Aarde Vieren (Lenie van Schie)

Met de maand mei zijn we werkelijk in de lente aangekomen. Nieuw groen verschijnt aan kale takken, bamboescheuten steken hun puntige toppen omhoog door de aarde en knoppen onthullen hun kleuren. Lente is bij uitstek het moment om Aarde en het leven hier te vieren.

Vieringen

Ze zijn van alle tijden, vieringen. Ze markeren belangrijke momenten in het leven en gedurende lange tijd waren deze momenten verbonden met de jaarlijkse gang door de seizoenen. Zo ordenden ze het leven en de activiteiten door het jaar.
De vieringen die ons westerse leven het meest bepalen, zijn de Christelijke en Nationale feesten en dat met name door de extra vrije dagen. Maar de seizoenen en hun veranderingen beroeren ons wel degelijk. We zijn de vieringen die daarbij horen een beetje vergeten.
Een tijd als deze, waarin onze ecologische voetstap groter is als nooit tevoren, lijkt erom te vragen ons onze verbinding met Aarde opnieuw te herinneren. Ze lijkt bij uitstek geschikt om de Aardse vieringen in ere te herstellen. In de Keltische cultuur, nog heel levend bij onze Westerburen, vinden we ze terug.

De Keltische kalender

In de Keltische kalender is het jaar opgedeeld in 9 perioden van 6 weken, met acht festivals. Veel van deze festivals kennen een Christelijke equivalent. De vieringen van deze festivals waren ooit zo diep verankerd in de cultuur dat het gemakkelijker was om ze te kerstenen dan ze uit te bannen.
Het meest bekende is uiteraard het midwinterfeest op 21 december. Het Keltische feest van de winterzonnewende, waar de terugkeer van het licht op Aarde wordt gevierd, valt nagenoeg samen met het feest van de geboorte van het kerstkind op Aarde.

Behalve het midwinterfeest houden drie andere feesten direct verband met de bewegingen van de zon: de zomerzonnewende op 21 juni en de voorjaars- en najaarsequinox, 21 maart en 21 september. Deze vier momenten markeren het begin van elk nieuw seizoen. De vier andere feesten vallen daar precies tussen in.
Zo valt de voorbereiding op de lente, in de Keltische traditie Imbolc geheten, op 1 februari. Het is het tijdstip dat de eerste lammetjes worden geboren. Deze dag staat in het teken van de Godin als moeder en brenger van leven. Het Christelijke feest dat hier gevierd wordt is Maria Lichtmis.
Het werkelijke begin van de lente is op 21 maart. Dan vieren we harmonie en evenwicht en de gang naar het licht.
En op 1 mei vieren we het hoogtepunt van de lente dat tegelijkertijd het begin van de zomer inluidt:

Beltane

Alle feesten van de oude volkeren, van de Kelten en Germanen, de Aboriginals en de Native Americans, al hun feesten en rituelen zijn diep verbonden met de ritmes van Aarde. Zo ook Beltane dat de belofte van de achterliggende maanden waarmaakt. Aarde leeft. We zien, voelen en horen het. Bomen krijgen hun groene lentetooi, vogels gaan hun eieren leggen, de zaden zitten in de grond, de eerste gewassen steken hun kopjes boven de grond. De sapstromen van Aarde zijn tot volle wasdom gekomen, niet alleen bij planten en dieren, ook bij mensen.

Met Beltane is Aarde helemaal ontwaakt uit haar winterslaap en ze is niet meer te houden. Wakker wordt ze, helemaal wakker. En met die wakkerte komt al haar scheppingskracht op gang, al haar sexuele en sensuele energie. Shakti is hier, de Godin van de levende, sensuele Aarde.
In vroeger tijden werd er met Beltane, rondom grote vuren, gedanst en gefeest en als de avond donker werd, verdwenen paartjes in de struiken. Op het zachte gras onder de zachte meihemel bedreven jonge mannen en vrouwen de liefde, ver weg van het toeziend oog van hun ouders en toekijkende anderen. De kinderen die negen maanden later werden geboren werden: ‘merrybegots’ genoemd.

De gekuiste versie van Beltane is de meiboom, een paal versierd met vele kleuren linten, waaromheen gedanst wordt. Ieder kind of volwassene die meedanst, heeft een gekleurd lint vast dat door de dans verstrengelt met de andere gekleurde linten. De paal is het fallische, de dans het feminiene symbool.

In Engeland worden met Beltane op heuveltoppen en hooggelegen rotsformaties nog steeds vuren gestookt. Het moet een indrukwekkend gezicht zijn, die grote vuren op al die hoge toppen in de omtrek, die de donkere nacht verlichten.

Toppen van bergen en markante rotsformaties zijn van oudsher bijzondere plaatsen. Bergtoppen brengen je dichter bij de hemel en bij het Goddelijke. Sommige toppen worden beschouwd als heilig. Je vindt er cirkels en bergen van stenen. Gezien van een afstand worden ze de borsten – met tepels – van de Godin.

Krachtplaatsen

Steenhopen, steenrijen, steencirkels, je vindt ze nog overal in Engeland, Schotland en Ierland. Ze stammen uit de late steentijd, die plaatsvond tussen 6000 en 1000 v.Chr. Ze markeren plaatsen waar de energie van Aarde krachtiger aanwezig is. Net als het menselijk lichaam kent Aarde energielijnen, leylijnen genoemd. Waar deze stromen, en zeker waar ze elkaar ontmoeten, vindt een verdichting van energie plaats, die voor veel mensen voelbaar is. Veel van deze plaatsen zijn herkend als heilige plaatsen of krachtplaatsen, waar mensen vieringen zijn gaan houden. Deze vieringen versterken weer de krachtplaatsen en zo werken de krachten van aarde en die van mensen samen. Verschillende grote kathedralen zijn gebouwd op dergelijke oude Germaanse en Keltische rituele plaatsen.

Een krachtplaats die een heel landschap omvat is Avebury in Zuid Engeland. Van oorsprong bestond deze mega openluchttempel uit vier verschillende plekken waar op elke plek een ander seizoen werd gevierd. Het meest centraal is een enorme steencirkel met een mega aarden wal eromheen. Ook is er een met de hand gebouwde heuvel die al duizenden jaren de tand des tijds doorstaat, Silbury Hill, (foto boven) en de tempel van de wintergodin, een met aarde bedekte tempel, haar plattegrond gebouwd als het lichaam van de godin. De ingang is via haar vagina.

Aarde vieren

De heilige plaatsen en de feestelijke vieringen van de seizoenen tonen ons een cultuur die Aarde ervaart als heilig en bezield, als vanzelfsprekend gerespecteerd en geëerd. Ze wordt gezien voor wat ze is: een levend organisme.

Terwijl Aarde zich in al haar uitbundigheid aan ons toont, zijn Amerikaanse oorlogsschepen op weg naar Noord Korea en laat datzelfde Korea onder begeleiding van aanzwellende muziek, uitgevoerd door een militair orkest, zien hoe raketten de westkust van Noord-Amerika bombarderen. Het is voor velen onder ons een vreemd ding, die behoefte aan macht die van Aarde een plek maakt waar het voor velen niet goed toeven is. Des te belangrijker om Aarde te vieren en onze verbinding met haar te verdiepen.

© Lenie van Schie, 1 mei 2017

Meer lezen? Over De Keltische Jaarfeesten vind je diverse beschrijvingen op internet.
Zelf een meditatie of ritueel doen met Beltane? Beltane Vieren 

Tip:

Geef een reactie op deze column, helemaal onderaan deze pagina.

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!