Auteur Archief | Dirk Oegema

Zo maar, op het wad (Dirk Oegema)

Zomer. Juist. Daar ben ik. Met het bootje op Juist. Op is het goede woord, want we liggen er bovenop. Op de blubber. Prachtige modder. Superzachtvetsmeuig. Drie eenden buikschuiven er traag over heen. Trappen zich moeizaam vooruit. Moeder en haar  twee jonkies. De kopjes zwaaien heen en weer, met de bek plat op het bovenste [...]
Lees verder 1

De vraag van het leven (Dirk Oegema)

Ik ben onthand. Ik hou erg van de waarheid, maar de laatste jaren schiet het niet op. Met het zoeken dan, bedoel ik. Het lijkt zelfs dat het zoeken wat ik dan nog doe ook minder oplevert. Om me heen gaat het zoeken onverminderd door. Ik kom net uit een massale meditatie retreat.

Lees verder 2

Bijna dood (Dirk Oegema)

Dat is waar ik wakker word. Ik zie ineens wat ik nooit goed begrepen heb. Dat mijn hoofd en lijf soms buiten het bereik van mijn verstand zijn, vaak zelfs buiten het bereik van mijn bewustzijn. En dat het denken daarbij staat te kijken. De regie volledig kwijt is. En dat terwijl ik ervan uit […]

Lees verder 2

De oude (Dirk Oegema)

Ik weet natuurlijk best dat dingen soms beter worden. Maar als alles weer beter wordt, dan wordt het een beetje saai. En daar wil ik niet aan meedoen. Dat zou het einde zijn van alle humor. Het licht verandert daar, wordt zwakker, grijzer.

Lees verder 0

De zin (Dirk Oegema)

Ver voorbij het verstand begint de wereld. En het leven, tot en met plantjes, bomen, beestjes, dieren. Inclusief jij, ik en de anderen. Best eng, leven. Niets gaat zo dood als dit leven. Altijd, overal. Elk leven precies één keer.

Lees verder 0