Afscheid nemen (Jolanda Verburg)

Het is raar om te constateren dat de dood van een vriend(in) mij meer raakt dan het overlijden van mijn vader het afgelopen jaar. Weer is een goede vriendin overleden, de derde in drie jaar tijd. Ook nu weer ontbrak de mogelijkheid om afscheid te nemen. Vooral dat hakt erin!

Afgelopen november werd ik gebeld met de mededeling dat een dierbare vriendin was opgenomen in het ziekenhuis. Ze had een tumor in haar nekwervel en was met spoed geopereerd. Helaas was de bijbehorende boodschap dat de tumor een uitzaaiing was van longkanker. Die mededeling deed de grond onder mijn voeten wegslaan. Gelijk was ik ruim 20 jaar terug in de tijd, terug op het moment dat mijn moeder meedeelde dat zij longkanker had.

Afscheid nemen

De dood van mijn moeder heb ik minder makkelijk kunnen aanvaarden dan de dood van mijn vader. Hij was al op leeftijd en ging in een paar jaar geleidelijk aan achteruit. Zijn dood zagen wij aankomen. Mijn moeder was in de bloei van haar leven toen ze ziek werd. Het meest moeilijke van doodgaan door een ziekte is het moment van afscheid nemen. Wanneer doe je dat? Hoe doe je dat? Je blijft immers hopen dat het goed komt. Je wil er niet aan.

Zo ook bij de vriendin met longkanker. Zij was er rotsvast van overtuigd dat zij beter ging worden. Zij wilde niets weten van doodgaan. Er was voor haar maar één optie: beter worden. En niet in de laatste plaats omdat ze alleenstaande moeder was met een puberdochter. Zij verdiepte zich in de theorieën van Joe Dispenza (lees zijn verhaal), Deepak Chopra en Bruce Lipton die overtuigd zijn van de mogelijkheid om jezelf te genezen. Ieder mens is in bezit van dit zelfhelend vermogen, helaas zijn wij vergeten hoe dat werkt en moeten wij dat opnieuw leren toepassen.

Zelfhelend vermogen

De week voordat ik hoorde dat mijn vriendin longkanker had, heb ik mijn column op deze website geplaatst over het zelfhelend vermogen van de mens. Een column die veel stof deed opwaaien en waarover nog een podcast is ontstaan. Zelf geloof ik daar heilig in. Een goed voorbeeld is het placebo-effect, waarbij een onschuldig pilletje net zo helend kan zijn als een bewezen medicijn.

Wij zijn in staat om ons brein te her-programmeren, waardoor ziekten die ontstaan zijn door onbewuste negatieve gedachten (het nocebo-effect) zo om te vormen zijn dat er nieuwe gedachten ontstaan, die nieuwe verbindingen in de hersenen teweegbrengen, waardoor wij in staat zijn ziekten te herstellen. Dit alles gebaseerd op de kwantumfysica en het veld van ongekende mogelijkheden, waarbij centraal staat dat alles energie is, zowel onze geest als ons lichaam, evenals woorden en gedachten.

Doodgaan is onbespreekbaar

Intuïtief wist ik dat doodgaan geen geschikt onderwerp was om met mijn vriendin te bespreken. De laatste keer dat ik haar zag, een paar dagen voor haar overlijden, hebben wij het er vluchtig over gehad, ‘maar zover is het nog lang niet’ waren haar woorden. Ik geloofde haar, ik vertrouwde haar, ik geloofde in haar innerlijke wijsheid en haar drive. Haar hoop was mijn hoop geworden. Ik ben weggegaan zonder ‘echt’ afscheid te nemen. Juist dat maakt de schok des te groter, ik heb niet zien aankomen dat ze zo snel zou gaan. Vertwijfeld, vol ongeloof heb ik de dagen erna doorgebracht. Rauw is de realiteit.

Net zoals zij mij en iedereen in haar omgeving stiekem is ontglipt, heb ik in de achterliggende drie jaar van twee anderen, een vriendin en een vriend waarover ik eerder al columns schreef, geen afscheid kunnen nemen. Hun zelfgekozen dood was het gevolg van psychisch lijden, ook een haast ongeneeslijke ziekte. Van mijn vader heb ik afscheid kunnen nemen, iedere keer dat ik na een bezoek wegging nam ik afscheid, want het kon zomaar de laatste keer zijn. Dat gaf een voldaan gevoel.

Vriendschap – Ode aan een dierbare vriendin

Ieder mens is bijzonder
Maar een vriend
Betekent net even iets meer
Dan de willekeurige mens

Je familie krijg je cadeau
Of je dat wilt of niet
Je kunt je ervan losscheuren
Maar via de bloedband blijf je verbonden

Als je familie sterft
Dan sterft er een stukje van je lichaam
Een stukje van de herkomst
Van je bestaan

Als een vriend sterft
Dan sterft er een stukje van je ziel
De persoon die verbonden met jou
Net iets meer betekent heeft

Door gedeelde interesse
Gedeelde passie
Gedeelde gesprekken
Gedeelde diepten van het bestaan

De verbondenheid die je voelt
Geheel vanuit vrijheid ontstaan
Reikt verder dan het leven zelf
En blijft tot in de eeuwigheid bestaan

                          Jolanda,  24 augustus 2020

© Jolanda Verburg, 1 september 2020 – Eigen foto’s.

, , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie