Auteur Archief | Gerome

Bloemen (Gerome)

Bloemen Als alle mensen eensklaps bloemen waren zouden zij grote bloemen zijn met lange snorren. Vermagerde vliegen, dode torren zouden blijven haken in hun haren. Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluche harten die naar franje geuren, En op de bergen zouden gipsen zuilen staan Die gipsen druiven [...]
Lees verder 0

Gerome in transitie – Speel het spel (Gerome)

Speel het spel...  Speel het spel. Breng je werk in gevaar. Wees niet de hoofdpersoon. Zoek de confrontatie. Maar doe het onopzettelijk. Vermijd bijbedoelingen. Verzwijg niet. Wees week en sterk. Wees slim, steek je nek uit en veracht de overwinning. Kijk niet toe, bewijs niets, maar blijf met alle tegenwoordigheid van geest open voor tekens. [...]
Lees verder 0

Gerome in transitie – POSTLUDIUM

POSTLUDIUM Ik sleep als een dreg over de bodem van de wereld. Allerlei on nuttigs haakt zich vast. Vermoeide verontwaardiging, gloeiende berusting. De beulen halen stenen, God schrijft in het zand. Stilte kamers. De meubels staan vlucht klaar in het maanlicht. Stil ga ik in tot mezelf door een woud van lege harnassen. Uit: De [...]
Lees verder 0

Transitie (Gerome)

Vanaf den beginne ben ik bij Vive betrokken. Tijd voor een break. Mijn eerste column cycles met als rode draad de tijd is tot een eindpunt gekomen. De komende drie maanden is in een transitie naar een nieuwe serie. Ondertussen deel ik poëtica, proza en teksten die me inspireren. "Kijk naar binnen, nu, op dit moment. [...]
Lees verder 0

Vergankelijkheid in vriendschap (Gerome)

Dit keer schrijf ik over vergankelijkheid in vriendschap relaties. Verloren raken in de droom van een oude vriendschap die onderhevig is aan herinneringen waarin niets meer is zoals het was.   Vandaag ontmoette ik een sympathiek echtpaar. Ongepland dronk ik zomaar spontaan een kop cappuccino met deze mensen. De openhartigheid die me ten deel viel voelde [...]
Lees verder 1

Ambivalentie over taal en woorden (Gerome)

Mijn ambivalentie over taal en woorden speelt weer eens op. Een keer in de zoveel tijd is het daar, deze ‘taalistische’ ambivalentie, waarbij ik de gedachte niet kan loslaten om tot een beperkt aantal kernwoorden te komen die alles omvattend zijn. Zonder overigens alle 'wonderschone' woorden die onze taal rijk is tekort te willen doen. [...]
Lees verder 0

Tijdloos, met Jacques Prévert (Gerome)

Tijdloos - Harmonie is een mooi samenspel van alles in je leven, zonder dit alles gelijk te verdelen. Terwijl ik over harmonie mijmer en de bespiegelingen omhoog komen over wat ik daarover kan schrijven, valt mijn blik op een gedicht van Jacques Prévert dat al een tijdje naast me op mijn bureau ligt. Jacques Prévert [...]
Lees verder 0

Tijdloos – scheppende tijd (Gerome)

Zomertijd. De agenda komt tot rust. Er strijkt een zachte wind door de afspraken heen. Het WK voetbal in Rusland is aan de gang. Als voetballiefhebber pik ik mijn wedstrijden mee.                                                  [...]
Lees verder 0

Tijdloos en waar is de tijd (Gerome)

De stille waarnemer van de tijd tikt op mijn schouder. ‘Hebben we aan de tijd niet teveel identificatie toegekend,' hoor ik hem zeggen, ‘waardoor de tijd heerst als een machthebber en zo bepalend is geworden in de dagelijkse blauwdrukken, dat we vastzitten in de tijd en alleen met de stroom meekunnen?’  AVICII Nog niet zo [...]
Lees verder 1