn ritme terug, opstaan, met de fiets naar school, op school zitten, weer terug naar huis fietsen en dan mijn huiswerk maken.”

Het gemis van vrijheid

Ik wil ook mijn ritme terug. Hoeveel ik ook van mijn zoon en echtgenoot hou, ik wil ze niet de hele dag om me heen, dag in dag uit, rekening houden met hun online vergaderingen en mijn eigen schema aanpassen aan de omstandigheden. Nee, het is echt geen vakantie. Opstandig zijn heeft geen enkele zin. De situatie verandert er niet door. Toch vind ik dat ik veel van mijn vrijheid kwijt raak. Ik voel me opgesloten en beknot. Ik vind het ook heel zorgelijk dat er een Corona-app komt, mensen met thermometers worden onderzocht door niet-medisch personeel, zoals de marechaussee, wat vervolgens bepaalt of je ergens heen mag, er een doktersverklaring nodig is om te mogen reizen en belangrijke mensen zelfs spreken van het opnemen van medische gegevens in het biometrisch paspoort. Er zijn landen waar wijken en hele dorpen compleet afgesloten worden van de buitenwereld als er iemand met Corona wordt ontdekt. Landen waar politici oproepen om experimentele vaccins uit te testen in een ander werelddeel, zoals Afrika. Ik ben ook erg verbaasd over de mensen die 112 bellen omdat ze van mening zijn dat iemand zich niet aan de Corona-maatregelen houdt.

Gerd Altmann via Pixabay

Fascistoïde dictatuur

Zes weken zijn er nodig om terug te vallen van de beschaving in een fascistoïde dictatuur. Niet opgelegd door buitenlandse overheersers, een dictator of een theocraat in opdracht van een Hogere Macht. Ook is er helemaal geen IS, Al Qaida of andere terroristische groep voor nodig om vergaande maatregelen in te voeren die mijn privacy schenden. Nee hoor, gewoon een onbekend virus dat rondwaart in onze wereld, waar de kans nog altijd groter is om dood te gaan aan kanker, een hartinfarct of de griep dan aan dat betreffende virus. Het virus waar het merendeel van de mensen helemaal niet zo heel erg ziek van wordt. Volgens het RIVM hebben op dit moment zo’n 3,6% van de Nederlanders COVID-19 gehad. Het duurt nog een hele tijd voordat we aan de benodigde 60% voor groepsimmuniteit zitten, misschien wel een paar jaar. Nog meer redenen voor de politiek om de Corona-maatregelen en alles wat er bedacht wordt te handhaven.

Er is geen historisch precedent. Misschien kunnen we het vergelijken met de Spaanse Griep van 1918. Maar dat zal de tijd leren. Vergeet niet dat we op dit moment te weinig van dit virus afweten om te kunnen beoordelen of we ooit aan de benodigde 60% gaan komen. Misschien muteert het virus wel. Of sterft het een stille dood. Ondertussen is onze wereld op zijn kop gezet.

Inrichting van de anderhalve meter samenleving

Men wil de anderhalve meter samenleving inrichten, waarschijnlijk voor een hele lange tijd. Op basis van de ervaringen met de Spaanse Griep denkt men aan minimaal zo’n twee jaar. Mensen zijn niet gemaakt om zo lang aan sociale onthouding te doen. Geen handen schudden, geen nabijheidsgeflirt om te laten weten dat je die onbekende leuke man of vrouw wel beter wil leren kennen en geen knuffel als iemand zijn moeder of echtgenoot heeft verloren aan Corona of een andere ziekte. Een gesprek online, op afstand, met een psycholoog over de eenzaamheid die je ervaart door de Corona-maatregelen, niet met je vrienden uit eten kunnen in een gezellige intieme omgeving in een restaurant, voorlopig geen Zwarte Cross, concert of wandeltocht met z’n allen. Ziet u het zitten? Zullen we dan misschien net zoals tijdens de Drooglegging van Alcohol in de Verenigde Staten in de jaren ’30 een compleet illegaal circuit van Nabijheidsgelegenheden krijgen?

Ik zie van de week berichten over meerdere illegale crossen, pokerwedstrijden en feesten. Het is niet mijn manier om mijn vrijheid terug te claimen, maar het zet me wel aan het denken. Ik wil die anderhalve meter samenleving helemaal niet. Nu is het Corona, maar morgen komt er een ander onbekend virus rondwaren. Moeten we dan nog verder van elkaar af gaan leven? Moeten we permanent in angst leven met een mondkapje voor? Het is bijna Bevrijdingsdag. Ik vraag me af of de inrichting van de anderhalve meter samenleving in verhouding staat tot het verlies van onze vrijheid, zelfbeschikking en levensvreugde. Wat vindt u?

Pasja1000 via Pixabay

© Chiara Sahin, 23 april 2020

, , ,

1 Reactie Bevrijdingsdag en COVID-19 (Chiara Sahin)

  1. M. Sahin 01/05/2020 op 12:55 #

    Perfect verwoord. Eens.

Geef een reactie