Auteur Archief | Dirk Oegema

Geen idee

Waar ga ik hier over schrijven? Jij hebt geen idee. Ik ook niet. Writers block. Heb ’t schrijven een paar dagen uitgesteld, maar dat hielp ook niet echt. Dan maar een blinde start, in het hier en nu. Inkt die uitvloeit op papier, tekst die tevoorschijn komt vanonder de punt van mijn gele plastic balpen.

Lees verder 0

Negen jaar later

De dood en negen jaar later. Negen jaar voorbij. Mijn zoon. De onbegrijpelijke logica van de aanwezigheid van iets wat ik kwijt ben. Verloren ben, jaren geleden. Hoe kan verlies aanwezig zijn?

Lees verder 0

In de tijd vallen

Voor de verandering schijnt de zon. Buiten, in alle ruimte, in een blauwe lucht met donzige wolkjes. Voor even is het grote regenen gestopt. We kunnen het klimaat inmiddels veranderen, maar de timing van een en ander laat wat mij betreft nog te wensen over.

Lees verder 0

Zo maar, op het wad

Zomer. Juist. Daar ben ik. Met het bootje op Juist. Op is het goede woord, want we liggen er bovenop. Op de blubber. Prachtige modder. Superzachtvetsmeuig. Drie eenden buikschuiven er traag over heen. Trappen zich moeizaam vooruit. (meer…)

Lees verder 1

De vraag van het leven

Ik ben onthand. Ik hou erg van de waarheid, maar de laatste jaren schiet het niet op. Met het zoeken dan, bedoel ik. Het lijkt zelfs dat het zoeken wat ik dan nog doe ook minder oplevert. Om me heen gaat het zoeken onverminderd door. Ik kom net uit een massale meditatie retreat.

Lees verder 2

Wakker worden

Vrijdagochtend. Vroeg in nacht wakker schrikken. Dingen vallen, verderop in huis. Opstaan, je vrouw roepen en samen naar buiten. In pyama buiten. Binnen is verdwenen. Is niet meer. Er is geen binnen meer.

Lees verder 1