Auteur Archief | Dirk Oegema

Wat is liever dan die leegte…

‘Wat is liever dan die leegte…’ Dit schreef ik, een paar jaar nadat mijn zoon uit het leven was gestapt. Het gaf me lucht, ruimte, om zo precies te zeggen wat er was. Leegte en liefde, zo dicht bij elkaar. Wat is liever dan die leegte… Mijn zoon . Wat is leger dan liefde voor […]

Lees verder 0

Het verloren verlies

Regelmatig verlang ik terug naar de ervaring van dat eerdere verlies. Het eerste verlies. De krankjorume helderheid van die ervaring. Naar de liefde die daar leefde. Het wegvallen van elke twijfel over waar het leven over gaat. Dat zien in de ogen van anderen. Dat zien in de spiegel van mijn eigen blik. (meer…)

Lees verder 1

Het rijk alleen

Op het kasteel… Hier treffen we elkaar vier maanden later, na een week Marrakesh: vier mannen, een fotograaf en drie amateurs. Allemaal op zoek naar contact. Met het leven, met mensen. Mensen fotograferen in Marrakesh. Dat mag daar, als je contact maakt. (meer…)

Lees verder 1

Een doodlopende surprise

Die vrijdagavond wist ik wat ik wilde maken voor Sinterklaas: een doodlopende surprise. Surprises groeien ergens naar toe, hebben een ontknoping, iets wat duidelijk wordt. Dat waar het uiteindelijk om gaat. Ik wou het omdraaien: eentje die duidelijk begint maar gaandeweg onduidelijk wordt. Eentje die doodloopt, die eindigt in niets. En dat dan als surprise. […]

Lees verder 0

Dood gewoon

Zes jaar verder, zes jaar later. Om mij heen is het gewoon. In mij is het gewoon. Gewoon wat niet gewoon kan zijn. De dood van mijn zoon. Vermalen door de tijd tot het fijnste stof en zorgvuldig vermengd met elk deeltje van mijn leven, vermengd met elk deeltje van deze werkelijkheid. Ongescheiden. Eén. Zo […]

Lees verder 2