Auteur Archief | Dirk Oegema

Wat is ruimte? (Dirk Oegema)

Alles is in de ruimte. Maar wat is ruimte? Ruimte is alles. En meer. Ruimte is leegte. Het heelal is begrensd. En toch is de omvang, de diepte ervan, voor ons niet te bevatten. De schok die mensen ervaren die de aarde verlaten, de ruimte recht aankijken, raken ze nooit meer kwijt.

Lees verder 0

Dood gewoon (Dirk Oegema)

Na tien jaar wordt dood gewoon. Nu, bijna precies tien jaar geleden, stapte mijn zoon uit dit leven. De bijzonderheid van dit verlies gaat dag voor dag, jaar voor jaar, met ups en downs over in gewoon. Maar wat is hier gewoon? (meer…)

Lees verder 0

Deze tango

Jij wilt lezen, daarom ben je hier. Ik schrijven, daarom ben jij hier. Dat klinkt gelijk al lekker arrogant. En we kunnen er wel om heen draaien, maar het is fysiek vastgelegd in ons ritueel op deze plek: ik ga voor, jij volgt in deze tango. Jij leest wat ik schrijf. Nietwaar? (meer…)

Lees verder 0

Roos en de zeven hanen

Roos is jong en mooi, heel mooi. Een prachtig figuur, het leven spat ervan af. De laatste maand leeft deze roodharige schoonheid tussen zeven haantjes. Ook jong, maar al wel de borst vooruit. Roos doet elk moment haar best niet naar ze te kijken als ze in de buurt zijn, want ze zijn er niet […]

Lees verder 1

Jij ligt voor

“Jij ligt voor. Ver voor. Ik ben nog maar 64, jij 91. Hoe is dat? Zoveel dieper in de tijd, dichter bij de streep.” “Ik voel geen verschil,” zegt mijn moeder. We zitten in haar keuken. Ik vraag nog maar een keer. (meer…)

Lees verder 0

Diepte van niks

Het sterft hier van de vogeltjes. Boven mij zingt een puttertje. Hier in het paradijs waar we tijdelijk zijn toegelaten, ergens aan het begin van de route du soleil, en dan een half uurtje naar links de heuvels in. (meer…)

Lees verder 0

Aflopend Tij

Een vriendin belt. Beetje vanuit de afstand, zij is vooral de vriendin van mijn vrouw. En tegelijk slinkt de afstand met de jaren. Met regelmaat kijken we elkaar aan gedurende de laatste veertig rondjes rond de zon. Ze belt mij als haar voordeur niet meer open of dicht wil. Of als het toilet niet meer […]

Lees verder 0

Verdrietig

Verdrietig. Dat ben ik. Een beetje opgesloten in mijn eigen zijn.  Non stop bij mezelf op bezoek. Waarom? Waarom is niet duidelijk. Ik ben op zoek naar de oorzaak. En de uitgang. (meer…)

Lees verder 1